Кіріспе
Ағылшын феминисі және әлеуметтік реформаторы (1828–1906)
Вашингтон, округ, штаттық белсенді Жозефина Элизабет Батлер (13 сәуір 1828 – 30 желтоқсан 1906) – Виктория дәуіріндегі ағылшын феминисі және әлеуметтік реформаторы. Ол әйелдердің сайлау құқығын, әйелдердің жақсы білім алу мүмкіндігін, британдық заңдағы әйелдерге қатысты шектеулерді жоюды, балалардың жезөкшелігін тоқтатуды және жас әйелдер мен балаларды еуропалық жезөкшелікке сатуды тоқтатуды талап етті. Батлер жақсы жағдайда өмір сүретін, саяси байланыстары бар прогрессивті отбасында өсті, бұл оған күшті әлеуметтік сезімталдық пен берік діни нанымдарды қалыптастыруға көмектесті. Ол Джордж Батлерге, англикан дін қызметкері және мектеп мұғаліміне үйленді, олардың төрт баласы болды, соңғысы – Ева, баспалдақтан құлап қайтыс болды. Бұл оқиға Батлер үшін шешуші болды, ол өзінің сезімдерін басқаларға көмектесуге жұмсады, бастапқыда жергілікті жұмыс үйінің тұрғындарына көмектесті. Ол британдық заңда әйелдердің құқықтарын қорғау үшін күреске түсті. 1869 жылы ол жұқпалы аурулар туралы заңдарды жою науқанына қатысты, бұл заңдар жыныстық аурулардың таралуын бақылауға тырысты, әсіресе британдық армия мен Корольдік теңіз күштерінде, күдікті жезөкшелерді міндетті түрде медициналық тексеру арқылы, ол хирургиялық немесе темірдей зорлық деп сипаттаған әдіс. Науқан 1886 жылы заңның күшін жоюмен аяқталды. Батлер сондай-ақ Халықаралық аболиционистік федерацияны құрды, ол Еуропа бойынша осындай жүйелерге қарсы күрес жүргізетін, кең ауқымды ұйым болды. Заңдардың әсерін зерттеген кезде Батлер кейбір жезөкшелердің жасы 12-ге жетер екеніне және Англиядан континентке жезөкшелік мақсатында жас әйелдер мен балаларды сатуға байланысты құл саудасы бар екеніне қорқыныш білдірді. Адам саудасына қарсы күрес науқаны Бельгияның әдеп полициясының басшысын қызметтен шеттетуге, оның орынбасары мен 12 жезөкшехана иесінің сотталуына және түрмеге қамалуына әкелді, олардың барлығы осы саудаға қатысқан. Батлер The Pall Mall Gazette журналының редакторы Уильям Томас Стидтің көмегімен балалардың жезөкшелігіне қарсы күресті, ол 13 жасар қызды анасынан 5 фунт стерлингке сатып алды. Бұл оқиға қылмыстық заңға түзету енгізу туралы 1885 жылғы заңға әкелді, ол келісім беру жасын 13-тен 16-ға көтерді және балалардың жезөкшелікке түсуіне жол беруші шараларды енгізді. Оның соңғы науқаны 1890 жылдардың соңында Британдық Раджда қолданыла беретін жұқпалы аурулар туралы заңға қарсы бағытталды. Батлер өмірі бойында 90-нан астам кітап пен памфлет жазды, олардың көпшілігі оның науқандарына қолдау көрсетті, бірақ ол сонымен қатар әкесі, күйеуі және Сиеналық Екатеринаның өмірбаянын жазды. Батлердің христиандық феминизмі Англия шіркеуімен арнайы мереке ретінде аталады, сонымен қатар Ливерпульдің англикандық соборы мен Лондон қаласындағы Сент-Олаве шіркеуінің витраждарында бейнеленген. Оның есімі Лондонның Кенсал Грин зиратындағы Реформаторлар ескерткішінде және Дарем университетінің бір колледжіне берілген. Оның науқандық стратегиялары феминистер мен суфражистердің болашақ күресін жүргізу жолын өзгертті, ал оның жұмысы бұрын белсенді болмаған адамдардың топтарын саяси аренаға әкелді. 1906 жылы қайтыс болғаннан кейін феминисттік көшбасшы Миллисент Фосетт оны "он тоғызыншы ғасырдың ең көрнекті ағылшын әйелі" деп атады.
the Washington, DC, statehood activist
Josephine Elizabeth Butler (; 13 April 1828 – 30 December 1906) was an English feminist and social reformer in the Victorian era. She campaigned for women's suffrage, the right of women to better education, the end of coverture in British law, the abolition of child prostitution, and an end to human trafficking of young women and children into European prostitution. Grey grew up in a well to do and politically connected progressive family which helped develop in her a strong social conscience and firmly held religious ideals. She married George Butler, an Anglican divine and schoolmaster, and the couple had four children, the last of whom, Eva, died falling from a banister. The death was a turning point for Butler, and she focused her feelings on helping others, starting with the inhabitants of a local workhouse. She began to campaign for women's rights in British law. In 1869 she became involved in the campaign to repeal the Contagious Diseases Acts, legislation that attempted to control the spread of venereal diseases—particularly in the British Army and Royal Navy—through the forced medical examination of alleged prostitutes, a process she described as surgical or steel rape. The campaign achieved its final success in 1886 with the repeal of the Acts. Butler also formed the International Abolitionist Federation, a Europe wide organisation to combat similar systems on the continent. While investigating the effect of the Acts, Butler had been appalled that some of the prostitutes were as young as 12, and that there was a slave trade of young women and children from England to the continent for the purpose of prostitution. A campaign to combat the trafficking led to the removal from office of the head of the Belgian Police des Mœurs, and the trial and imprisonment of his deputy and 12 brothel owners, who were all involved in the trade. Butler fought child prostitution with help from the campaigning editor of The Pall Mall Gazette, William Thomas Stead, who purchased a 13 year old girl from her mother for £5. The subsequent outcry led to the Criminal Law Amendment Act 1885 which raised the age of consent from 13 to 16 and brought in measures to stop children becoming prostitutes. Her final campaign was in the late 1890s, against the Contagious Diseases Acts which continued to be implemented in the British Raj. Butler wrote more than 90 books and pamphlets over the course of her career, most of which were in support of her campaigning, although she also produced biographies of her father, her husband and Catherine of Siena. Butler's Christian feminism is celebrated by the Church of England with a Lesser Festival, and by representations of her in the stained glass windows of Liverpool's Anglican Cathedral and St Olave's Church in the City of London. Her name appears on the Reformers Memorial in Kensal Green Cemetery, London, and Durham University named one of their colleges after her. Her campaign strategies changed the way feminist and suffragists conducted future struggles, and her work brought into the political milieu groups of people that had never been active before. After her death in 1906 the feminist leader Millicent Fawcett hailed her as "the most distinguished Englishwoman of the nineteenth century".
Ерте өмір; 18281850
Жозефин Грей 1828 жылғы 13 сәуірде Нортумберлендтің Милфилд қаласында дүниеге келді. Ол Ханнаның (Аннет) төртінші қызы және жетінші баласы еді. Оның әкесі Джон Грей – жер агенті және ауыл шаруашылығы сарапшысы, сондай-ақ реформашы британ премьер-министрі лорд Грейдің туысы болды. 1833 жылы Джон Нортумберлендтің Корбридж маңындағы Дилстон қаласындағы Гринвич ауруханасының басқарушысы болып тағайындалды, және отбасы сол аймаққа көшіп келді. Джон осы қызметте лорд Грейдің Нортумберлендтегі басты саяси өкілі болды. Бұл рөлде Джон өзінің туысының саяси көзқарастарын жергілікті жерде насихаттады, оның ішінде католиктердің азаттығын қолдау, құлдықты жою, Астық заңдарын қайта қарау және кедейлер заңдарын реформалау сияқты мәселелерді қамтыды. Жозефина екі жыл бойы Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы пансионда оқыды. Джон балаларына үйде тең қарады. Ол оларды саясат пен қоғамдық мәселелерде тәрбиеледі және түрлі саяси маңызы бар адамдармен таныстырды. Джонның саяси қызметі мен идеологиясы оның қызына зор әсер етті, сондай-ақ анасынан алған діни білім де маңызды рөл атқарды. Отбасының өмірі мен оның араласатын ортасы оның жоғары әлеуметтік жауапкершілік сезімін және мызғымас діни сенімін қалыптастырды.