Джордж Генри Бутон: Америка-Англия суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британдық-американдық суретші (1833–1905)
суретші

Джордж Генри Боутон (4 желтоқсан 1833 – 19 қаңтар 1905) – ағылшын-американдық пейзаж және жанр суретшісі, иллюстратор және жазушы.

Ерте өмір және білім

Боттон Англияның Норфолк графтығындағы Норвич қаласында фермер Уильям Боттонның ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы 1835 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келді, және ол Нью-Йорк штатының Олбани қаласында өсті, онда өзіне-өзі үйреткен суретші ретінде мансабын бастады. Ол Гудзон мектебінің суретшілерінен әсер алды.

Мансап

19 жасқа келгенде Боттон пейзаж суретшісі ретінде танылды және 1852 жылы өзінің алғашқы студиясын ашты. 1853 жылы Америка өнер одағы оның ерте суреттерінің бірін сатып алып, Англияда алты ай өнерді оқыды. Осы оқу кезеңін ол Көлдер аймағында, Шотландияда және Ирландияда сурет салу саяхатымен аяқтады. АҚШ-қа оралғаннан кейін Боттон өзінің туындыларын Вашингтон, округ Колумбия және Нью-Йорк қалаларында көрмеге қойды, бірақ 1850-ші жылдардың соңында ол Еуропаға көшу туралы шешім қабылдады. 1859–61 жылдары Францияда Пьер Эдуард Фрер (1819–1886) және Эдвард Харрисон Мэй (1824–1887) басшылығымен өнерді оқыды. 1861 жылы Боттон Лондонда студия ашты. Англияда тұрып, ол Американың отарлық тарихының ерте кезеңдерінен алынған сюжеттерге ден қойды, ал бір американдық сыншы "осы елдің ерте тарихы үшін оның таланты ерекше сәйкес келеді" деп атап өтті. Оның "Жаңа Англияның шіркеуге баратын ерте пуритандықтары" (1867) сияқты суреттері ерекше танымал болды. "Мейфлауэрдің оралуы" (1871 жылы Нью-Йорктегі Гупил галереясында көрсетілген) "Мейфлауэрдің естелігі сақталғанша өмір сүретін сурет" деп мақталды. Боттонның суреті қазір Амстердамдағы Ван Гог мұражайының коллекциясында сақталады. Боттон Натаниел Хоторнның "Қызыл әріп" және Генри Уодсворт Лонгфеллоудың өлеңдерін суреттеп шығарды. 1893 жылы Вашингтон Ирвингтің "Рип Ван Винкл және Ылғалды Шола" кітабы Лондонда Боттон салған 53 суретпен жарық көрді (библиографияны қараңыз). Лондондық сыншы бірде "ол ағылшын суретшілерінде мүлдем болмаған табиғи сезімдерді шаруалардың бейнесіне салудың құпиясын үйренген" деді. Боттон Ұлыбританияда да, АҚШ-та да көптеген көрмелерге қатысты және 1871 жылы Нью-Йорктегі Ұлттық дизайн академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Суретшілердің Корольдік институтының мүшесі, 1879 жылы Корольдік академияның (ARA) қауымдастырылған мүшесі және 1896 жылы Корольдік академигі (RA) болып сайланды. "Ол осы ұйымның пайдалы және танымал мүшесі болды және кеңес мүшесі, суреттерді ілуші және мектептегі мұғалім ретінде жақсы жұмыс істеді". Джон Каллкотт Хорслидің қайтысынан кейін Боттон "Fine Art and General Insurance Company" компаниясының директоры болып сайланды. Оның пейзаж суреттерінің арасында Англия мен Францияның Бретань аймақтарының көріністері бар. 1883 жылы ол Голландияға сапар шекті. Бұл саяхат туралы жазған мақаласы Харпер журналында 'Artist Strolls in Holland' деген атпен жарияланды, ал келесі жылы Лондонда Sketching Rambles in Holland деп басылды (библиографияны қараңыз). Боттон жазудан ләззат алды: кейін ол Джордж Морлендтің өмірбаяны мен шығармашылығына шолу жасаған "Лондонның қоғамдық галереяларындағы ағылшын өнері" басылымына қатысты. Боттон Лондонның өнер ортасында оңай араласты және 1869–96 жылдары Arts Club, Reform Club, Athenaeum Club, Burlington Fine Arts Club және Нью-Йорктегі Grolier and Lotos Club мүшесі болды. 1865 жылы Боттон Кэтрин Луиза Калленге (1845 жылдан кейін 1901) үйленді, олар Флоренс есімді асырап алған қызы болды. Джон Каллкотт Хорслимен бірге ол архитектор Ричард Норман Шоудың алғашқы клиенттерінің бірі болды, ол Лондондағы Кемпден-Хиллде Бутондарға үй салдырды. "Мырза және ханым Боутонның осында өткізген кештері көркемөнер және әдебиет саласының өкілдері мен қоғамның ағылшын-американдық бөлігі арасында кеңінен танымал болды". Боттон Уистлер туралы естеліктерін жариялады, оның атақты "Павлин бөлмесі" туралы еңбегін ерекше атап өтті. 1877 жылы ол Генри Джейспен (1843–1916) танысты. Романшы Вайолет Хант (1862–1942) өзінің "Олардың өмірі" (1916) және "Олардың жүректері" (1921) романдарын Боттонмен болған ерте махаббатына негіздеген. Австралиялық романист Роза Кэмпбелл Прайдтың (1894) Кристина Чард романы Боттонға арналды, өйткені ол кітап идеясын ұсынған. 1880 және 1890 жылдары ол ауылдағы бірнеше өнер колонияларымен байланысты болды, атап айтқанда Вурчестерширдегі Бродвей ауылымен, оның шаруалардың сұлулығын американдық суретшілер мойындады. Генри Джейс, Эдвин Абби, Джон Сингер Сарджент және басқалармен бірге ол Бродвейді жиі аралады. Хорсли мен Шоу арқылы ол Кранбрук өнер колониясымен де байланысты болды, 1860-шы жылдардың соңында және 1880-шы жылдары оларға барып қайтты. Боттон сонымен қатар Метрополитен өнер мұражайының негізін қалаушылардың бірі және Маркуан коллекциясының есімін алған Генри Гурдон Маркуанның кеңесшісі және өкілі болды. Боттон 19 қаңтарда 1905 жылы Лондонның солтүстігіндегі Кемпден-Хиллдегі студиясында жүрек ауруынан қайтыс болды. Оның қайтысы туралы хабарламада "ол мейірімді, ақжүрек, әзілқой, жақсы әңгімелерді сүйетін, қонақжайлылықтың белгісі және қызғаныш, өшпенділік және кешірімсіздіктен мүлдем ада болған" делінген. Оның суреттері қазір АҚШ және Еуропаның көптеген мұражайларында сақталады.

By the age of 19, Boughton was recognized as a landscape painter and opened his first studio in 1852. In 1853, the American Art Union purchased one of his early pictures which financed six months of studying art in England. He concluded this period of his training with a sketching tour of the Lake District, Scotland, and Ireland. After returning to the U. S., Boughton exhibited his works in Washington, D. C. and New York City, but in the late 1850s he finally made a decision to move to Europe. From 1859–61 he studied art in France under Pierre Edouard Frère (1819–1886) and Edward Harrison May (1824–1887). In 1861, Boughton opened a studio in London. While living in England, he focused on subjects of early American colonial history, and an American critic noticed that "for early history of this country his talents seems to be peculiarly fitted." His subject pictures, such as the Early Puritans of New England Going to Church (1867), were especially popular. The Return of the Mayflower (shown at the Goupil Gallery, New York in 1871) was praised as "a picture which will live as long as the memory of the Mayflower itself lasts." The Boughton painting is now part of the collection of the Van Gogh Museum in Amsterdam. Boughton illustrated Nathaniel Hawthorne’s The Scarlet Letter and Henry Wadsworth Longfellow's poems. In 1893, the edition of Washington Irving’s Rip Van Winkle and Sleepy Hollow was published in London with 53 illustrations by Boughton (see bibliography). A London critic once declared that he "has learnt the secret of putting natural feelings into rustic figures, which has been almost entirely wanting to English painters." Boughton exhibited extensively in both Britain and the U. S. and was elected a member of the National Academy of Design in New York City in 1871. He was elected a member of the Royal Institute of Painters in Water Colours, an Associate of the Royal Academy (ARA) in 1879, and a Royal Academician (RA) in 1896. "He was a useful and popular member of this body, and worked well as member of the council, as a 'hanger', and as a teacher in the schools." After the death of John Callcott Horsley, Boughton was elected a Director of the "Fine Art and General Insurance Company". Among his landscape paintings views of England and Brittany in France. In 1883, he travelled to Holland. His illustrated account of that journey was published in the Harper's Magazine as 'Artist Strolls in Holland', and published next year in London as Sketching Rambles in Holland (see bibliography). Boughton obviously took pleasure in writing: later he would participate in the publication of the 'English Art in the Public Galleries of London' providing the overview of George Morland's biography and work. Boughton easily socialised in London artistic circles and was a member of the Arts Club (1869–96), of the Reform Club, the Athenaeum Club, the Burlington Fine Arts Club and the Grolier and Lotos Clubs in New York. In 1865, Boughton married Katherine Louise Cullen (1845 after 1901), and they had an adopted daughter, Florence. Along with John Callcott Horsley, he was one of the early clients of architect Richard Norman Shaw who built a house for the Boughtons on Campden Hill, London. "The parties given here by Mr and Mrs Boughton were celebrated among artistic and literary people and in the Anglo American section of the society." Boughton published vivid recollections about Whistler, particularly mentioning his work on the famous ‘Peacock Room'. In 1877 he made an acquaintance with Henry James (1843–1916). The female novelist Violet Hunt (1862–1942) based her novels Their Lives (1916) and Their Hearts (1921) on her early love affair with Boughton. The novel Christina Chard (1894) by Mrs Rosa Campbell Praed (1851–1935), an Australian novelist, was dedicated to Boughton, because he had suggested the idea of the book. Throughout the 1880s and 1890s, he was associated with several artistic colonies in countryside, namely with the village of Broadway in Worcestershire, the rustic beauty of which was recognized by American artists. Along with Henry James, Edwin Abbey, John Singer Sargent and others, he frequently visited Broadway. Through Horsley and Shaw he also was associated with the Cranbrook Colony of artists, visiting them in the late 1860s 1880s. Boughton also served as an agent and advisor to Henry Gurdon Marquand, one of the founders of the Metropolitan Museum of Art, and namesake of the Marquand Collection. Boughton died of heart disease, on 19 January 1905, in his studio at Campden Hill, north London. His obituary stated that "he was kindly, genial, humorous, a lover of a good story, the essence of hospitality, and wholly free from jealousy, malice, and incharitable judgments." His paintings are now represented in many museums in the United States and Europe.