Кіріспе

Ford MN12 платформасы (Mid size North America, Corporate Program #12) – Ford Motor Company компаниясы 1988 жылдан 1997 жылға дейін 1989–1997 модельдік жылдардағы Ford Thunderbird және Mercury Cougar екі есікті жеке сәнді автомобильдері үшін пайдаланған автомобиль платформасы. Бұл платформаның FN10 (Lincoln, North American, corporate Program #10) деп аталатын түрі 1993–1998 модельдік жылдардағы Lincoln Mark VIII үшін 1992 жылдан 1998 жылға дейін қолданылды. Осы платформаға негізделген әрбір автомобиль алдыңғы қозғалтқышпен, артқы жетекпен және тәуелсіз артқы серікпемен жабдықталған.

Даму

MN12 бағдарламасының бастауы 1984 жылға дейін жетеді, ол кезде Ford қазіргі Fox платформасындағы Thunderbird және Cougar үлгілерінің табысын арттыруды көздеді. Бірегей стильден асып, Ford Thunderbird және Cougar-ді BMW сияқты еуропалық автоөндірушілердің күрделірек және жоғары өнімділігі бар машиналарымен бәсекелесе алатындай етіп шығаруды қалады. Бұл мақсатқа жету үшін Ford жаңа платформаны әзірлеуі керек болды, себебі қолданыстағы Fox платформасы MN12 бағдарламасының талаптарын қанағаттандыра алмады. Бағдарламаны Энтони "Тони" С. Кухта басқарды, ол 1986 жылы ресми өндіріс бағдарламасы басталғанда Ford басшылығы тарапынан осы лауазымға тағайындалды. Кухта MN12 платформасы үшін артқы жетек құрылымын сақтап қалуды шешті, бұл жақсы жолмен жүру динамикасын қамтамасыз ету үшін негіз болды. Бұл General Motors компаниясының Pontiac Grand Prix және Buick Regal сияқты алдыңғы жетектегі бәсекелестерінен өзгеше еді. Кухта MN12 платформасы үшін тәуелсіз артқы серікпелерді де мақұлдады, бұл Thunderbird және Cougar-ді Chevrolet Corvette (және кейінірек Dodge Viper RT/10) үлгілерінен басқа, мұндай конструкцияға ие болған жалғыз отандық автомобильдерге айналдырды. MN12 бағдарламасында жұмыс істейтін Ford инженерлері платформа үшін толық жетек құрылымын пайдалану мүмкіндігін де зерттеді, тіпті Ford оның тиімділігін зерттеу үшін неміс автокөлік өндірушісі Porsche-ке ақы төледі, бірақ Кухта шығынға байланысты мәселелерді ескере отырып, одан бас тартты.

Шолу

MN12 автомобильдерінің дөңгелек базасы 113 дюймді құрады және олар 3.8 литрлік V6 қозғалтқышымен, 1988 жылдан 1995 жылға дейін 3.8 литрлік V6 турбоқосымшалы қозғалтқышымен (1988-1990 жылдары Cougar үшін), 1991 жылдан 1993 жылға дейін 5.0 литрлік V8 қозғалтқышымен және 1994 жылдан 1997 жылға дейін 4.6 литрлік V8 қозғалтқышымен қол жетімді болды. 4.6 литрлік DOHC V8 қозғалтқышы 1993 жылдан 1998 жылға дейін FN10 платформасындағы Lincoln Mark VIII үшін қолданылды.

Күші жойылды

Алдыңғы шасси жоғары және төменгі бақылау тұтқаларынан және спиральді амортизаторлардан тұрады. Бұл платформаға қатысты жиі кездесетін жаңылыс пікір – алдыңғы бөлігінде тіреулер бар деген болжам, бірақ жоғарғы бақылау тұтқалары болғандықтан, олар спиральді амортизаторлар болып табылады. Тормоз жүйесі бұрандалы дискіден және бір поршеньді калиперден тұрады, ал Sport модельдегі Thunderbirds үшін дискінің диаметрі үлкен болды. Артқы шасси жоғары және төменгі бақылау тұтқаларынан, сондай-ақ спиральді серіппеден және амортизатордан тұрады. Cougar және Thunderbird түрлі модельдерінде әртүрлі диаметрлі стабилизаторлар қолданылған. Барлық MN12 машиналары 5x4.25" (5x108 мм) доңғалақ гайкасының бекіткіш үлгісімен зауыттан шығарылды.