Кіріспе

Шаш тігу – балық аулау әдісі, ол жемді тікелей ілмекке ілместен ұсынуға мүмкіндік береді. Көбінесе бұйлымен қолданылады, бірақ көптеген басқа жемдермен де тиімді жұмыс істейді. Шаш тігуші 1980 жылдары танымал болды және Лен Миддлтон мен Кевин Мэддокстың бірлескен өнертабысы еді. Көптеген балықшылар осы әдіспен тәжірибе жасады және карп балық аулауын революциялады. Бастапқыда Леннің әйелінің шашынан алынған табиғи шаш қолданылды, себебі Леннің шашы тым бұйра болды. Сондықтан оны «шаш тігуші» деп атады, Леннің үйінде тұтқынға алынған карппен жүргізілген көптеген «аквариумдық сынақтардан» кейін жемді ілмекке бекіту үшін. Бұрын түрлі материалдар сыналып көрілді, бірақ адам шашы бірден жұмыс істеді. Адам шашы өте жасырын болды және карп оған бекітілген жемді жинағанда оны байқамағандай көрінді, сонымен қатар ілмекті де алды, бірақ ол біршама нәзік болды. Сынақтар көрсетті, карп тек тегін ұсынылған жемді ғана алды және жем ілмекке бекітілмеген жағдайда ілмекті қалдырды. Адам шашы да проблема тудырды, себебі балықшылар кейде жемді лақтырғанда жоғалтып алатын. Бұл мәселе өрілген жіптің пайда болуымен шешілді, бұл жаңа материал жіптерді табиғи жіптердей жасырын, бірақ жыртылуға төзімді етеді. Дегенмен, көптеген адамдар осы тұжырымдаманың жұмыс істеуіне себеп – ілмек басқа балық түрлерін аулау кезіндегідей жемге көмілмейді, ал карптың сору және үрлеу арқылы тамақтану әдісінің арқасында өткір ілмек ұшы ауызға немесе ерінге ілігеді деп санайды. Салмақты жартылай бекітілген қорғасын батпақ (2 унциядан жоғары) ілмекті етке тартады және әдетте балық қорқып қашады, сондықтан бұл өте тиімді өздігінен ілмектелетін құрылғы, балықшыға бұрынғыдай «шабуылдау» қажет емес. Қазір карп балықшылары «шаш тігушінің» көптеген түрлерін қолданады, олардың көпшілігі түпнұсқа «шаш тігушіге» ұқсамайды, бірақ жалаңаш ілмекті ауызға немесе ерінге іліктіруге арналған «ілмек сыртқа» құрылғылары.