Оливетандық монахтар ордені – 1313 ж. құрылған, әйгілі Бенедикт тәртібін ұстанатын католик ордені. Ақ киімдерімен және орталықтандырылған ұйыммен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик монахтар ордені
Catholic monastic order
Оливетандықтар, ресми түрде Біздің Анамыздың Олив тауы ордені деп танылатын, монахтар ордені. Олар 1313 жылы құрылып, 1344 жылы мойындалды. Олар Әйіпті Бенедикт ережесін қолданады және Бенедиктин конфедерациясының мүшесі болып табылады, онда олар Оливетандық қауым деп те белгілі, бірақ ақ киімдерімен және орталықтандырылған ұйымдық құрылымымен бенедиктиндерден ерекшеленеді. Олар "OSB Oliv" пост-номиналды атауын пайдаланады.
The Olivetans, formally known as the Order of Our Lady of Mount Olivet, are a monastic order. They were founded in 1313 and recognised in 1344. They use the Rule of Saint Benedict and are a member of the Benedictine Confederation, where they are also known as the Olivetan Congregation, but are distinguished from the Benedictines in their white habit and centralized organisation. They use the post nominals 'OSB Oliv'.
Қор
Оливетандықтар 1313 жылы Бернардо Толомей (туған Джованни Толомей) және оның Сиена ақсүйек отбасыларынан екі досы – Патрицио Патрици мен Амброджио Пиколомини құрды. Олар бастапқыда «Акконаның шұрайлы даласында» уақыт өткізді. Мұндағы монастырь құрылысы Ареццо епископы Гвидо Тарлатидың (1319 жылғы 26 наурыз) негізін қалау шартын бекітуімен басталды. «Оливетан» атауы орденнің алғашқы усақ монастырының атынан шыққан, ол Мәсіхтің құрбандығына құрмет көрсетіп, Монте Оливето деп аталды. 1408 жылы Григорий XII оларға Падуадағы құлаған әулие Юстина монастырын сыйға берді, оны олар бенедиктин реформасы басталғанға дейін басқарды. Оливетан бенедиктиндері ақ киім киеді. Оливетан монахтары Франциядағы Бек аббаттығын басқарады, ол 1792 жылы Франция революциясы салдарынан қирады. 1948 жылы Месниль-Сен-Луптағы Қасиетті Үміт Анамыз монастыры мен Кормей-ан-Паристегі Таза Мариям Анамыз монастырынан келген оливетандықтар Бектегі монастырды қайта жаңғыртты. 1955 жылы Висконсин штатындағы Сент-Бенедикт аббаттығының бенедиктин монахтары Нью-Мексико штатындағы Пекостағы Гуадалупе аббаттығының бұрынғы траппист монастырына ие болды. 1985 жылы монастырь Оливетан конгрегациясының құрамына кірді. Аббаттықта демалыс пен рухани кеңес беріледі. Біздің құтқарушымыз Мәсіх монастыры 1980 жылы Бедфордширдегі Турви аббаттығы ауылында құрылды. Монастырға жақын орналасқан Оливетан бенедиктиндерінің Бейбітшілік Анамыз діни ордасы бар. Монастырь мен діни орда бірлесіп құлшылық етеді. Монахтардың сыртқы миссионерлік қызметі болмаса да, қонақтарды құшақ жайып қарсы алады. Діни орда жұртқа ашық емес, бірақ шіркеу ашық және келушілерге қош келдіңіз делінеді. Конгрегация Италия, Ұлыбритания, Ирландия, Бельгия, Швейцария, Израиль, Корея, Мексика, Гватемала және Бразилияда аббаттықтар мен приорат шіркеулерін ұстап тұрады.
The Olivetans were founded in 1313 by Bernardo Tolomei (born Giovanni Tolomei) along with two of his friends from the noble families of Siena, Patrizio Patrizi and Ambrogio Piccolomini. They initially lived as hermits in the "savage waste of Accona". The building of the monastery here began with the approbation of the foundation charter by Guido Tarlati, bishop of Arezzo (26 March 1319). The name "Olivetan" comes from the name of the order's original hermitage, called Monte Oliveto in honour of Christ's Passion. In 1408 Gregory XII gave them the extinct monastery of St. Justina at Padua, which they occupied until the institution there of the Benedictine reform. Olivetan Benedictines wear a white habit. The Olivetan monks run Bec Abbey in France, which was left in ruins in 1792 by the French Revolution. In 1948 Olivetans from the Monastery of Our Lady of Holy Hope at Mesnil Saint Loup and the Monastery of the Virgin Mary at Cormeilles en Parisis re established the monastery at Bec. In 1955, Benedictine monks from St. Benedict's Abbey in Wisconsin took over the former Trappist monastery of Our Lady of Guadalupe Abbey in Pecos, New Mexico. In 1985, the monastery became part of the Olivetan congregation. The abbey offers retreats and spiritual direction. The Monastery of Christ Our Saviour was founded in 1980 in the village of Turvey Abbey, Bedfordshire. Adjacent to the monastery is the Priory of Our Lady of Peace of Olivetan Benedictine nuns. The monastery and the priory share worship services. While the monks have no outside apostolate, guests are welcome. The priory is not open to the public, but the chapel is open and visitors are welcome. The Congregation also maintain abbeys and prioral churches in Italy, the United Kingdom, Ireland, Belgium, Switzerland, Israel, Korea, Mexico, Guatemala and Brazil.
Танымал мәдениетте
Малахияның болжамы – 1143 жылдан бастап папа Селестин II-ден тізімделген 112 папаның тізімі және, көрінетіндей, уақыт соңына дейін жалғасады. Ол шамамен 1595 жылы бенедиктин монахы Арнольд де Вйон тапқан, ол оны 12 ғасырдың Армагтық Малахиясына жатқызады. Әр папа қысқа, түсініксіз ұранмен сипатталады. Соңғыдан бұрынғы папаның ұраны Gloria oliuæ (Зәйтүннің даңқы) деп аталады. 2005 жылы Жозеф Ратцингер папалыққа сайланғаннан кейін, болжамды қолдаушылар оны соңғыдан бұрынғы папаға қатысты жазбамен байланыстырды: Ратцингер Бенедикт есімін таңдады; Бенедиктин ордендерінің бірі – Оливетандықтар, демек, Gloria oliuæ. Дегенмен, Оливетан ордені мен Папа Бенедикт XVI арасында ешқандай айқын байланыс жоқ. 1139 жылы Малахия Римге сапар шегіп, жол жүрісінде де, қайту кезінде де Клерво аббаттығында тоқтады. Оның замандасы, Клерволық Бернард, Киелі Малахияның өмірбаянын жазды, көптеген қызықты оқиғаларды келтірді, бірақ ешқандай болжамды атап көрсетпеді. 18 ғасырдан бері беделді шіркеу тарихшылары «Малахияның болжамын» жалған деп санайды, ол шамамен 1590 жылы жазылған болуы мүмкін. Көптеген ғалымдар бұл құжатты 16 ғасырда жасалған күрделі алдау деп есептейді, ол қателіктерімен қатар, 1557 жылы Онофрио Панвинионың папалар тарихымен ұқсастықтарды көрсетеді. Бостон колледжінің профессоры Томас Грум: «Малахияның болжамдары» – таңғы жұлдыз жорамалындай сенімділікпен айтылған, көне әңгіме», – деді.
The Prophecy of St. Malachy is a supposed list of 112 popes beginning in 1143 with Pope Celestine II and continuing apparently to the end of time. It was allegedly discovered around 1595 by Benedictine monk Arnold de Wyon, who attributes it to the 12th century Malachy of Armagh. Each pope is identified with a short cryptic motto. The next to last pope has the motto Gloria oliuæ (Glory of the olive). After the election of Joseph Ratzinger to the papacy in 2005, proponents of the prophecy connected him to the entry for the next to last pope: Ratzinger chose the name Benedict; one of the Benedictine congregations is the Olivetans, thus, Gloria oliuæ. However, there is no particular connection between the Olivetan Order and Pope Benedict XVI. In 1139, Malachy visited Rome, stopping at Clairvaux Abbey both on the way and on his return. His contemporary, Bernard of Clairvaux wrote a vita of St. Malachy, providing many interesting anecdotes, but does not mention any prophecy. Reputable church historians since the 18th century have considered "The Prophecy of St. Malachy" a forgery, most likely written around 1590. Most scholars consider the document a 16th century elaborate hoax, bearing similarities to a 1557 history of the popes by Onofrio Panvinio, including mistakes. Thomas Groome, of Boston College said, " the 'Prophecies of St. Malachy' are a grand old fun tale that have about as much reliability as the morning horoscope".