Кіріспе

Жапон бадзері халық мұрасында

Мужина (япон тілінде: 貉) – ежелгі жапон термині, көбінесе жапон бадзерін, бірақ дәстүрлі түрде жапон жуан итін (тануки) білдіреді, бұл шатасуға себеп болады. Жапонияның кейбір аймақтарында оларды қате түрде тануки деп атайды, олармен сыртқы түрі мен мінез-құлқы жағынан жақын, тіпті тануки биологиялық жағынан түлкі мен итке жақын болса да. Мужиналар ерекше айқын ішектерін үркітіп, ән салып барабан қағу арқылы музыка жасауға бейім. Кейбір әңгімелерде бадзердің "сегіз татами" көлеміндегі бөлмені жабу үшін ұрық қуысын кеңейтетіні де айтылады. Осака Кишю айманындағы сенімдерге сәйкес, от шашатын бадзерлер көбінесе жаңбырлы түндерде кездеседі. Трансформация кезінде мужинаның кез келген нәрсеге айналу мүмкіндігі шексіз деп есептеледі. Кейде оларды бір көзді қарт әйел, ал кейде салық жинаушы мемлекеттік қызметкер ретінде көруге болады. Көбінесе бұл жандар әйел бейнесін қабылдап, құрбандарын азғырып, олардың көпшілігі ер адамдар болады.

Фольклорлық шығармалар

Жапон фольклорында кицуне (түлкі) және тануки (әдетте жапондық жуан есік), муджина (ит-есік немесе барс болуы мүмкін) жиі адам кейпіне айналып, адамдарды алдайтын ёкай ретінде бейнеленеді. Олар әдебиетте алғаш рет "Нихон Шокиде" Императрица Суйконың 35-ші жылы (627) туралы бөлімде кездеседі, онда былай делінген: "Көктемнің екінші айында Муцу елінде муджиналар бар (春2月、陸奥国に狢有り), олар адамдарға айналып ән айтады (人となりて歌う)", бұл сол дәуірде муджиналар адам кейпіне еніп, алдайды деген жалпы түсінік болғанын көрсетеді. Шимоса аймағында оларды кабукири козо (かぶきり小僧) деп атайды, олар қысқа кимоно киіп, каппа сияқты шашпен, кішкентай монах (козо) кейпінде түнде адам аз болатын жолдарда пайда болып, "Су іш, шай іш (水飲め、茶を飲め)" дейтін. Лафкадио Хернның "Мужина" атты кайдан жинағындағы беті жоқ әуе құбылысын (ноппера бо) көрген оқиғасы да кеңінен танымал.

Кваиданның бетсіз арбасы

1959 жылғы 19 мамырда «Honolulu Advertiser» газетінің тілшісі Боб Краусс Кахала қаласындағы «Waialae Drive In» кинотеатрында мужинаны көргенін хабарлады. Краусс куәгердің әйелдер дәретханасында шашын тарап жатқан әйелді көргенін, ал куәгер жақындағанда мужина бетін бұрып, ешқандай ерекшелігі жоқ бетін көрсеткенін айтты. Куәгердің жүйкелік аурудан ауруханаға түскені хабарланды. Белгілі гавайи тарихшысы, фольклоршы және жазушы Глен Грант 1981 жылғы радио сұхбатында бұл оқиғаны қамытпай айтылған әңгіме деп жоққа шығарды, бірақ кейін куәгердің өзі қоңырау шалып, оқиға туралы толыққанды мәліметтер берді, соның ішінде бұрын хабарланбаған, мужинаның шашы қызыл болғаны туралы да мәлімдеді. Кинотеатр қазір жоқ, оның орнына қоғамдық сақтау орны салынды. Грант Гавайидегі ‘Эва жағалауынан Хилоға дейін басқа да мужиналарды көру туралы бірнеше хабарламаларды жеткізген.