Жапсарлы галереялар мен дөңгелектерден құралған орталық алаңша
Cloister
Клостер – латын тілінен алынған, ғимараттардың қабырғаларымен жалғасқан жабық галерея немесе серуендеу жолы. Монастырлық өмір мен діни архитектура туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ашық кеңістік, жабық серуендеу жолдары немесе ашық галереялармен қоршалған.
Open space surrounded by covered walks or open galleries
Клаустер (латынша claustrum, "қоршау") – ғимараттардың қабырғалары бойымен созылатын, төртбұрыш немесе гарт құрайтын жабық серуендеу жолы, ашық галерея немесе ашық аркада. Клаустердің соборға немесе шіркеуге, көбінесе жылы оңтүстік жағына орналасуы, оның монастырлық кешеннің бір бөлігі болғанын (немесе болғандығын) көрсетеді, "монахтардың әлемін крепостнойлар мен жұмысшылардың өмірінен және еңбегінен тиімді ажырататын, үздіксіз және мықты архитектуралық тосқауыл құрады, олардың өмірі мен жұмысы клаустердің сыртында және айналасында жүрді". Клаустральды өмір – монах немесе монахшаның монастырлық өмірінің тағы бір атауы. Ағылшын тіліндегі "enclosure" термині қазіргі католик шіркеу құқығының аудармаларында "қоршалған" мағынасында қолданылады, ал латынша "claustrum" сөзі неміс тілі сияқты тілдерде монастырь үшін метафоралық атау ретінде жиі қолданылады. Қоршалған дін қызметкерлері – сыртқы әлемнің істерінен қатаң түрде оқшауланған монастырлық ордендер.
A cloister (from Latin claustrum, "enclosure") is a covered walk, open gallery, or open arcade running along the walls of buildings and forming a quadrangle or garth. The attachment of a cloister to a cathedral or church, commonly against a warm southern flank, usually indicates that it is (or once was) part of a monastic foundation, "forming a continuous and solid architectural barrier that effectively separates the world of the monks from that of the serfs and workmen, whose lives and works went forward outside and around the cloister." Cloistered (or claustral) life is also another name for the monastic life of a monk or nun. The English term enclosure is used in contemporary Catholic church law translations to mean cloistered, and some form of the Latin parent word "claustrum" is frequently used as a metonymic name for monastery in languages such as German. Cloistered clergy refers to monastic orders that strictly separate themselves from the affairs of the external world.
Монастырдың тарихы
Тарихи тұрғысынан алғанда, ерте ортағасырлық монастырдың бірнеше алғы шектері болды: грек-римдік үйлердің перистильді аулалары, атриум және оның кеңейтілген түрі ерте христиан базиликаларының алдындағы аула ретінде пайдаланылды, сондай-ақ ерте сириялық шіркеулердің қабырғаларына жалғанған жартылай галереялы аулалар. Уолтер Хорнның пікірінше, шамамен 320 жылы Египетте Әулие Пахомий құрған ең алғашқы кенобиттік қауымдар монастырь құрылысына әкелмеді, себебі монахтар қауымына тәуелді шаруалар болған жоқ, демек, қабырғалы қауым ішінде бөліну қажеттілігі тумады. Хорн ең алғашқы прототиптік монастырларды Оңтүстік Сириядағы бесінші ғасырдың соңындағы ерекше монастырлық шіркеулерде тапты, мысалы, Umm is Surab (489 ж.) -дағы Әулие Сергий мен Баку монастыры және Ид Дер монастырының бағаналы ауласы. Бірақ мұндай нәрсе жартылай еремит Ирландия монастырьларының үйірлі үйлерінде де, Батыстағы ең алғашқы Бенедикт қауымдарында да кездеспеді. Шарль Ұлының тұсында кеңейтілген және шашыраңқы поместье иелігінде жеке монастырь қауымының қажеттілігі «монастырь ішінде монастырь» дамуына әкелді. Бұл архитектуралық шешім монахтарға өздерінің қасиетті міндеттерін орындауға, әйелдер мен қызметшілердің алақайсылықтарынан аулақ болуға мүмкіндік берді. Хорн Фредерих Бенннің қазбаларынан мәлім болғандай, Лорш аббаттығының (765–74) аббат Гунделандтың «Алтенмюнстерін» ерте мысал ретінде келтіреді. Лорш франк ақсүйекінің вилла рустикасынан айтарлықтай өзгеріссіз бейімделген, бұл Рим дәуірінің соңынан бері үзілмей келе жатқан дәстүр. Тағы бір ерте монастырь, Сент-Рикье аббаттығында (790–99), үшбұрышты пішінге ие болды, бұрыштарында шіркеулер орналасқан, бұл Ұш Тұрғысының саналы бейнесі болды. Абат шіркеуінің қабырғасына тігізілген шаршы монастырь Инденде (816) және Фонтенельдегі Сент-Вандрилл аббаттығында (823–33) салынды. Фулдада жаңа монастырь (819) шіркеудің литургиялық батыс жағына «римдік үлгіде» орналастырылды, себебі ол Ескі Санкт-Петер базиликасының алдындағы ауласынан таныс болды, өйткені ол қасиетті реликвияларға жақын болатын. Соңғы кезде Джон Д. Рокфеллер кіші 1930–1938 жылдары Манхэттенде ортағасырлық стильдегі The Cloisters мұражайы мен бақтарының құрылысын тапсырды.
Historically, the early medieval cloister had several antecedents: the peristyle court of the Greco Roman domus, the atrium and its expanded version that served as forecourt to early Christian basilicas, and certain semi galleried courts attached to the flanks of early Syrian churches. Walter Horn suggests that the earliest coenobitic communities, which were established in Egypt by Saint Pachomius c. AD 320, did not result in cloister construction, as there were no lay serfs attached to the community of monks, and thus no need for separation within the walled community. Horn finds the earliest prototypical cloisters in some exceptional late fifth century monastic churches in southern Syria, such as the Convent of Saints Sergius and Bacchus, at Umm is Surab (AD 489), and the colonnaded forecourt of the convent of Id Dêr, but nothing similar appeared in the semi eremitic Irish monasteries' clustered roundhouses nor in the earliest Benedictine collective communities of the West. In the time of Charlemagne the requirements of a separate monastic community within an extended and scattered manorial estate led to the development of a "monastery within a monastery" in the form of the locked cloister, an architectural solution allowing the monks to perform their sacred tasks apart from the distractions of laymen and servants. Horn offers as early examples Abbot Gundeland's "Altenmünster" of Lorsch abbey (765–74), as revealed in the excavations by Frederich Behn. Lorsch was adapted without substantial alteration from a Frankish nobleman's villa rustica, in a tradition unbroken from late Roman times. Another early cloister, in the abbey of Saint Riquier (790–99), took a triangular shape, with chapels at the corners, in conscious representation of the Trinity. A square cloister sited against the flank of the abbey church was built at Inden (816) and the abbey of St. Wandrille at Fontenelle (823–33). At Fulda, a new cloister (819) was sited to the liturgical west of the church "in the Roman manner" familiar from the forecourt of Old St. Peter's Basilica because it would be closer to the relics. More recently, John D. Rockefeller Jr. commissioned the construction of The Cloisters museum and gardens in medieval style in Manhattan in 1930 1938.