Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ сенаторлары Версаль келісімін ратификациялауға қарсы болды
Версаль келісімінің қарсыластары
Филиппин-Американ соғысы кезіндегі Келіспеушілер
United States Senators opposed to the ratification of the Treaty of Versailles
the opponents of the Treaty of Versailles
Irreconcilables during the Philippine–American War
Келіспеушілер 1919 жылы АҚШ-та Версаль келісімінің өткір қарсыластары болды. Бұл терминге республикашылдар мен демократтардың 12-18 шамасындағы АҚШ сенаторлары кірді, олар 1919 жылы Сенатта келісімді ратификациялауға қарсы күресті. Олар мұндайда табысқа жетіп, Америка Құрама Штаттары Версаль келісімін ратификацияламады және Ұлттар Лигасына қосылмады.
The Irreconcilables were bitter opponents of the Treaty of Versailles in the United States in 1919. Specifically, the term refers to about 12 to 18 United States Senators, both Republicans and Democrats, who fought intensely to defeat the ratification of the treaty by the Senate in 1919. They succeeded, and the United States never ratified the Treaty of Versailles and never joined the League of Nations.
Тарих
Республикалық партия 1918 жылғы сайлаудан кейін АҚШ Сенатын бақылады, бірақ сенаторлар Версаль мәселесі бойынша түрлі пікірлерге бөлінді. Көпшілік коалиция құру мүмкін болды, алайда келісімді қабылдау үшін қажетті үштен екі бөлікті құру мүмкін емес еді. Демократтардың бір тобы Версаль келісімін нық қолдады. Демократтардың екінші тобы келісімді қолдады, бірақ кез келген түзетулерге немесе шарттарға қарсылық танытып, президент Вудро Вильсонның позициясын ұстанды. Ең ірі топ, сенатор Генри Кэбот Лодж басқарып, республикашылдардың көпшілігін құрады. Олар келісімге, әсіресе 10-бапқа шарттар қосуды қалады, ол Ұлттар Лигасына АҚШ Конгресінің дауысысыз соғыс жариялау құқығын беретін еді. Келісімді қабылдауға ең жақын келген сәт 1919 жылдың қараша айының ортасында болды, Лодж бен оның республикашылары келісімді қолдаған демократтармен коалиция құрғанда, үштен екі көпшілікке жақын болды. Бірақ Вильсон бұл келісімді қабылдамады және жеткілікті демократтар оның үндеуіне құлақ асқандықтан, келісімді ратификациялау мүмкіндігі толығымен жойылды.
The Republican Party controlled the United States Senate after the election of 1918, but the Senators were divided into multiple positions on the Versailles question. It proved possible to build a majority coalition, but impossible to build a two thirds coalition that was needed to pass a treaty. One block of Democrats strongly supported the Versailles Treaty. A second group of Democrats supported the Treaty but followed President Woodrow Wilson in opposing any amendments or reservations. The largest block, led by Senator Henry Cabot Lodge, comprised a majority of the Republicans. They wanted a treaty with reservations, especially on Article 10, which involved the power of the League of Nations to make war without a vote by the United States Congress. The closest the Treaty came to passage, came in mid November 1919, was when Lodge and his Republicans formed a coalition with the pro Treaty Democrats, and were close to a two thirds majority for a Treaty with reservations, but Wilson rejected this compromise and enough Democrats followed his lead to permanently end the chances for ratification.