Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олд-Виндзор – Англияның Беркшир графтығындағы Виндзор және Мейденхед корольдік округінің ірі ауылы және азаматтық қауымы. Ол шығысынан Темза өзенімен, батысынан Виндзор Ұлы саябағымен шектеседі.
Old Windsor is a large village and civil parish, in the Royal Borough of Windsor and Maidenhead, in Berkshire, England. It is bounded by the River Thames to the east and the Windsor Great Park to the west.
Этимология
Атауы ежелгі ағылшын тіліндегі Windles ore, Windlesora немесе өзен жағасындағы тегірменнен шыққан. Бұл ауыл бастапқыда Виндзор деп аталған, бірақ кейіннен Виндзор қамалының жанында өскен, қазіргі үлкен "Жаңа" Виндзор қаласы осы атауды иеленген. Виндзор есімі алғаш рет Англо-саксон жылнамасында кездеседі.
The name originates from old English Windles ore, Windlesora, or winch by the riverside. The village was originally called Windsor, until the (now larger) town of "New" Windsor, 3 mile (5 km) from the village, and grew up next to Windsor Castle, assumed the name. Windsor is first mentioned in the Anglo Saxon Chronicle.
Кингсбери
Ескі Виндзор бұрын саксон патшаларының маңызды сарайының орны болған. Елді мекен Эдуард Исповедниковтың тұсында қорғалған патшалық меншік ретінде тіркелген, бірақ археологиялық мәліметтер патшалық байланыстардың кем дегенде 9 ғасырдан бері болғандығын көрсетеді. Саксон патшалық орны 1953-1958 жылдар аралығында қазылып, табылған заттар Рединг мұражайында сақтаулы. Эдуард 1066 жылы осы меншікті Вестминстер аббатына берген, бірақ оны көп ұзамай Жеңімпаз Уильям патша қайта иелігіне алған. Ескі Виндзор монарх үшін ыңғайлы орналасқандықтан танымал болды: Теміз өзеніне жақындығы көлік үшін қолайлы болса, Виндзор орман аң ауруға арналған. Ескі Виндзор сонымен қатар ертедегі министрлік орын және базар болды, бәлкім, бөгетпен және маңызды өзен жағалауындағы диірмен кешенімен байланысты болған. Саксон сарайының орнын «Жаңа» Виндзордағы Норман Виндзор қамалы басып алды. Дегенмен, Виндзор қамалы әлі де тұрғын үй емес, бекініс болып саналған кезде сарай патшалық аң ауру орнына айналды.
Old Windsor was once the site of an important palace of the Saxon Kings. The settlement is documented as a defended royal manor in Edward the Confessor's time, but archaeological evidence suggests royal connections had existed since at least the 9th century. The Saxon royal site was excavated between 1953 and 1958, and the finds are at Reading Museum. Edward gave the manor to the Abbot of Westminster in 1066, but it was soon taken back into royal possession by William the Conqueror. Old Windsor was popular with the monarch because of its convenient location; near to the River Thames for transport and Windsor Forest for hunting. Old Windsor was also an early minster location and market, probably associated with a lock, and important riverside mill complex. The Saxon palace was eventually superseded by the Norman Windsor Castle, at 'New' Windsor. The palace, however, became a popular royal hunting lodge while Windsor Castle was still a fortress rather than a comfortable residence.
Бомонт үйі
Ауылдың оңтүстік шетінде тарихи Бомонт иелігі орналасқан. Иелік туралы алғашқы жазбалар шамамен 1300 жылға дейін барады, сол кезде иелік және оның төңірегіндегі кең аумақ Хуго де Ременхамқа тиесілі болған. Сол кезде иелік Ременхам деп аталған, қазіргісінен гөрі ауданы кеңірек болған, тікелей Темза өзеніне дейін созылып, тарихи паб – Оузелидің қоңыраулары да оның құрамына кірген. Бірнеше рет қожайындары ауысқаннан кейін, иелікті Генри Фредерик Тинне сатып алады, ол 1705 жылы архитектор Джеймс Гиббстің жобасы бойынша үйді қайта жаңартып, Боуман ложасы деп атады. 18 ғасырдың ортасында иелік Кент герцогинясы Софияға тиесілі болды. 1751 жылы Роксбург герцогы иелікті ұлы Бомонт маркизі үшін сатып алады, ол оны Бомонт ложасы деп қайта атады. 1786 жылы Үндістанның бірінші генерал-губернаторы және иеліктің ең танымал тұрғыны Уоррен Гастингс оны 12 000 фунт стерлингке сатып алады. 1790 жылы үйдің иесі Генри Гриффит Виндзор архитекторы Генри Эмлинге үйді қайта жаңартуға және өзгертуге тапсырыс береді. 1805 жылы иелік Джордж IV-тің досы, Виконт Эшбрукке 14 000 фунт стерлингке сатылады. 1846 жылы Виконт қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Оузелидің қоңыраулары пабін сатады, ал 1854 жылы иелікті Иса қоғамына сатады, олар оны Бомонт колледжі ретінде пайдаланады. 1861 жылы ол Бомонттағы Сент-Станислав колледжіне айналады – ұлдарға арналған католик интернаты. 1967 жылы мектеп жабылып, Ланкаширдегі Стонихерст колледжімен біріктіріледі. Кейіннен иелік компьютерлік компания ICL, ал 2003 жылы Хейли конференц-орталықтарына тиесілі болады.
At the southern end of the village is the historic Beaumont Estate. First mention of the estate is recorded around the year 1300, when the estate, and much of the surrounding area was under the ownership of Hugo de Remenham. The estate was, at the time, known as Remenham, and occupied a larger area than it does now, stretching all the way down to the river Thames, and including the historic pub, the Bells of Ouzeley. After changing hands a few times, the estate was bought by Henry Frederick Tynne who had the house redesigned in 1705 by architect James Gibbs, renamed it Bowman's Lodge. The estate was acquired in the mid eighteenth century by Sophia, Duchess of Kent. In 1751 the estate was bought by the Duke of Roxburghe for his son, the Marquess of Beaumont, who renamed it Beaumont Lodge. It was bought in 1786 by Warren Hastings, the first Governor General of India, and most notable resident of the estate, for £12,000. In 1790, the owner Henry Griffith had Windsorian architect Henry Emlyn rebuild, and modify the house. The estate was sold in 1805 for £14,000 to Viscount Ashbrook, a friend of George IV. After the Viscount's death in 1846, the Bells of Ouzeley pub was sold by his widow, and in 1854, she sold the estate to the Society of Jesus, who used it as Beaumont College. In 1861 it became the St. Stanislaus College, Beaumont; a Catholic boarding school for boys. In 1967, the school closed, and moved to merge with Stonyhurst College, in Lancashire. The estate was subsequently bought by the computer company ICL, and then by Hayley Conference Centres, in 2003.
Шіркеулер
Олд-Виндзор приходында Англия шіркеуінің екі шіркеуі бар: Сент-Петр және Сент-Эндрю приход шіркеуі және Сент-Лука миссионерлік шіркеуі. Приход шіркеуі, шамасы, Эдуард Исповедниктің аңшылық резиденциясына жататын шағын шіркеудің орнында салынған. Алғашқы ғимарат француз әскерлерімен қиратылғаннан кейін, шіркеу 1218 жылы қайта салынды. 1865 жылы Джайлс Гилберт Скотт кең ауқымды қайта жаңарту жоспарын жүзеге асырды, оның ішінде грузин дәуірінде ғимаратқа қосылған вестибюльді алып тастау кірді. Сондай-ақ, күмбездің орнына шпиль салынды және 1775 жылғы бастапқы бес қоңырауға үш қоңырау қосылды. 2008 жылы Пасха күні шіркеуде ауыр өрт болды, бірақ кейіннен ол қайта жаңартылды. Сент-Луканың алғашқы шіркеуі 1867 жылы салынған, бірақ уақыт өте келе тозуға ұшырағандықтан, 1960 жылдары жаңа ғимаратпен ауыстырылды. Шіркеуде 1960 жылы Вестминстер аббаттығынан сатып алынған кілем бар, ол тәж кигізу рәсімінде қолданылған. Бомонттағы шағын шіркеу Эвелин Воның «Брайдсхедке қайта оралу» романындағы шағын шіркеуге шабыт берген деп есептеледі. Во қарулы күште болған кезінде Виндзорда болған.
The parish of Old Windsor contains two Church of England churches: the parish Church of St Peter and St Andrew, and the Mission Church of St Luke. The Parish Church was probably built on the site of a chapel attached to the hunting lodge of Edward the Confessor. After the original building was destroyed by French soldiers, the church was rebuilt in 1218. In 1865, an extensive restoration plan was carried out by Giles Gilbert Scott which included the removal of a porch which had been added onto the building during the Georgian period. A spire was also built to replace the cupola, and three bells were added to the original five, dating from 1775. On Easter Day 2008, the church suffered a serious fire, but has since been restored. The original church of St Luke was built in 1867, but after falling into disrepair, was replaced by a newer building in the 1960s. The church contains a carpet which was bought in 1960 from Westminster Abbey, where it had been used during the coronation. A chapel at Beaumont is said to be the inspiration for the chapel in Evelyn Waugh's Brideshead Revisited. Waugh spent time in Windsor, whilst in the armed forces.
Пабтар
Олд-Виндзорда алты паб бар: Оузлидің қоңырауы, Түлкі мен Касл, Лох және Тайн, Жоли Гарднерс, Тоби Карвери және Юнион Инн; сондай-ақ, бір мүшелер клубы – The Old Windsor Club. Бұдан басқа, шағын жергілікті дүкендер мен бірнеше мейрамхана да бар.
Old Windsor is home to six pubs: the Bells of Ouzeley, the Fox and Castle, The Loch and The Tyne, the Jolly Gardeners, the Toby Carvery, and the Union Inn; and one members club, The Old Windsor Club. There are also a small number of local shops and several restaurants.
Мектептер
Ескі Виндзорда екі мемлекеттік мектеп бар: King's Court First School және St Peter's Church of England Middle School, сондай-ақ St John's Beaumont жекеменшік мектебі. St John's Beaumont 1888 жылы ашылды, бастапқыда ол иезуиттердің Beaumont College атты жатақ мектебіне дайындық мектебі ретінде құрылған, және бұл колледж де Ескі Виндзорда орналасқан. Beaumont College 1967 жылы жабылды.
Old Windsor is home to two state schools – King's Court First School and St Peter's Church of England Middle School – and St John's Beaumont independent school. St John's Beaumont was opened in 1888, originally a preparatory school for the Jesuit public school, Beaumont College, which was also situated in Old Windsor. Beaumont College was closed in 1967.
Үлкен саябақ
Виндзор Ұлы паркі көбінесе Олд-Виндзор шегінде орналасқан, оған Корольдік және Камберленд резиденциялары да кіреді.
Windsor Great Park is largely within the bounds of Old Windsor, including both the Royal and Cumberland Lodges.
Орналасқан жері
Ескі Виндзор Темза өзенінің оңтүстік жағалауында, Виндзор қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 4 шақырым (2.5 миль) жерде жатыр. Ол Энглфилд Грин және Дэтчет ауылдарына жақын, ал Олд Виндзор шлюзіне өзен арнасымен жалғасқан. Ауылдың шетінде, өзен жағасындағы бастапқы қоныс орнында қауымдық шіркеу орналасқан.
Old Windsor lies on the south bank of the River Thames, 2.5 mile (4 km) southeast of the town of Windsor. It is near to the villages of Englefield Green and Datchet, and is connected by a towpath to Old Windsor Lock. The parish church lies on the edge of the village by the river, at the site of the original settlement.
Көлік байланыстары
Олд-Виндзор Виндзордан шамамен 5 минуттық, ал Лондон Хитроу әуежайынан 20 минуттық жерде орналасқан. Сонымен қатар, ол М4 және М25 тас жолдарына жақын. Ең жақын теміржол стансасы 5 шақырымдай қашықтықта.
Old Windsor is approximately 5 minutes' drive from Windsor and 20 minutes from London Heathrow Airport, and is near to the M4 and M25 motorways. The nearest railway station is at and is just under 3 mile (5 km) away.