Уильям Нилл: Солтүстік Ирландиялық футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
Terry Neill
Уильям Нилл: солтүстік ирландиялық футболшы және жаттықтырушы (1942-2022). "Арсенал" командасын басқарды, 1979 ж. Англия кубогын жеңіп, Еуропа финалға шықты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландия футболшысы және жаттықтырушысы (1942–2022)
Northern Irish football player and manager (1942–2022)
Уильям Джон Теренс Нилл (8 мамыр 1942 – 28 шілде 2022) – Солтүстік Ирландия футболшысы және жаттықтырушысы. Орта қорғаушы ретінде ол "Арсенал" командасының капитаны болды, кейіннен команданы 1980 жылы Еуропа кубогының финалына және 1978-1980 жылдары үш рет FA кубогының финалына жеткізді. 1979 жылы "Манчестер Юнайтед" командасымен өткен драматикалық финалда жеңіс одіс. "Арсенал" клубының бас жаттықтырушысы болып жеті жыл қызмет еткенге дейін, ол "Халл Сити", "Тоттенхэм Хотспур" және Солтүстік Ирландия құрамасын жаттықтырды.
William John Terence Neill (8 May 1942 – 28 July 2022) was a Northern Irish football player and manager. A centre back, he captained and later managed Arsenal, guiding the club to a European final in 1980 and three consecutive FA Cup finals between 1978 and 1980, winning a dramatic final against Manchester United in 1979. Before his seven year spell as manager of Arsenal, he managed Hull City, Tottenham Hotspur, and Northern Ireland.
Ойын мансабы
Белфаст қаласында туған Нейл, 1959 жылдың желтоқсанында «Арсеналға» ауысуға дейін жасөспірім кезінде «Бангор» клубында ойнады. Ол «Арсеналдың» жасөспірімдер құрамасында бір жыл ойнады, ал 1960 жылдың 23 желтоқсанында «Шеффилд Уэнсдей» клубына қарсы тұңғыш рет алаңға шықты. Бастапқыда ол 1960-жылдардың басында сирек-сирек ойнады, онжылдықтың бірінші жартысында маусым сайын 10-20 ойынға қатысты, бірақ бірде 20 жасында клуб тарихындағы ең жас «Арсенал» капитаны атанды. Осы кезеңде Нейл Солтүстік Ирландия құрамасының тұрақты ойыншысы болды және 1961 жылы тұңғыш рет құрама сапында доп қуалады. 1968 жылы ол елдің капитаны болды, бірақ сарғаю ауруына шалдыққандықтан 1968-1969 жылдары клуб және құрама үшін ойынға қатысуы шектелді, сондай-ақ 1969 жылғы Футбол лигасы кубогының финалында «Суиндон Таунға» есе жіберіп, қатыса алмады. Басты құрамға қайта орала алмаған Нейл 1969-1970 жылдары тек 25 ойынға қатысты, оның «Арсеналға» қажетті емес екені анық болды. Барлығында ол «Арсенал» сапында 275 ойын өткізіп, 10 гол соқты.
Born in Belfast, Neill played as a youth for Bangor, before moving in December 1959 to Arsenal. He spent a year in Arsenal's youth side, before making his debut against Sheffield Wednesday on 23 December 1960, aged eighteen. At first, he played sporadically during the early 1960s, getting between 10 and 20 games a season through the first half of the decade, though on one occasion he became the youngest Arsenal captain in the club's history at 20 years of age. During this time, Neill had also become a regular for Northern Ireland, having made his debut as far back as 1961. He became captain of his country in 1968, but a bout of jaundice restricted his appearances for club and country in 1968–69 and he missed the 1969 Football League Cup Final, which Arsenal lost to Swindon Town. Unable to regain his first team place, Neill only made 25 appearances in 1969–70 and it became clear that he was surplus to requirements at Arsenal. In total he played 275 times for Arsenal, scoring ten goals.
Басқарушылық мансап
Нейл 1970 жылы шілдеде «Халл Сити» клубымен ойыншы-бапкер ретінде келісімшарт жасады. Ол футбол тарихындағы ең жас бапкерлердің бірі болды, кейін өз елінің де ойыншы-бапкері атанды. Нейл 1973 жылы футболдан зейнеткерлікке шықты, ол кезде Солтүстік Ирландия құрамасы сапында 59 матч өткізіп, Дэнни Бланчфлауэрдің рекордын жаңартты (бірақ Пат Дженнингс кейін Нейлдің рекордын бұзып жіберді). Бір жылдан соң Нейл «Халл» клубын тастап, «Арсеналдың» басты қарсыласы – «Тоттенхэм Хотспур» клубының бапкері болды. Ол «Spurs» командасын екі маусым бойы басқарды, алғашқы маусымда құлдыраудан мүлттықтап қалды. Малькольм Макдональд пен Пэт Дженнингс сияқты жаңа ойыншылардың келуімен, сондай-ақ Лиам Брэйди мен Франк Стейплтон сияқты таланттардың болуымен клуб 1971 жылғы «дубльден» бері ең жақсы формасын көрсетті, ФА кубогының үш финалына өтті (1978, 1979 және 1980 жылдары). 1979 жылы Нейл Аргентинаның «Аргентинос Хуниорс» клубынан жасөспірім Диего Марадонаны трансферлеуге тырысты, бірақ бұл әрекеті сәтті болмады. Сондай-ақ Нейл «Тоттенхэм» клубының жартылай қорғаушысы Гленн Ходдлді де сатып алуға ниеттенді, бірақ Ходдл Солтүстік Лондондағы командалар арасындағы трансферге келіспеді. Кейін Ходдл: «Егер мен «Арсеналға» өткенімде, ағам маған ешқашан сөйлемейтін болар еді» деді. Нейл «Арсеналды» 1980 жылғы УЕФА Кубок иелері кубогының финалына жеткізді. Жарымфиналда «Ювентус» командасымен «Арсенал» 1:1 есебімен тең түсті, ал жауапты ойында Туринде қиындыққа тап болатыны күтілді. Бірақ «Арсеналдың» жас резервтік ойыншысы Пол Ваэссен ойын соңында гол соғып, «Арсеналға» 1:0 есебімен жеңіс сыйлады, нәтижесінде 2:1 есебімен жеңіске жетті. «Ювентус» өз алаңында британдық командадан жеңілген алғашқы жағдай еді. Финалда «Арсенал» «Валенсияға» пенальтилер сериясында есе жіберді, трибунада 40 000 жанкүйер болды. «Арсеналдың» кубок жарыстарындағы жетістіктері лигадағы көрсеткіштерімен теңесе алмады. Малькольм Макдональдтың 29 жасында тізе жарақатынан зейнеткерлікке шығуы және Брэйди мен Стейплтон сияқты жұлдыздардың келуі «Арсеналдың» лига титулына қол жеткізуіне кедергі келтірді. 1980-81 маусымда Нейл «Арсеналды» турнир кестесінде үшінші орынға жеткізді – бұл 10 жыл ішіндегі лига титулына ең жақын келген сәт еді. 1981-82 маусымда «Арсенал» лигада бесінші орынды иеленді. 1982 жылы жазда Нейл «Сток Сити» клубынан Ли Чэпманды 500 000 фунт стерлингке сатып алды, бірақ Чэпман «Арсенал» сапында 23 ойында тек 4 гол соғып, 200 000 фунт стерлингке «Сандерленд» клубына сатылды. 1982-83 маусымда «Арсенал» ФА кубогы мен Лига кубогының жартылай финалдарына жетті, бірақ екі жартылай финалда да «Манчестер Юнайтедке» есе жіберді. 1983 жылдың маусымында Нейл «Селтик» клубынан шабуылшы Чарли Николасқа 800 000 фунт стерлинг төледі. «Ливерпуль» мен «Манчестер Юнайтед» да Николасты сатып алуға ниеттенді, ол 1982-83 маусымда «Селтик» сапындағы барлық жарыстарда 50 гол соққан еді. Николас «Арсеналға» ауысқаннан кейін Ұлыбританиядағы ең көп жалақы алатын футболшыға айналды және кейіннен клубтың культты тұлғасына айналды. 1983-84 маусымның басында Нейлге үш жылдық жаңа келісімшарт ұсынылды, бірақ 1983 жылдың 16 желтоқсанында «Арсенал» оны қызметтен босатылды. Клуб төрағасы Питер Хилл Вуд бұл шешімді ұзақ ойластырған екені хабарланды. Нейл 41 жасында футболдан зейнеткерлікке шықты.
Although still only 28, Neill was signed by Hull City in July 1970 as player manager, one of the youngest ever managers in the history of the game; he later became player manager of his country as well. Neill retired from playing in 1973, by which time he had won 59 caps for Northern Ireland, breaking Danny Blanchflower's record (although Pat Jennings would go on to break Neill's record in due course). Neill left Hull a year later to succeed Bill Nicholson as manager of Arsenal's fiercest rivals, Tottenham Hotspur. He managed Spurs for two seasons, narrowly avoiding relegation in his first term. With new signings like Malcolm Macdonald and Pat Jennings, and a crop of talent in the side such as Liam Brady and Frank Stapleton, the club enjoyed their best form since the 1971 double, reaching a trio of FA Cup finals (1978, 1979 and 1980). In 1979, Neill came close, but was unsuccessful in his attempt to pull off a major transfer coup for Arsenal by signing Diego Maradona as a highly rated teenager from Argentinos Juniors. Neill also wanted to sign midfielder Glenn Hoddle from Spurs, but Hoddle had reservations about moving across North London to join his team's arch rival. Hoddle later said: "I don't think my brother would have ever spoken to me again if I had joined Arsenal." Neill guided Arsenal to the 1980 final of the UEFA Cup Winners' Cup. In the semi final against Juventus, Arsenal drew 1–1 in the first leg at Highbury, and were expected to have a formidable task in the second leg in Turin. But a late goal two minutes from time by Arsenal's teenage substitute Paul Vaessen gave Arsenal a 1–0 away victory and a 2–1 aggregate win. It was the first time Juventus had lost to a British team on home soil. In the final, Arsenal lost on penalties to Valencia in front of 40,000 people at Heysel Stadium. Arsenal's success in cup competitions could not be matched in the league. The retirement of Malcolm Macdonald at the premature age of 29 due to a knee injury, and the departures of stars such as Brady and Stapleton, hampered Arsenal's league title ambitions. In the 1980–81 season, Neill guided Arsenal to a third place finish in the final table – the closest in 10 years that they had come to winning the league title. In the 1981–82 season, Arsenal finished fifth in the league. Neill's 1982 summer signing of striker Lee Chapman from Stoke City for £500,000 was not a success, with Chapman scoring just four goals in 23 appearances for Arsenal before being sold to Sunderland for £200,000. In the 1982–83 season, Arsenal reached the semi finals of the FA Cup and the League Cup, but lost both semi finals to Manchester United. In June 1983, Neill signed striker Charlie Nicholas, from Celtic for £800,000. Liverpool and Manchester United had also been keen to buy Nicholas, who had scored an impressive total of 50 goals in all competitions for Celtic in the 1982–83 season. Nicholas reportedly became the highest paid footballer in Britain after his move to Arsenal, and later became a cult figure at the club. After being given an improved three year contract at the start of the 1983–84 season, Neill was sacked by Arsenal on 16 December 1983. The dismissal was a decision which club chairman Peter Hill Wood had reportedly agonised over. Neill subsequently retired from football when only 41 years old.
Жеке өмір
Нилл Хендон мен Холборнда спорттық барлар ашты. Ол сонымен қатар "Арсенал" телеарнасы үшін "Арсенал" матчтарына комментарий берді. Нилл Лондондағы "The Hub (Лондон)" толыққанды медиа-менеджмент компаниясының бизнес-дамыту бөлімін басқарды. Саяси көзқарасы консервативті болды. Нилл 2022 жылдың шілдесінде 80 жасында дүние салды.
Neill opened sports bars in Hendon and Holborn. He also commentated on Arsenal matches for Arsenal TV. Neill headed up the business development department of The Hub (London), a total media management company in the City. Politically, he was a Conservative. Neill died in July 2022, aged 80.
Мансап статистикасы
Есептер мен нәтижелер тізімінде Солтүстік Ирландияның голдары бірінші көрсетіледі, есеп бағаны әрбір Нилл голынан кейінгі есепті көрсетеді. + Терри Ниллдің халықаралық голдарының тізімі:
Scores and results list Northern Ireland's goal tally first, score column indicates score after each Neill goal. + List of international goals scored by Terry NeillNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 17 March 1965 Belfast, Northern Ireland 2–1 2–1 1966 FIFA World Cup qualification2 23 May 1972 London, England 1–0 1–0 1972 British Home Championship
№. Күні Орын Сынапқы Есеп Нәтиже Жарыс
1. 17 наурыз 1965 Белфаст, Солтүстік Ирландия 2–1 2–1 1966 ФИФА Әлем Чемпионатына іріктеу
2. 23 мамыр 1972 Лондон, Англия 1–0 1–0 1972 Ұлыбританияның үй чемпионаты
Scores and results list Northern Ireland's goal tally first, score column indicates score after each Neill goal. + List of international goals scored by Terry NeillNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 17 March 1965 Belfast, Northern Ireland 2–1 2–1 1966 FIFA World Cup qualification2 23 May 1972 London, England 1–0 1–0 1972 British Home Championship