Америка Азамат Соғысынан кейінгі Вирджиния Конституциясы және «Тоғыздық Комитет»
Committee of Nine
Вирджинияда Азамат соғысынан кейін құрылған «Тоғыз комитеті» жаңа конституцияны қабылдау арқылы штатты қайта құруға тырысты. Бұрынғы конфедераттардың құқықтары шектелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тоғыздық комитет – Америка Азамат соғысынан кейін Вирджиния штатында құрылған, Александр Х. Х. Стюарт басшылығындағы консервативті саяси көшбасшылар тобы. Вирджинияның Одаққа қайта қабылдануы үшін, ең алдымен, құлдықты жойған жаңа Конституцияны қабылдауы қажет болды. Олар федералдық және штаттық саяси жүйені сондай етіп ұйымдастырды, нәтижесінде Конституция (көпшілік дауыспен бекітілген) және бұрынғы Конфедерация мүшелерінің дауыс беру және мемлекеттік қызмет атқару құқықтарын шектеу туралы ережелер (тар үстемдікпен жеңіліске ұшыраған) бөлек қаралып дауыс берілді.
The Committee of Nine was a group of conservative political leaders in Virginia, led by Alexander H. H. Stuart, following the American Civil War, when Virginia was required to adopt a new Constitution acknowledging the abolition of slavery before its readmission into the Union. They engineered the federal and state political machinery so that separate votes would be taken on the constitution (which was overwhelmingly ratified) and provisions restricting voting and office holding rights of former Confederates (which was narrowly defeated).
Өмірбаян
Америка Азамат соғысынан кейін және президент Эндрю Джонсонның өзін-өзі қайта құруы жаңа босатылған құлдарға көптеген азаматтық құқықтарды бермейтіндігі туралы Конгресс алдындағы куәліктерден кейін, Конгресс төрт Қайта құру актісін қабылдады. Бұл актілер бұрынғы Конфедерация штаттарындағы әскери биліктің орнына азаматтық үкіметтерді құру үшін талаптарды белгіледі. Вирджинияның 1850 жылғы Конституциясы құлдықты қолдағандықтан, ол Америка Азамат соғысы кезінде заңсыз деп жарияланды. 1864 жылғы Конституцияны уақытша губернатор Фрэнсис Харрисон Пирпонт басшылығымен әзірлеген делегаттар штаттың барлық бөлігін өкілдік етпегендіктен, Вирджиния әскери билікті аяқтау үшін жаңа Конституцияны әзірлеуге және қабылдауға мұқтаж болды. Көптеген жоғары лауазымды бұрынғы конфедерациялықтарға қатысуға рұқсат берілмеді, ал басқалары 1867-68 жылғы Конституциялық конвенцияның мүшелеріне дауыс беруден бас тартты. Конвенцияға афроамерикалық делегаттар мен бостандықты жоюшы федералды судья Джон Кертисс Андервуд қатысты және олардың ықпалы зор болды. 1868 жылғы Вирджиния Конституциялық конвенциясы шын мәнінде 1867 жылдың желтоқсан айында жұмысын бастады. Вирджиния газеттері мен консерваторлар, соның ішінде Александр Х. Х. Стюарт, сол айда конвенцияны, әсіресе оның афроамерикалық мүшелерін сынауды бастады. Дегенмен, конвенция жұмысын жалғастырды және бұрынғы конфедерациялықтар да мүшелікке ие болды. Басты пікірталас мәселелері штаттық басқару, дауыс беру ережелері, бұрынғы конфедерациялықтардың лауазымдарға тағайындалуына шектеулер және әлеуметтік саясат болды. 1868 жылдың басындағы қатыгез отырыстарда консерваторлардың көптеген мүшелері конвенцияны тастап кетті немесе сәуір айында сайлаушылар бекітуі керек болған жобаны мақұлдамай тұрып, жұмыстан босатылды. «Андервуд Конституциясы» «екі нәсілдің екеуі үшін де тегін мектептер, тең құқықтар және жергілікті басқару реформалары» туралы ережелерді қамтыды. Ол сондай-ақ бұрынғы конфедерациялықтарға қатысты даулы және өте қатаң шарттарды қамтыды, олар танымал болған жоқ. Сондықтан Вирджинияның Конгресс қайта құруы кезіндегі әскери билеушісі генерал Джон Скофилд және кейіннен президенттікке сайланған Улисс С. Грант ратификациялауды бір жылдан астам уақытқа кейінге шегерді. Темдеу арасында, 1868 жылдың күзінде Вирджинияның Республикалық партиясы конфедерацияға қарсы ережелерге байланысты бөлінді. Губернатор Генри Х. Уэллс (Пирпонттың орнын бастан) Вирджинияның ұсынылып отырған Конституциясынан мүгедектік туралы ережелер алынып тасталса, штаттың унионистері қауіпке ұшырайтынын мәлімдеді. Стюарт Ф. Г. Руфин мен Джеймс Д. Джонстонмен бірге тоғыз адамнан тұратын комитетке сегіз адамды ұсынуға міндетті Джон Эколсты тағайындады. Эколс тоғыз адамнан тұратын комитеттің мүшесі болған жоқ, бірақ ол Стюартпен тығыз жұмыс істеді, төменде сипатталған «Сенекс» хатын жариялады және келісімге қол жеткізуге көмектесті. 1868 жылдың соңында конвенция бекіткен соңғы Конституцияға наразы болған республикашылар ресми түрде Тоғыздық комитетке қосылды. Эдгар Аллан және Франклин Стернс сияқты республикашылар Вашингтондағы комитетпен конфедерацияға қарсы ережелерге жеке дауыс беру үшін күресті. Олар сол кезде Конгрессте басымдық құрған республикашылардың ықпалымен маңызды конгрессмендермен кездесуге қатысты. Дегенмен, Конгресс 1868 жылдың желтоқсанында қайта жиналған кезде Вирджинияның Республикалық атқару комитеті Андервуд Конституциясына дауыс беруді сұрады. 9 желтоқсанда Реконструкция жөніндегі палата комитеті референдумға қаржы бөлу туралы заң жобасын қабылдады, бірақ Рождество демалысы Сенаттың заң жобасын қарауына дейін келді.
Following the American Civil War and testimony before Congress that President Andrew Johnson's self reconstruction was not allowing newly freed slaves many civil rights, Congress passed four Reconstruction Acts which set forth requirements for civilians to take control over the state governments in formerly Confederate states, instead of the military. Because Virginia's 1850 Constitution supported slavery, which became illegal during the American Civil War, and the delegates drafting the 1864 Constitution under provisional Governor Francis Harrison Pierpont did not represent the entire state, Virginia needed to draft and adopt a new Constitution to end military rule. Many high ranking former Confederates were not permitted and others chose not to vote for members of the Constitutional Convention of 1867–68, which included African American delegates and abolitionist federal judge John Curtiss Underwood dominated. The Virginia Constitutional Convention of 1868 actually began its work in December 1867. Virginia newspapers and Conservatives, including Alexander H. H. Stuart, began criticizing the convention, particularly its African American members, during that month. Nonetheless, the Convention continued, and did include former Confederates as members. Major areas of debate concerned state administration, voting regulations, restrictions on officeholding by former Confederates, and social policies. During acrimonious sessions in early 1868, many Conservative members either left or were dismissed by the convention before it approved a draft in April, which needed to be approved by voters. The "Underwood Constitution" included "free schools for both races, equal rights provisions, and reforms of local government." It also included controversial and very strict clauses concerning ex Confederates, which were unpopular, so Virginia's military ruler during Congressional Reconstruction, General John Schofield, and later President elect Ulysses S. Grant delayed the ratification vote for what turned out to be more than a year. Meanwhile, by the autumn of 1868, Virginia's Republican party split because of the anti Confederate provisions. Governor Henry H. Wells (who succeeded Pierpont) argued that Unionists would be at risk in Virginia if the disabling clauses were removed from the proposed Virginia Constitution. Stuart had appointed former Confederate general John Echols as part of a committee of three, along with F. G. Ruffin and James D. Johnston, which was to recommend eight other men to serve in the Committee of Nine. Echols would never formally become a member of the Committee of Nine, although he worked closely with Stuart to publish the "Senex" letter described below and set up the compromise. By the end of 1868, Republicans who had been displeased with the final constitution approved by the convention joined forces with what formally became the Committee of Nine. These Republicans, such as Edgar Allan and Franklin Stearns, worked with the committee in Washington in the fight for a separate vote on the anti Confederate provisions. They joined in meeting important Congressmen since the Republicans dominated the Congress at the time, and their work proved influential. Nonetheless, when the Congress reassembled in December 1868, the Virginia Republican executive committee requested a vote on the Underwood constitution. On December 9, the House Committee of Reconstruction passed a bill to provide money for the referendum, however, the Christmas holiday recess arrived before the Senate received the bill.
Тоғыздық комитетінің ресми құрылуы
Александр Стюарт референдум өткізілгенге дейін сайлау құқығынан айыру туралы баптардан құтылуды қалаған (консерваторлар бұл баптарды әсіресе ұнатпады, ал орташа республикашылар генерал Гранттың конфедерация генералы Роберт Лиге берген келісімдерін жойды деп ойлады). Стюарт жоспарларын баяндап, осы баптарға қатысты наразылығын жариялау үшін хат жазды. Ол жалпыға бірдей кешірім жасауды және Конгресске ұсыну үшін сайлау құқығынан айыру баптары бар жаңа конституция құруды ұсынды. Оның хаты «Ричмонд газеттерінде» «Сенекс» деген псевдониммен жарияланды. Александр Х. Х. Стюарт өзінің «1865 жылы Вирджинияда солтүстік және оңтүстік штаттар арасында бейбіт қарым-қатынас орнату үшін алғашқы халықтық қозғалысты ұйымдастырудың негізгі оқиғалары және 1869 жылы «Тоғыз комитетінің» Вирджинияны Одаққа қайтару үшін жасаған келесі күш-жігерлері» атты еңбегінде хатты жазу және жариялау себептерін былайша сипаттайды: «Шүбәсіз, жүздеген, тіпті мыңдаған азаматтарым осы мәселеде әрекет ету қажеттігі туралы меніңше ойлады және сезінді. Бірақ ешкім басшылықты өз мойнына алуға дайын болған сияқты емес! Осы жағдайда, мәселені қозғау қажеттілігі өте шұғыл болды және нәтижелі әрекет етуге мүмкіндік беретін уақыт екі аптамен шектелді. Сондықтан, Вирджиния халқына төніп тұрған қорқынышты қауіптерге назар аудару арқылы дабыл қағуға және меніңше ойлайтындарды оларды болдырмау үшін бірігіп ұйымдасқан күш көрсетуге шақыруға шешім қабылдадым. Осы мақсатта, «Ричмонд Диспатч» газетінде жариялануға арналған «хабарламаны» «Сенекс» деген қолтаңбамен жаздым. Бұл мақала толығымен менің жауапкершілігімде, ешкіммен кеңеспей және пікір алмаспай жазылды. Менің мақсатым – халықты дереу әрекет ету қажеттігіне ояту және Андервуд Конституциясындағы сайлау құқығынан айыру мен ант беруден құтылудың ең тиімді, мүмкін, жалғыз жолы ретінде, Вирджиния атынан Конгресске жалпыға бірдей сайлау құқығы негізінде келісім-шарт ұсыну болды, бұл жалпыға бірдей кешірімге тең болар еді».
Alexander H. H. Stuart wanted to get rid of the disenfranchisement clauses (which Conservatives particularly disliked, and moderate Republicans thought abrogated General Grant's terms given to Confederate General Robert E. Lee) before the referendum was held. Stuart wrote a letter to outline his plans and publicize his objections concerning the clauses. He argued for universal amnesty and for the creation of another constitution with the disenfranchisement clauses to present to the Congress. His letter was published in the Richmond papers under the pseudonym, "Senex." In his work, "A narrative of the leading incidents of the organization of the first popular movement in Virginia in 1865 to re establish peaceful relations between the northern and southern states, and the subsequent efforts of the "Committee of Nine," in 1869, to secure the restoration of Virginia to the Union", Alexander H. H. Stuart describes his motives behind writing and publishing the letter as following:"I have no doubt that hundreds—nay, thousands—of my fellow citizens thought and felt as I did as to the necessity of taking action on the subject. But no one seemed to be willing to assume the responsibility of taking the lead! Under these circumstances, as the necessity for moving in the matter was urgent, and the time within which action likely to lead to a successful result was limited to two weeks, I determined to
sound a note of alarm by calling the attention of the people of Virginia to the frightful dangers which threatened them, and urging those who thought as I did to unite in an organized attempt to avert them. With this object in view, I wrote “a communication,” over the signature “Senex,” intended for publication in the Richmond Dispatch. This paper was written entirely on my own responsibility, and without conference or consultation with anyone. My purpose was to try and arouse the people to the necessity of immediate action, and to suggest as the most feasible, if not the only, means of obtaining relief from the disenfranchisement and test oaths embodied in the Underwood Constitution, the tender to Congress on behalf of Virginia of a compromise, on the basis of universal suffrage as an equivalent for universal amnesty."
Вашингтондағы науқан
Кейбір консерваторлар Стюарттың хатын сынға алса да, көптеген орташа және орталық көзқарастағы Вирджиниялықтар Стюарттың жоспарын қолдады. Бұл вирджиниялықтар 1868 жылдың 31 желтоқсаны мен 1869 жылдың 1 қаңтарында Ричмондтағы «Эксчейндж» қонақ үйінде кездесті. Олардың кездесулері «Тоғыздық комитет» құрылуына әкелді: Александр Х. Х. Стюарт Андервуд Конституциясына қатысты наразылықтарын білдіру үшін Вашингтонға баратын тоғыз адамнан тұратын комитеттің төрағасы болды. Комитет Вашингтонға барып, ұсынылып отырған жаңа штат конституциясы және Қайта құру акттары бойынша бұрынғы Конфедерация мүшелерінен (көбінесе ақ Вирджиниялықтардан) сайлау құқығын жоққа шығаратын ережені жеке-жеке дауысқа салуға рұқсат беруді мақсат етті. Фредериксбургтен келген Джон Л. Мэри, «Тоғыздық комитет» мүшелерінің бірі, Стюартқа «Андервуд конвенциясында жеңілген» солтүстік өкілі Гилберт С. Уокерді шақыруды ұсынды. Күтілгендей, солтүстік республикашылы Уокер комитетке солтүстікте қолдау табуға көмектесті. Гораций Грилидің «New York Tribune» республикалық газеті де бұл науқанға қосылды. «Тоғыздық комитет» Вашингтонда шамамен екі апта бойы жұмыс істеді. Олар конгрессмендермен кездесіп, Өкілдер палатасы мен Сенат комитеттерінің алдында сөйледі. «Тоғыздық комитетпен» кездескеннен кейін, және губернатор Уэллс «Тоғыздық комитет» пен олардың жақтастарынан кейін Вашингтонда ілесіп жүргеніне қарамастан, Конгресс Вирджинияны шектеуші шарттардан босату туралы шешімді мақұлдады. Алайда, қайта қабылдану үшін Вирджинияның он бесінші түзетуді де ратификациялауы қажет болды.
Although some Conservatives criticized Stuart's letter, many moderates and centrist Virginians favored Stuart's plan. These Virginians met at the Exchange Hotel, in Richmond, on December 31, 1868, and January 1, 1869. Their meetings led to the creation of the Committee of Nine: Alexander H. H. Stuart would act as a chairman to a committee of nine people who would visit Washington to voice objections concerning the Underwood Constitution. The committee aimed to go to Washington to authorize separate votes on the proposed new state constitution, and the provision which continued to disenfranchise former Confederates (mostly white Virginians) under the Reconstruction Acts. John L. Marye, of Fredericksburg, one of the members of the Committee of Nine, suggested that Stuart invite Gilbert C. Walker, a northerner and who had been "defeated for a seat in the Underwood convention", to help the committee gain support in Washington. As predicted, Walker, a northern Republican, helped the committee receive sympathy in the north. Horace Greeley's Republican newspaper, New York Tribune, joined the campaign. The Committee of Nine spent approximately two weeks in Washington. They met with congressmen and appeared before both the House and Senate committees. Upon meeting with the Committee of Nine, and despite Governor Wells following the Committee of Nine and their supporters around in Washington, Congress approved the separation of the disabling clauses. However, in order to be readmitted, it required Virginia to ratify the Fifteenth Amendment as well.
Президент Грант және Вирджинияның 1869 жылғы губернаторлық сайлауы
Вашингтондағы Тоғыздық комитетінің мүшелерімен кездесулер кезінде президенттікке сайланған Грант комитет мақсаттары мен жоспарларына ықылас көрсетті. Грант 1869 жылғы 4 наурызда қызметке кірді. 1869 жылғы 14 мамырда президент Грант келесідей жарлық шығарды: «Конгресте сенатор немесе өкіл болған, немесе президент немесе вице-президент сайлаушысы болған, немесе АҚШ немесе кез келген штатта азаматтық немесе әскери қызмет атқарған, бұрын Конгресс мүшесі, АҚШ офицері, кез келген штаттың заң шығару органының мүшесі немесе кез келген штаттың атқарушы немесе сот органының қызметкері ретінде ант берген әрбір адам, егер ол сол мемлекетке қарсы көтеріліс немесе бүлікке қатысса немесе оның жауларына көмек көрсетсе». Осылайша, комитет бұрынғы Конфедерациялықтар мен оларға жақтастардың құқықтарын шектеуге қатысты ережелерге жеке дауыс беруді бекіту мақсатына жетті. Радикалдық республикашылар мен губернатор Уэллс (олардың губернаторлыққа нақты сайлауға үміткері) референдумның конвенцияда белгіленгендей өтуін қалады. Олар жеке дауыс берудің Конфедерацияға қарсы шаралардың сәтсіздігіне және осылайша штатта консерваторлардың үстемдігін қайта орнатуға әкелуінен қорқып отырды. 1869 жылғы наурыз айында Вирджиния республикашылары штаттық сайлауға үміткерлерді іріктеу үшін конвенция өткізді. Орташа республикашылдар кейде Франклин Стиернс атынан «Стиернс республикашылары» деп аталды, сонымен қатар Уильям Л. Оуэн мен Гилберт С. Уокер де олардың қатарында болды. Олар Республикалық партияны бақылауға ала алмаса да, бұрынғы солтүстік кәсіпкері Уокерді орташа кандидат ретінде ұсынды. Орташа республикашылдар мен консерваторлардың арасындағы одақ Гилберт С. Уокердің 1869 жылғы губернаторлық сайлауда жеңіске жетуіне әкелді. 1866 жылы Қайта құру актілерін қабылдаған Радикалдық республикашылар әлі де Конгресте басымдыққа ие болғанымен, жаңа Конституцияның Конфедерацияға қарсы ережелерден басқа барлық ережелері көпшілік дауыспен қабылданғандықтан, Вирджиния 1870 жылғы 26 қаңтарда Одаққа қайта қабылданды. Вирджинияның жаңа губернаторы Гилберт С. Уокер қайта қабылдау туралы хабарламаға қол қойды.
During meetings with members of the Committee of Nine in Washington, President elect Grant showed sympathy towards the committee's objects and plans. Grant was inaugurated on March 4, 1869. On May 14, 1869, President Grant issued the following proclamation:“Every person who has been a Senator or Representative in Congress, or elector of President or Vice President, or who held any office, civil or military, under the United States, or under any State, who, having previously taken an oath as a member of Congress, or as an officer of the United States, or as a member of any State Legislature, or as an executive or judicial officer of any State, shall have engaged in insurrection or rebellion against the same, or given aid or comfort to the enemies thereof.” The committee thus achieved its goal of authorizing a separate vote for the provisions restricting former Confederates and sympathizers. Radical Republicans and Governor Wells (who became their candidate for actual election as Governor) wanted the referendum to take place as the convention had stated. They feared that the separate votes would lead to failure of the anti Confederate provisions and thus restore conservative dominance in the state. In March 1869, Virginia Republicans held a convention to nominate candidates for the state elections. Moderate Republicans were sometimes referred to as "Stearns Republicans", after Franklin Stearns, and also included William L. Owen, and Gilbert C. Walker. Although they failed to gain control of the Republican party, they nominated Walker, a former northern businessman as a moderate candidate. The alliance between the moderate Republicans and Conservatives led to Gilbert C. Walker winning the Gubernatorial Election of 1869. Even though Radical Republicans, who had passed the Reconstruction Acts in 1866, still dominated the Congress, because the provisions of the new Constitution other than the anti Confederate provisions passed overwhelmingly, Virginia was readmitted into the Union on January 26, 1870. Virginia's new Governor, Gilbert C. Walker, signed a letter announcing the readmission.