Мың тігіс белдік: Жапон сарбаздарына арналған нығмет-тілек белдеуі
Senninbari
Жапон әскерлеріне арналған 1000 тігіс белдік – сэннинбари. Әйелдердің тілегі мен қорғау амалы ретінде жасалған, соғысқа бара жатқан жауынгерлерге сыйланған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық ерлерге соғысқа бара жатқанда амулет ретінде берілетін белбеу.
Belt given to Japanese men going to war as an amulet
Мың тігіс – 1000 рет тігілген матадан жасалған белбеу немесе жолақ, оны жапон әйелдері мен императорлық подданныйлары соғысқа аттанатын сарбаздарға синто амулеті ретінде сыйлаған. Сеннинбари 1000 түйін немесе тігіспен безендірілген, әр тігісті әдетте әртүрлі әйел жасаған. Сеннинбари әдетте кең болып, 8 метрден 9 метрге дейін, тіпті одан да ұзын болған. Белбеудің екі шетінде белге бекітуге арналған баулар, иілмелер немесе түймелер болуы мүмкін; мұндайлары жоқ үлгілер көбінесе белге салынып тасталатын. Көкірек, иық және арқаға диагональды киюге болатын, тасуки (шаша) деп аталатын сеннинбаридің ұзын түрлері де болған. Кейбір түрлерін кимеген, бірақ оларды қапқа, қалтаға немесе шлемге тығып қоюға болады. Тігісте сары, қызыл және жасыл маталар, сондай-ақ сары, алтын, қызыл және ақ түсті әртүрлі жіптер қолданылған. Тігістер көбінесе бірнеше қатарға орналастырылған, бірақ тулардың, патриоттық ұрандардың немесе жолбарыстардың суретін бейнелейтін пішіндерге де жиналған. Сеннинбариге ең көп тігілген ұран – (武運長久) немесе «соғыста мәңгілік сәттілік». Жолбарыстарды да жиі тігіп немесе салған, себебі жолбарыстар алысқа сапар шегіп, қауіпсіз орала алады деп сенген. Сеннинбари әртүрлі формада жасалған, тек белбеулермен ғана шектелмеген. Кейбір сеннинбарилерді хачимаки (басқаша), белбеулер, жилеттер және қалпақтар ретінде де пайдалануға болатын; ең сирек кездесетін сеннинбари түрлері – сәттілік тулары. Белге тағуға арналған сеннинбари, яғни харамаки (ішек сеннинбари) деп аталатыны, киген адамның денсаулығын сақтап қана қоймай, оған сәттілік әкеледі деп есептелген.
A or one thousand stitch is a belt or strip of cloth stitched 1000 times and given as a Shinto amulet by Japanese women and imperial subjects to soldiers going away to war. Senninbari were decorated with 1000 knots or stitches, and each stitch was normally made by a different woman. Senninbari were typically wide and ranged from to or more in length. Each end of the belt could feature strings, snaps or buttons that allowed it to be fastened around the waist; examples lacking these were often tucked into the waist. Very long types of senninbari, called [[tasuki (sash), could be worn criss cross fashion over the chest, shoulders and back. Other variations were never worn, but may have been folded and placed inside helmet liners, pockets or packs. Yellow, red and green cloth were also used, and were combined with various coloured threads (such as yellow, gold, red and white) used for the embroidery. The stitches were typically arranged in multiple rows, but were also arranged in formations creating patterns resembling images of flags, patriotic slogans, or tigers; the most common slogan stitched into senninbari was (武運長久) or "eternal good luck in war". Tigers stitched or painted onto senninbari were also common, as tigers were popularly known to be able to travel far away from home and return safely. Senninbari took various forms, and were not limited exclusively to belts. Some senninbari were made to be used as hachimaki (headbands), as well as belts, vests and caps; the most uncommon forms of senninbari were good luck flags. Senninbari designed to be worn around the waist, known as senninbari [[Haramaki (clothing) (abdomen senninbari), were considered to maintain good health, as well as being good luck for the wearer.
Тарих
Сеннинбариді жасау дәстүрі 1894-1895 жылдардағы Бірінші Қытай-Жапон соғысы кезінде пайда болды. Бастапқыда сеннинбари – материалды нығайту үшін 1000 түйін немесе тігіс тігілген, шағын орамал сияқты төртбұрышты мата болды, мұндағы күш онымен жүрген адамға беріледі деп есептелді. Жалпы, сеннинбари және кейінірек мың тігіс белбеулер кигендерге батылдық, сәттілік және жарақаттан (әсіресе оқтан) қорғаныш сыйлайды деп сендірілді. Кейбір жапон сарбаздары сеннинбари оларды зияннан сақтай алады дегенге сенбеді, керісінше, бұл амулет оларға жауға ең көп зиян келтіруге, содан кейін өз өмірін шайқаста беруге мүмкіндік береді деп ойлады. Әскердегі басқалары сеннинбариді оларға сыйлаған әйелдердің естелігі ретінде сақтап киді.
The custom of producing senninbari originated during the First Sino Japanese War of 1894–1895. In their earliest forms, senninbari were small handkerchief sized pieces of square material, containing 1000 knots or stitches embroidered to strengthen the material, the implication being that this strength was passed along to the man carrying it. In general, senninbari and later varieties one thousand stitch belts were believed to confer courage, good luck and immunity from injury (especially bullets) to their wearers. Some Japanese soldiers rejected the belief that the senninbari could protect them from harm, instead believing that the amulet would allow them to inflict the greatest damage upon the enemy before offering their own lives up in battle. Others in the military wore the senninbari as a memento and a keepsake of the women who had given it to them.
Өндіріс
Сеннинибариді әскерилердің аналары, қарындастары немесе әйелдері жергілікті храм, теміржол станциясы немесе дүкен жанында тұрып, кез келген әйелден бір тігіс немесе түйін тігуін сұрайтын. Екінші дүниежүзілік соғыстың қақпасы кезінде әйелдер ұйымдары сұранысты қанағаттандыру үшін сеннинибариді көптеп өндіретін. Олар imonbukuro, яғни сауықтыру қаптарына салынып, теңіз арқылы әскерге жіберілетін. Дәстүр бойынша, жолбарыс жылында туған әйел он екі тігіс немесе өзінің жасына сай тігіс тіге алатын. Кейбір белбеулер әйелдің шашымен немесе бірнеше әйелдің шашымен астарланған, бұл Окинава аралындағы халықтық сенімдерден туындаған, қосымша қорғаныш ретіндегі әдет болған. Белбеуге сондай-ақ, қорғаныш үшін монеталар тігілген.
Senninbari could be made by a soldier's mother, sister or wife, who would stand near their local temple, train station or department store and ask any female passerby to sew in a stitch or knot. During the height of WWII, women's organisations would gather to produce senninbari en masse in order to meet demand. These were then placed in imonbukuro, or comfort bags, and were sent overseas to soldiers. According to tradition, any woman born in the year of the Tiger could sew either twelve stitches or a number of stitches identical to her age. Some belts were lined with the woman's hair, or the hair of multiple women, as an added form of protection, a custom that originated in folk beliefs on the island of Okinawa. Coins were also sewn into the belt for the perceived addition of protection.
Танымал мәдениетте
Сеннинбари 2006 жылғы "Иво Джимадан хаттар" фильмінде көрсетілген. Жапондық "One Piece" анимесінде қылышкер Ророноа Зоро сеннинбари киеді. "Суицид отряды" (Suicide Squad) 2016 жылғы фильмінде Катана сеннинбари киген. "Дүниенің осы бұрышында" (In This Corner of the World) анимациялық фильмінде әйелдер сеннинбари тігумен айналысады, сонымен қатар қоғамдық ғимараттар сыртында басқа әйелдерден тігістерді күтіп отырады, отбасылық міндет ретінде "сәттілікке шақыратын жамылғылар" жасайды.
Senninbari were featured in the 2006 movie Letters from Iwo Jima. In the Japanese anime One Piece, the swordsman Roronoa Zoro wears a senninbari. Katana wears a senninbari in the 2016 movie Suicide Squad. Women in the animated film In This Corner of the World (film) (In This Corner of The World) stitch senninbari, both as women waiting for stitch contributions by other women outside of public buildings, and as a familial task making "good luck blankets".