1868 жылғы АҚШ президенттік сайлауы: Жаңару дәуірінің бастауы

Кіріспе

АҚШ-тың 21-ші төртжылдық президенттік сайлауы

1868 жылғы АҚШ президенттік сайлауы – 3 қараша 1868 жылы сейсенбіде өткен 21-ші төртжылдық президенттік сайлау. Қайта құру дәуірінің алғашқы сайлауында республикалық кандидат Улисс С. Грант Демократиялық партиядан бақ таласқан Горацио Сеймурды жеңді. Бұл Американдық Азамат соғысы аяқталғаннан және құлдық жойылғаннан кейін өткен алғашқы президенттік сайлау болды. Бірінші қайта құру заңына сәйкес, бұл сайлауда оңтүстік штаттарындағы африкалық американдықтар алғаш рет дауыс берді. 1865 жылы республикалық президент Авраам Линкольн қаза болғаннан кейін президенттікке келген Эндрю Джонсон. Теннесси штатынан шыққан соғыс демократы Джонсон 1864 жылы республикалықтар мен соғыс демократтарын тарту мақсатымен құрылған Ұлттық одақ тізімінде Линкольннің кандидаттық серігі болды. Джонсон билікке келгеннен кейін қайта құру саясаты бойынша республикалық Конгресспен келіспеушіліктер туды, нәтижесінде ол импичментке ұшырап, қызметтен алынуға жақын болды. Джонсон 1868 жылғы Демократиялық ұлттық конвентте тағы бір мерзімге қолдау тапты, бірақ бірнеше дауыс беруден кейін бұрын Нью-Йорк штатының губернаторы болған Сеймур кандидат ретінде ұсынылды. 1868 жылғы Республикалық ұлттық конвент Азамат соғысының соңындағы ең жоғары шенді одақ генералы болған Грантты бірауыздан кандидат етіп тағайындады. Демократтар республикалықтардың қайта құру саясатын сынады және "қараларға қарсы, ақтарға басымдық беретін платформада" үгіт жүргізді, ал республикалықтар Гранттың танымалдылығы мен Азамат соғысындағы одақтың жеңісін насихаттады. Грант сайлау алдындағы дауыс беруде жеңіске жетті, бірақ халықтың дауыс беруі бойынша артықшылығы шамалы болды. Солтүстіктегі қолдауынан өзге, Грант оңтүстіктегі жаңадан бостандық алған азат етілгендердің дауысынан да пайда тапты, ал көптеген оңтүстік ақ адамдарының уақытша саяси құқықтары шектелді. Бұрынғы Конфедерация штаттарының үшi (Техас, Миссисипи және Вирджиния) әлі де Одаққа қайта қосылмағандықтан, олардың сайлаушылары сайлауда қатыса алмады. Бұл Миссури штатының республикалық кандидатты қолдаған соңғы реті болды, ал 1904 жылға дейін бұл жағдай қайталанбады. Бұл сондай-ақ демократтардың солтүстіктен (46) оңтүстіктен (34) көбірек сайлаушы дауысын алған соңғы реті болды, бірақ бұл ішінара қайта құрумен байланысты ерекше жағдайларға байланысты болды, ал 1912 жылы жағдай өзгерді, себебі демократтардың жалпыұлттық деңгейдегі жақсы көрсеткіштері және солтүстіктегі халық санының артуы осыған себеп болды. Бұл сондай-ақ республикалықтардың 1964 жылға дейін оңтүстікте халықтың дауысы бойынша солтүстіктен жақсы нәтиже көрсеткен соңғы реті болды, бұл Оңтүстік Каролина және Теннесси сияқты қайта құру штаттарындағы үлкен көпшілікке байланысты болды.

The 1868 United States presidential election was the 21st quadrennial presidential election, held on Tuesday, November 3, 1868. In the first election of the Reconstruction Era, Republican nominee Ulysses S. Grant defeated Horatio Seymour of the Democratic Party. It was the first presidential election to take place after the conclusion of the American Civil War and the abolition of slavery. It was the first election in which African Americans could vote in the reconstructed Southern states, in accordance with the First Reconstruction Act. Incumbent president Andrew Johnson had succeeded to the presidency in 1865 following the assassination of Abraham Lincoln, a Republican. Johnson, a War Democrat from Tennessee, had served as Lincoln's running mate in 1864 on the National Union ticket, which was designed to attract Republicans and War Democrats. Upon accession to office, Johnson clashed with the Republican Congress over Reconstruction policies and was impeached and nearly removed from office. Johnson received some support for another term at the 1868 Democratic National Convention, but, after several ballots, the convention nominated Seymour, who had formerly served as Governor of New York. The 1868 Republican National Convention unanimously nominated Grant, who had been the highest ranking Union general at the end of the Civil War. The Democrats criticized the Republican Reconstruction policies, and "campaigned explicitly on an anti black, pro white platform," while Republicans campaigned on Grant's popularity and the Union victory in the Civil War. Grant decisively won the electoral vote, but his margin was narrower in the popular vote. In addition to his appeal in the North, Grant benefited from votes among the newly enfranchised freedmen in the South, while the temporary political disfranchisement of many Southern whites helped Republican margins. As three of the former Confederate states (Texas, Mississippi, and Virginia) were not yet restored to the Union, their electors could not vote in the election. This was the last time that Missouri supported the Republican candidate until 1904. This was also the last time until 1912 that the Democrats carried more electoral votes from the North (46) than from the South (34), though this was partly due to extremely exceptional circumstances involving the Reconstruction, and in 1912 the reversal occurred due to the better Democratic performance nationwide as well as the higher population of the North. This was also the last time the Republicans did better in the popular vote in the South than in the North until 1964, again due to very large majorities in reconstruction states like South Carolina and Tennessee.

Өмірбаян

Азамат соғысынан кейін бұрынғы құлдардың азаматтық құқықтары Одақтағы қызу пікірталас тудырды. Грант Конгресстегі Радикалдық Республикашылдардың қайта құру жоспарларын қолдады, олар 14-ші түзетутің жақтаушылары болды, бұл азат етілгендерге толық азаматтық және құқықтық құқықтарды, соның ішінде бұрынғы құлдарға сайлау құқығын (дауыс беру құқығын) беруді көздеді. Демократтардың сайлау платформасы мұндай құқықтарды "негрлердің үстемдігі" деп қаралап, штаттардың құқықтарын қайта жаңартуды талап етті, оның ішінде оңтүстік штаттарының ересек азат етілгендерге сайлау құқығын беруге рұқсат етуіне байланысты өздері шешім қабылдау құқығын талап етті. Бұрынғы Конфедерация штаттары босатылған құлдардың азаматтық құқықтарын шектеуге ниеттенді және Демократтардың кандидаттарын қолдады.

Республикалық партияның кандидатурасы

1868 жылғы Республикалық партияның президенттікке және вице-президенттікке үміткерлер тізімі. АҚШ армиясының 6-шы бас қолбасшысы (1864–1869), Өкілдер палатасының 25-ші спикері (1863–1869).

1868 жылға қарай Республикалықтар Одақ партиясы атауын қабылдаудың қажеті жоқ деп санады, бірақ президенттік кандидаттары үшін халыққа танымал батырды ұсынғысы келді. Генерал Улисс С. Грант өзі Республикалық партия өкілі екенін жариялады және 1868 жылғы 20-21 мамырда Чикагода өткен Республикалық съезде партияның туын алып жүруші ретінде бірінші дауыс беруде бірауыздан ұсынылды. Өкілдер палатасының спикері, Индиана штатынан шыққан радикалды республикашыл Шкайлер Колфакс вице-президенттікке алтыншы дауыс беруде ұсынылды, бұл Огайо штатынан сенатор Бенджамин Уэйдтің басымдығын басып өтті. Республикалық партияның бағдарламасы 14-ші түзетудегі бұрынғы құлдарға толық азаматтық құқықтарды беру уәдесінің бір бөлігі ретінде афроамерикандықтардың сайлау құқығын қолдады. АҚШ облигацияларын өтеу үшін жасыл долларды пайдалануға қарсы болды, иммиграцияны ынталандырды, натурализацияланған азаматтардың толық құқықтарын бекітті және Президент Эндрю Джонсонның көңілді саясатынан өзгеше, Радикалдық қайта құруды қолдады.