Кіріспе
АҚШ-та ұсынылған заңдар Франклин Д. Рузвельт АҚШ президенті 1944 жылғы 11 қаңтардағы одақ туралы мәлімдемесінде Екінші Құқықтар туралы заң жобасын немесе Экономикалық құқықтар туралы заң жобасын ұсынды. Сөз сөйлеген кезінде Рузвельт елдің екінші «құқықтар туралы заңды» қабылдап, оны іске асыру қажеттігін мойындағанын айтты. Рузвельт Конституция мен Құқықтар туралы билльде кепілдендірілген «саяси құқықтар» «бақытты іздеуде теңдікті қамтамасыз ету үшін жеткіліксіз» екенін мәлімдеді. Оның ұсынысы – осы нақты құқықтарды кепілдейтін «экономикалық құқықтарды» жариялау болды:
Жұмыспен қамту (жұмыс істеу құқығы)
Тамақ, баспана және демалысқа жеткілікті кіріс
Фермерлердің әділ кіріс алу құқығы
Бәсекелестіктің теңсіздігінен және монополиялардан қорғану
Лайықты тұрғын үй
Жеткілікті медициналық көмек
Әлеуметтік қамсыздандыру
Білім беру
The Second Bill of Rights or Bill of Economic Rights was proposed by United States President Franklin D. Roosevelt during his State of the Union Address on Tuesday, January 11, 1944. In his address, Roosevelt suggested that the nation had come to recognise and should now implement, a second "bill of rights". Roosevelt argued that the "political rights" guaranteed by the Constitution and the Bill of Rights had "proved inadequate to assure us equality in the pursuit of happiness". His remedy was to declare an "economic bill of rights" to guarantee these specific rights:
Employment (right to work)
An adequate income for food, shelter, and recreation
Farmers' rights to a fair income
Freedom from unfair competition and monopolies
Decent housing
Adequate medical care
Social security
Education
These rights have come to be known as economic rights; although not to be enshrined within the constitution, the hope of advocating the policy was that it would be 'encoded and guaranteed by federal law'. Roosevelt stated that having such rights would guarantee American security and that the United States' place in the world depended upon how far the rights had been carried into practice. This safety has been described as a state of physical welfare, as well as "economic security, social security, and moral security" by American legal scholar Cass Sunstein. Roosevelt pursued a legislative agenda to enact his second bill of rights by lending Executive Branch personnel to key Senate committees. This tactic, effectively a blending of powers, produced mixed results and generated a backlash from Congress which resulted in passage of the Legislative Reorganization Act of 1946. This Act provided funding for Congress to establish its own staffing for committees.
Бұл құқықтар экономикалық құқықтар деп танылды; Конституцияға тікелей енгізілмесе де, саясатты қолдаушылардың үміті – олар «федералды заңмен бекітіліп, кепілдендіріледі» дегенде еді. Рузвельт мұндай құқықтар американдық қауіпсіздікті қамтамасыз ететінін және АҚШ-тың әлемдегі орны осы құқықтардың іске асырылу деңгейіне байланысты екенін айтты. Американдық құқық ғалымы Касс Санштейн бұл қауіпсіздікті физикалық денсаулық сақтаумен қатар «экономикалық, әлеуметтік және моральдық қауіпсіздік» күйі ретінде сипаттады. Рузвельт екінші құқықтар туралы заң жобасын қабылдау үшін заңнамалық бағдарламаны іске асыруға тырысып, Атқарушы билік органдарының қызметкерлерін Сенаттың маңызды комитеттеріне жіберді. Бұл тактика, биліктің біріктірілуіне ұқсас, қосымша нәтижелерге әкелді және Конгресстен наразылық тудырды, нәтижесінде 1946 жылғы Заңнамалық ұйымдастыру туралы заң қабылданды. Бұл заң Конгреске комитеттер үшін өз штатын құруға қаржы қарастырды.
The Second Bill of Rights or Bill of Economic Rights was proposed by United States President Franklin D. Roosevelt during his State of the Union Address on Tuesday, January 11, 1944. In his address, Roosevelt suggested that the nation had come to recognise and should now implement, a second "bill of rights". Roosevelt argued that the "political rights" guaranteed by the Constitution and the Bill of Rights had "proved inadequate to assure us equality in the pursuit of happiness". His remedy was to declare an "economic bill of rights" to guarantee these specific rights:
Employment (right to work)
An adequate income for food, shelter, and recreation
Farmers' rights to a fair income
Freedom from unfair competition and monopolies
Decent housing
Adequate medical care
Social security
Education
These rights have come to be known as economic rights; although not to be enshrined within the constitution, the hope of advocating the policy was that it would be 'encoded and guaranteed by federal law'. Roosevelt stated that having such rights would guarantee American security and that the United States' place in the world depended upon how far the rights had been carried into practice. This safety has been described as a state of physical welfare, as well as "economic security, social security, and moral security" by American legal scholar Cass Sunstein. Roosevelt pursued a legislative agenda to enact his second bill of rights by lending Executive Branch personnel to key Senate committees. This tactic, effectively a blending of powers, produced mixed results and generated a backlash from Congress which resulted in passage of the Legislative Reorganization Act of 1946. This Act provided funding for Congress to establish its own staffing for committees.
Өмірбаян
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін АҚШ 1929 жылғы Уолл-стрит құлауынан кейін Ұлы депрессиядан зардап шекті. 1932 жылдың соңында Рузвельттің сайлануы «Жаңа мәміле» бағдарламасы арқылы экономика мен қоғамды реформалауға берілген уәдесіне негізделген. Әлеуметтік және экономикалық құқықтарға мемлекеттік кепілдік беруге қатысты алғашқы белгі 1932 жылдың 23 қыркүйегінде, сайлау кампаниясы барысында Комонвелл клубына жасаған сөзінде айтылды. Бұл сөзді Колумбия университетінің корпоративтік құқық профессоры Адольф Берлемен бірге жазды. Сөздің маңызды бөлігінде былай делінген: Менің ойымша, үкіметтің бизнеске қатысты міндеті – экономикалық құқықтардың жариялануына, экономикалық конституциялық тәртіптің қалыптасуына көмектесу. Бұл мемлекеттік қайраткер мен бизнесменнің ортақ міндеті. Бұл – одан да тұрақты және қауіпсіз жағдайдың ең төменгі талабы. Рузвельт президенттік лауазымда болған кезеңде «Жаңа мәміле» аясында осы тақырыпқа үнемі оралып отырды. Атлантикалық хартада да одақтастар Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жеткеннен кейін «бейбітшілікті орнату» жолдары туралы ойланып, халықаралық міндеттемелерді қабылдады. АҚШ-тың 1941 жылғы «Ленд-Лизинг» заңымен аяқталған Екінші дүниежүзілік соғыстағы араласпау саясаты және кейін Перл-Харборға жасалған шабуыл соғыс жағдайындағы мемлекеттің жұмылдырылуына әкелді. Заңның кеңпейілді шарттары, АҚШ-тың экономикалық өсуімен бірге, соғыстан кейін одақтас елдердің көмегімен жаңа әлемдік тәртіп орнатуға АҚШ-қа мүмкіндік берді. Жаңа әлемдік тәртіп орнатуға деген осы ниет адам құқықтарының халықаралық стандарттарын енгізуге жағдай жасады, бұл Екінші құқықтар туралы билльде және Адам құқықтарының жалпы декларациясында көрініс тапты. Акира Ирие АҚШ-тың соғыстан кейінгі Тынық мұхитын өз бейнесінде өзгертуге ұмтылғаны туралы пікірі, АҚШ-тың ерекшелігі идеалдарына ықпал ете отырып, әлемдік стандарттарды АҚШ деңгейіне көтеруге бағытталған кеңірек ниетті көрсетеді. Демократияның кеңінен таралуы мен әлеуметтік реформалардың әсері Фрэнсис Фукуяманың «Тарихтың соңы және соңғы адам» атты еңбегінде жарылған.
Табылған бейне
Ол кинохроникалық камералардың Екінші құқық туралы билльге қатысты сөйлеуінің соңғы бөлігін түсіруін өтінді. Бұл түсірілім 2008 жылы Майкл Мур "Капитализм: махаббат тарихы" фильмін зерттеу кезінде Оңтүстік Каролинада табылғанға дейін жоғалған деп есептелді. Түсірілімде Рузвельттің Екінші құқық биллі туралы толық сөйлеуі және қағазға басылған сегіз құқықтың суреті көрсетілген.
He asked that newsreel cameras film the last portion of the address, concerning the Second Bill of Rights. This footage was believed lost until it was uncovered in 2008 in South Carolina by Michael Moore while researching the film Capitalism: A Love Story. The footage shows Roosevelt's Second Bill of Rights address in its entirety as well as a shot of the eight rights printed on a sheet of paper.
Жаңғыру
Рузвельт 1945 жылы қайтыс болғаннан кейін, президент Гарри Трумэннің әкімшілігі бірнеше жыл ішінде «Жаңа келісімді» (New Deal) бұзды. Ф.Д.Р-дың үшінші мерзіміндегі вице-президенті Генри Уоллес 1948 жылы жаңа партиямен президенттікке кандидат болды. Прогрессивтік партияның бағдарламасы оппозициялық партия тастап кеткен Экономикалық құқықтар туралы заң жобасын қолдады. 1960 жылдың шілдесінде Демократиялық ұлттық конвентте партия Джон Ф. Кеннедиді президенттікке, ал Линдон Джонсонды вице-президенттікке ұсынды. Олар бағдарламада Экономикалық құқықтар туралы заң жобасын қолдады. Азаматтық құқықтар қозғалысының желісі Мартин Лютер Кинг, 1963 жылғы Вашингтондағы тарихи шеруге дейін экономикалық әділеттіліктің жақтаушысы болды, 1968 жылы «Look» журналында, оның өлімінен кейін жарияланған мақаласында экономикалық құқықтар туралы заң жобасын жақтады. Азаматтық құқықтар қозғалысының белсенділері А. Филип Рэндольф және Баярд Растин 1966 жылы «Барлық американдықтар үшін «Бостандық бюджеті» (Freedom Budget)» жобасын жасады. 2004 жылы заң ғалымы Касс Санштейн өзінің «Екінші құқықтар туралы заң: ФДР-дың аяқталмаған революциясы және бізге ол неге бұрынғыдан да қажет» атты кітабында ФДР-дың орындалмаған көзқарасын қайта жаңғыртуға шақырды. 2009 жылдың күзінде Майкл Мурдың «Капитализм: Махаббат тарихы» фильмі екінші құқықтар туралы заңды кино көрермендерге таныстырып, ұлттық және халықаралық баспасөз назарына ілікті. 2020 жылғы президенттік сайлау кампаниясында прогрессивті Вермонт штатының сенаторы Берни Сандерс 21-ғасырлық құқықтар туралы заң жобасын ұсынды. 2022 жылы профессор Харви Джей Кей және Американың прогрессивті демократтары (PDA) Алан Минскимен бірлесіп 21-ғасырлық экономикалық құқықтардың заманауи, кеңейтілген заң жобасы үшін кампания ұйымдастырды. 2022 жылғы конвентте Массачусетс Демократиялық партиясы PDA ұсынысын қолдады. 2024 жылғы президенттік сайлау кампаниясында Демократиялық партияның үміткері Марианна Уильямсон өзінің бағдарламасында, сұхбаттарында және сөздерінде 21-ғасырлық экономикалық құқықтар туралы заң жобасын талқылады.