Владимир Петров: кеңестік барлаушы, Австралияға қашқан. 1954 жылы танымал болды. Өмірі, қызметі, және дефекциясы туралы толық ақпарат. Советтік кезең тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік барлау қызметкері, Австралияға қашқан (1907–1991)
Soviet intelligence officer, defected to Australia (1907–1991)
Владимир Михайлович Петров (Влади́мир Миха́йлович Петро́в; 15 ақпан 1907 – 14 маусым 1991) – Кеңес Одағының құпия қызметтерінің қызметкері, 1954 жылы Австралияға қашқанымен әйгілі болды.
Vladimir Mikhaylovich Petrov (Влади́мир Миха́йлович Петро́в; 15 February 1907 – 14 June 1991) was a member of the Soviet Union's clandestine services who became famous in 1954 for his defection to Australia.
Ерте өмір
Ол Афанасий Миха́йлович Шорохов (Афанасий Миха́йлович Шорохов) болып, Сібірдің орталық бөлігіндегі Лариха ауылында шаруа отбасында дүниеге келді. Петров 1923 жылы комсомолға қосылып, кейін Кеңес Әскери-теңіз күштеріне өтті, сонда толық атын Владимир Миха́йлович Пролетарский (Влади́мир Миха́йлович Пролетарский) деп өзгертті.
He was born Afanasy Mikhaylovich Shorokhov (Афанасий Миха́йлович Шорохов), into a peasant family in the village of Larikha, in central Siberia. Petrov joined the Komsomol in 1923 and the Soviet Navy., changing his full name to Vladimir Mikhaylovich Proletarsky (Влади́мир Миха́йлович Пролетарский).
ОГПУ-ға кіру
1933 жылдың мамыр айында ол ОГПУ деп аталатын совет тыңшылық ұйымына қосылуға шешім қабылдады. Одан кейін ол ОГПУ-ның Сыртқы істер бөліміне қарасты Арнайы шифрлар бөліміне қабылданды. Осы бөлімдегі лауазымы арқасында ол ең жоғары құпия шифрларды оқып, көптеген совет құпияларын біле алды. Петров Ягода, Ежов және Берия басшылығымен жүрген Сталиннің тазартуларын бастан өткерді. Көптеген достары, әріптестері мен жоғары лауазымды қызметкерлері тұтқындалып, атылып тасталса да, Петров зардапсыз аман қалды.
He decided to join the Soviet spy organization, the OGPU, in May 1933. He was subsequently admitted to the Special Cipher Section, which was attached to the Foreign Department of the OGPU. It was his status in this section which allowed him to learn many Soviet secrets by reading the top secret ciphers. Petrov lived through the purges of Stalin under Yagoda, Yezhov, and Beria. Even though a great number of his friends, colleagues, and superiors were arrested and executed, Petrov escaped unscathed.
Австралия және бас сауғалау
Шифрлаушы қызметкерден толыққанды агентке дейін білім алған Петров 1951 жылы Ресей Ішкі істер министрлігі (МВД) тарапынан Австралияға жіберілді. Оның міндеті – тыңшыларды тартып, Совет азаматтарының шетелде дезертирлік жасамауын қадағалау болды. Алайда, оның Кеңес Одағынан кетуіне соққан оқиғалар Австралияда орын алды. Бұл, Польшада туған дәрігер және музыкант Майкл Биалускимен араласуының нәтижесінде болды. Биалуски Петровтың өзін ақпарат жинау үшін тартуына көндіккендей болып, бірқатарда Австралия қауіпсіздік барлау ұйымына Петровтың әрекеттері туралы хабарлады. 1954 жылы Петров Австралиядағы Кеңес елшілігі арқылы жұмыс істейтін советтік тыңшылар желісі туралы ақпарат ұсынуға мүмкіндігі бар екенін негіздеп, саяси баспана сұрады. Петров өзінің естеліктерінде (Майкл Твейтс жазған) дезертирлік себебінің жазалаудан қорқуда емес, советтік жүйеге деген көңілінің толуында, сондай-ақ өзінің тәжірибесінде және совет халқына үкіметі салған террор мен адамзат азабын білуінде екенін айтады. Ол өзінің туған ауылының Сібірдегі күштеп ұжымдастыру және одан туындаған ашаршылық салдарынан қирауына куә болды.
Having graduated from cipher clerk to full fledged agent, Petrov was sent to Australia by the Russian Ministry of Internal Affairs (MVD) in 1951. His job there was to recruit spies and to keep watch on Soviet citizens, making sure that none of the Soviets abroad defected. Ironically, it was in Australia where events would occur which led to his own defection from the Soviet Union. This came about through his association with Polish born doctor and musician Michael Bialoguski, who played along in seeming to allow Petrov to recruit him to gather information, while at the same time reporting to Australian Security Intelligence Organisation on Petrov's activities. Petrov applied for political asylum in 1954, on the grounds that he could provide information regarding a Soviet spy ring operating out of the Soviet Embassy in Australia. Petrov states in his memoirs (ghost written by Michael Thwaites) that his reasoning for defecting lay not in an imminent fear of being executed, but in his disillusionment with the Soviet system and his own experiences and knowledge of the terror and human suffering inflicted on the Soviet people by their government. He witnessed the destruction of the Siberian village in which he was born, caused by forced collectivization and the famine which resulted.
Қатысудан кейінгі өмір
Владимир Петров 1956 жылы Австралия азаматы болды. Сол жылы Петровтар Мельбурнның Бентли қаласында үй сатып алды. Оның және әйелі Евдокияның есімдері жеке басын қорғау үшін Свен және Анна Эллисон деп өзгертілді. Олар Мельбурнда тыныш қалалық өмір сүрді. Ол 1991 жылы, ал оның әйелі 2002 жылы қайтыс болды. Олар "D" хабарламасы жүйесімен қорғалған. Баспасөз "D" хабарламасы бойынша оларды анықтамауға келіскенімен, бұл ерікті қорғау бұйрығын әрқашан сақтамады. 1982 жылы Петровтардың қайда екені туралы "D" хабарламасы күшінде болды.
Vladimir Petrov became an Australian citizen in 1956. The Petrovs bought a home in Bentleigh, Melbourne, in the same year. He and his wife Evdokia's names were changed to Sven and Anna Allyson to protect their identities. They lived a quiet suburban life in Melbourne. He died in 1991, and she died in 2002. They were protected under the D notice system. Although the press agreed not to identify them under the D notice, the press did not always observe this voluntary protection order. The whereabouts of the Petrovs were still the subject of a D Notice in 1982.