Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Eustace Clare Grenville Murray) - ағылшын журналисі (1824 - 20 желтоқсан 1881 ж.).
English journalist
Eustace Clare Grenville Murray (182420 December 1881) was an English journalist.
Өмір
Мюррей Ричард Гренвиллдің, Букингем мен Чандостың екінші герцогының заңды емес ұлы болды. 1824 жылы туған ол 1848 жылдың 1 наурызында Оксфордтағы Магдален Холлға қабылданды және 1850 жылы Ішкі ғибадатханаға студент ретінде тіркелді.
Murray was the illegitimate son of Richard Grenville, second duke of Buckingham and Chandos. Born in 1824, he matriculated from Magdalen Hall, Oxford, on 1 March 1848, and was entered a student of the Inner Temple in 1850.
Дипломат
Ол ерте жаста Лорд Палмерстонның назарына түсті, Палмерстонның ұсынысымен дипломатиялық қызметке қабылданды және 1851 жылдың 14 шілдесінде Венадағы елшілікке атташе ретінде жіберілді. Сонымен қатар Мюррей "Morning Post" газетімен келісім жасап, Венадағы тілші болып жұмыс істеуге міндеттенді. Сыртқы істер ведомствосының қағидаларын бұзғаны британдық елші Лорд Вестморлендтің назарына кездейсоқ жетті, ол Палмерстонның ықпалымен Мюррейді жұмыстан шығарудан сақтағанмен, оны британдық кеңсесінен шеттетіп қойды. 1852 жылдың 7 сәуірінде ол уақытша Ганноверге ауыстырылды, ал 1852 жылдың 19 қазанында Константинопольде бесінші төленген атташе болып тағайындалды, онда Сэр Стратфорд Каннингпен арақатынасы бастапқыда дұрыс болмады және оның Митилене вице-консул ретінде жер аударылуына себеп болды. 1854 жылы оның "Саяхатшы ағылшын" атты саяхат туралы бірнеше тараудан тұратын кітабы жарық көрді, онда түрік елшісі "Сэр Гектор Стаббл" есімімен пародияланды. Палмерстон Мюррейді қайта шақыруға құштар болған жоқ, бірақ 1855 жылы ол Одессаға бас консул ретінде ауыстырылды.
He attracted the notice of Lord Palmerston at an early age, entered the diplomatic service at Palmerston's instigation, and was sent as an attaché to the embassy at Vienna on 14 July 1851. At the same time, Murray entered into an agreement with the Morning Post, by which he undertook to act as Vienna correspondent. Such a contravention of the usages of the foreign office was by an accident brought to the notice of the British ambassador, Lord Westmorland, by whom Murray, though protected against dismissal by the interest of Palmerston, was ostracised from the British chancery. On 7 April 1852, he was temporarily transferred to Hanover, and on 19 October 1852, he was appointed fifth paid attaché at Constantinople, where his relations with Sir Stratford Canning were from the first the reverse of cordial, and resulted in his being banished as vice consul to Mitylene. In 1854, appeared his "Roving Englishman", a series of chapters on travel, in which the Turkish ambassador was satirised as "Sir Hector Stubble". Palmerston was unwilling to recall Murray, but in 1855 he was transferred to Odessa as consul general.
Жазушы
Ол Одессадағы британдық тұрғындармен он үш жылдық келіспеушіліктерден кейін 1868 жылы Англияға оралды және "Vanity Fair" журналының алғашқы нөмірлеріне үлес қосты. Келесі жылы ол ең өткір сипаттағы апталық журналды, "Каралеваның хабаршысы" деп атап, іске қосты, ол кейінірек "қоғамдық басылымдардың" прототипі болды. 1869 жылдың 22 маусымында Мюррей, Сент-Джеймс-стриттегі Консервативтік клубтың алдында, әкесі Роберт Кэррингтонға (2-ші барон Кэррингтон) қаралағандық үшін лорд Кэррингтоннан сауатсыздықпен ұрып-соқты. Шабуылға себеп күшті ашу болды. Лорд Кэррингтон Мюррей тарапынан сотқа тартылды және 22 шілдеде Миддлсекс сессиясында кінәлі деп танылды, бірақ сотқа шақырылғанда ғана жауап беруге міндеттелді. Осы уақытта, 17 шілдеде, Мюррей даулы мақаланың авторлығын жоққа шығарғаны үшін қасамында жалған сөйлегендігі айыбымен Боу-стритте айыпталды. Ол 29-ы күнгі кепілдікпен ұсталды, бірақ осы күнге дейін Парижге кетіп, өзін-өзі Британиядан шеттетуге мәжбүр болды. Ол француз астанасында "Ретель д'Арагон графы" ретінде танылды, өзіне үйленген испан әйелінің титулын алды. Ол бірнеше роман жазды, бірақ қысқа сатирикалық туындыларда жақсы сезінді, сондай-ақ ағылшын және американдық баспасөзге көптеген эсселер мен очерктер жазды, олардың мазмұны өткір, ал стилі – ұтымды. Ол Daily News және Pall Mall Gazette газеттерінің Париж тілшісі болды, Cornhill Magazine және World журналдарының алғашқы жазушыларының бірі болды, қысқа мерзімге олардың бірлескен иесі болды, сондай-ақ Illustrated London News және Truth журналына кейіпкерлердің суреттемелерін жариялады. Ол сөзсіз, өз заманының ең білікті журналистерінің бірі болды. Ол, бәлкім, заманауи журналдың қалыптасуына ең көп үлес қосты, ол қоғамдық мәселелерге ашықтығымен ерекшеленеді, бірақ оның басты қызығушылығы жеке өмірге қатысты сырлардың таралуына байланысты, көбінесе ишараттар мен меңзеулер арқылы. Ол 20 желтоқсанда Пассиде қайтыс болды және 1881 жылдың 24 желтоқсанында Парижде жерленді.
He returned to England, after thirteen years of discord with the British residents in Odessa, in 1868, and contributed to the first numbers of Vanity Fair. In the following year he started a weekly journal of the most mordant type, entitled The Queen's Messenger, a prototype of the later "Society papers". On 22 June 1869, Murray was horsewhipped by Lord Carrington at the door of the Conservative Club in St. James's Street, for a slander upon his father, Robert Carrington, 2nd Baron Carrington. The assault was made under strong provocation. Lord Carrington was prosecuted by Murray, and was found guilty at the Middlesex sessions on 22 July, but was only ordered to appear for judgment when called upon. Meanwhile, on 17 July, Murray had been charged at Bow Street with perjury in denying the authorship of the article in dispute. He was remanded on bail until the 29th, but before that date he withdrew to Paris, and practically exiled himself from Britain. He became well known in the French capital as the "Comte de Rethel d'Aragon", taking the title of the Spanish lady whom he had married. He produced several novels, but was more at home in short satirical pieces, and wrote innumerable essays and sketches, caustic in matter and incisive in style, for the English and American press. He was Paris correspondent of the Daily News and the Pall Mall Gazette, was one of the early writers in the Cornhill Magazine and in the World, of which he was for a short time joint proprietor, and contributed character sketches to the Illustrated London News, and Queer Stories to Truth. He was certainly one of the most accomplished journalists of his day. He probably did more than any single person to initiate the modern type of journal, which is characterised by a tone of candour with regard to public affairs, but owes its chief attraction to the circulation of private gossip, largely by means of hint and innuendo. He died at Passy on 20 December, and was buried in Paris on 24 December 1881.