Кіріспе
Театр тобы The Cockettes – 1969 жылдың күзінде Hibiscus (Джордж Эджерли Харрис III) құрған авангардтық психоделикалық хиппи театр тобы. Труппа Сан-Францисконың Калифорния штатындағы Хайт-Эшбери ауданындағы Калифлауэр коммунасында тұратын хиппи-суретшілер тобынан құрылған. Hibiscus олармен бірге тұрып, олардың әдепсіз киім киюді ұнататынын білген соң, өмір салтын сахнаға қою идеясын ұсынды. Кейін 992 Валенсия көшесіндегі дүкен алдында, қазіргі суретшілер теледидар орталығында қойылымдар қойды. Олардың театрына "Жанды театр", Джон Ваккароның "Күлкілі ойын үйі", Джек Смит фильмдері және Кен Кесидің "Күлкілі шалаңқыштар" тобының ЛСД идеологиясы әсер етті. Бастапқыда американдық мюзиклдерді пародиалайтын, шоу-саз орындаған, бірақ кейіннен толығымен өзіндік материалдарды орындауға, мюзиклдер мен музыкалық комедияларды сахналауға көшті. Олардың астыртын жанкүйерлері көбейіп, бұл олардың кеңінен танылуына әкелді. 1971 жылдың басында алғашқы топтың бірнеше мүшесі The Cockettes-тен бөлініп, "Angels of Light" атты өз театр тобын құрды. "Noh Mercy" (бұрынғы "On The Rag") және "Tuxedomoon" топтары "Angels of Light" тобынан пайда болды. The Cockettes туралы 2002 жылы Дэвид Вайсман мен Билл Вебер режиссерлік еткен деректі фильм түсірілді.
The Cockettes were an avant garde psychedelic hippie theater group founded by Hibiscus (George Edgerly Harris III) in the fall of 1969. The troupe was formed out of a group of hippie artists, men and women, who were living in Kaliflower, one of the many communes in Haight Ashbury, a neighborhood of San Francisco, California. Hibiscus came to live with them because of their preference for dressing outrageously and proposed the idea of putting their lifestyle on the stage. Later in the storefront at 992 Valencia Street, now Artists' Television Access. Their brand of theater was influenced by The Living Theater, John Vaccaro's Play House of the Ridiculous, the films of Jack Smith, and the LSD ethos of Ken Kesey's Merry Pranksters. At first, they parodied American musicals, and sang show tunes, but moved to performing all original material, staging musicals, and musical comedies. They gained an underground cult following that led to mainstream exposure. In early 1971 a few members of the original group broke away from the Cockettes and formed their own theatre group, the Angels of Light. Noh Mercy (formerly On The Rag) and Tuxedomoon formed from the Angels of Light. The Cockettes were the subject of an eponymous 2002 documentary film directed by David Weissman and Bill Weber.
Жер асты бастауы
Сан-Францисконың Солтүстік жағалауындағы Пагода сарайының театрында импресарио Себастьян (шын аты Милтон Мирон) тегін кіру шартымен андеграунд фильмдерін көрсетіп, өнер көрмесін ұйымдастырды. Бұл өнер көрсетімдерінің плакаттарын Тодд Трекслер жасаған. "Futurama Costume Gala" – "Nocturnal Dream Show" бағдарламасын жасаушылар ұйымдастырған ғылыми-фантастикалық тақырыбындағы жаңа жылдық кеш шамамен 600 адамды қамтыды. Көп ұзамай бұл шоу Сан-Францисконың жаңашыл қауымы үшін "көруге тиіс" болып саналды. LSD әсерімен билеу, декорациялар, костюмдер және шоу әндерінің өздерінің нұсқаларын (немесе сол сияқты түпнұсқа әндерді) үйлестіре отырып, "Кокетс" әр ай сайын сахнаға шығып, сенбі күнгі "Nocturnal Dream Show" бағдарламасынан бұрын өнер көрсетті. Шоулардың атаулары: "Шоуботпен Оклахомаға", "Ыстық комадағы Тинсел торты", "Уран орталығына саяхат", "Смаки және біздің топ", "Голливуд Вавилоны" және "Шанхайдағы інжулер". Бұл шоулар туралы ақпарат тез тарады, және 1971 жылдың қыркүйегіне қарай "Кокетс" Сан-Францисконың контрмәдениетінің пионерлері ретінде танылды. Жергілікті баспасөз арқылы және сән дизайнері және қоғам қайраткері Глория Вандербильт, сондай-ақ жазушы Труман Капоте сияқты танымал тұлғалардың көрінуінен кейін, "Кокетс" "Rolling Stone" және "Esquire" сияқты мәдениет және өмір салты журналдарының, сондай-ақ "Look" және "Life" сияқты жалпы қызығушылық тудыратын журналдардың назарына ілікті. 1971 жылы "The Cockettes" Ричард Никсонның қызы Трисия Никсонның үйлену тойын пароди жасаған "Трисияның үйлену тойы" атты қысқаметражды фильмін шығарды; Никсонның бас штаб директоры Х.Р. Холдеман Ақ үй қызметкерлері үшін фильмнің құпия көрсетілімін ұйымдастырды.
Орындау стилі
Кокеттер бұрын-соңды көрілмеген эклектикалық киім стилі мен костюмдерді қалыптастырды. Олар үнсіз фильмдер, 1930-1940 жылдардағы Голливуд, Бродвей мюзиклдері, сондай-ақ сюрреализм мен кубизм сияқты сан алуан көздерден шабыттанды. Көне заманның киімдері мен аксессуарларын, мысалы, арабазарлар мен қолға жиналған дүкендерден тауып алып, олар осы әртүрлі элементтерді бірегей және уақыттан тыс келетін образға біріктірді. Құрастыру әдісін қолданып, жеке қиялдарына орын беріп, қазірде киілетін өнер қозғалысының белгісі саналатын костюмдер жасады. Кокеттер костюмдерін ерекше макияж толықтырды, олардың ең танымал ерекшелігі – ерлердің сақалдарындағы жылтыр және көзге жағылған макияждың артық болуы. Сахнадағы алғашқы қойылымдары импровизацияланған, сценарийсіз және спонтанды болды, олар театрға тәжірибелік және сезімдік көзқараспен қарады, нәтижесі белгісіз болғандықтан, соның нәтижесінде ғажайып сезімге қол жеткізуді көздеді. Ай сайынғы қойылымдардың екінші жылында, кейіпкерлердің жеке тұлғаларына негізделген, сондай-ақ түпнұсқа әндер мен музыка қосылған белгілі бір тақырыптарға негізделген сценарийлер пайда бола бастады. Олардың ең маңызды туындысы – Линк Мартиннің сюжеті мен ән сөздерін, ал Скрамбли Колдвиннің музыкасын жазған үш актілі «Pearls Over Shanghai» пьесасы.
Философиялық бөліну
Бірінші жылы Кокетс спектакльдер үшін ақы алмады, бірақ шоуларға билеттер 2.00 долларға сатылды, түсімдері театр иесіне берілді (бірінші жылы Кокетс көптеген көрермендерді артқы есіктен тегін кіргізіп отырды). Төлемге қызығушылықтың болмауының себебі, топтың Хайт-Эшбери хиппи қауымынан шыққандығы және сол кезде ақшаға ден қоймағандығы болды. Гибискус анархия мен шекараларды бұзуға ұмтылса, топтағы басқалары күш-жігердің әлеуетін көріп, тіпті театр режиссерін жалдады. Гибискус ашық түрде саяси болды және хиппи этикасының бір бөлігі ретінде тегін қойылымдарға бел буды. Сол уақытта Сильвестр әншілік дағдысымен ерекшеленіп, көзге түсе бастады. Ол Джордж Гобельдің ұлы Грег Гобельден қаржыландырылып, дамыған әншіге айналды, тіпті The Pointer Sisters-ті қосалқы әншілер ретінде жалдады. Гибискус, топтың де-факто жетекшісі енді болмағандықтан, Нью-Йорк қаласында топты одан да зор атаққа жеткізе алатын шоу жоспарлары іске қосылды, бұл Кокетс пен Сильвестрдің жаңа тобының бірлескен қойылымымен байланысты болды. Рок-промоутер Билл Грэм Нью-Йорктегі шоуға мүмкіндік бермесе де, ол топты Гарри Зерлермен, "Columbia Records-тің бай талантты іздеушісімен" байланыстырды және Сильвестрді ашылу актісі ретінде шақырды. Нью-Йорк қаласының қоғамдық қатынастар директоры және жазбаларды насихаттаушы Билли Смит (Амато) топты Сан-Францискодан келген әлеуетті ойын-сауық тобы ретінде таныды. 47 Кокетс ұшаққа отырғанда жергілікті теледидар арналары хабар таратты, ал топ ұшақты толықтай өздері басып алды. Нью-Йоркке келген соң олар героинді оңай табуға болатын қарапайым қонақ үйде тұрды, көптеген кеште тегін тамақтанып, ішімдік ішті, жергілікті кафеде есеп ашып, тегін такси қызметін пайдаланды. Сильвестр Кокетс жақсы нәтиже көрсетпейтінін білген, бірақ ол рок-жұлдызы ретінде дебют жасауға бекінді және өз тобымен күн сайын жаттықты. Кокетс әлі де "оқиға" болудан нақты құрылымдалған қойылымдарға өту процесінде болды. Топтың дайындалуға бір аптасы болды, бірақ олардың ресурстары мен күші жеткіліксіз болды. Дегенмен, олар қаланың әңгімесіне айналды және олардың шоуы ең танымал болды. 1971 жылдың қараша айында "Жарық періштелеріне" айналу үшін кетпеген Кокетс Нью-Йорктегі Андерсон театрында қойылымға қабылданды. Ол жерде дыбыс және жарық жүйесі болмады, сондай-ақ перде де қажет болды. Сахна Кокетстің әдеттегі сахнасынан екі есе үлкен болды, сондықтан барлық декорациялар алты күнде қайта жасалуы керек болды. Олар "Tinsel Tarts In a Hot Coma" атты қойылыммен ашылды, бұл 1930 жылдардағы Бродвей туралы фильмдерді пародиалады. Сол кездегі мәліметтерге сәйкес, Кокетстің Нью-Йорк премьерасына "барша белгілі адамдар" келді, олардың ішінде Джон Леннон мен Йоко Оно, Лиза Миннелли, Аллен Гинзберг, Энтони Перкинс, Трумэн Капоте, Гор Видал және Анжела Лансбери сияқты атақтылар бар еді. Сондай-ақ, Энди Уорхол және оның әйгілі гендерлік ролін өзгертетін драг орындаушылары Холли Вудлон мен Кенди Дарлинг та қатысты. Бірақ Кокетстің Сан-Францискодағы сиқырлы күшімен ашылу кеші сәтсіз аяқталды, өйткені Нью-Йорк тұрғындары тығыз орындалған шоу күткен. Анжела Лансбери шоудан шығып кетті, одан кейін Энди Уорхол және көрермендердің көп бөлігі де ілесіп кетті. Шоудан кейін Гор Видал: "Таланты жоқ болу жеткіліксіз" деп әжуалады. Кокетс Сан-Францискодағы жұмысын Нью-Йоркке аударуда қиындықтарға тап болды, бұл Кокетстің репетицияға қарсы болғандығымен байланысты болды. Олардың мақсаты сахнада Голливудтың нағыз рухымен ойнап, көңіл көтеру еді. Сан-Франциско үшін 1960 жылдардың соңында Кокетс әдемі, күлкілі, бостандыққа жетелейтін, психеделиялық құдайлардың хабаршысы болды. Бірақ Кокетске әсер етуді көздеген Нью-Йорктің атақтылары көңілі толмады. Кейін Кокетс Нью-Йорктегі сәтсіздіктерін "Нью-Йорк көрермендері бізді түсінбеді" деп түсіндірді. Бір апта бойы бос орындықтарға ойнағаннан кейін, олар келісімшарттың қалған 2 аптасында Pearl Over Shanghai атты алғашқы музыкалық қойылымын орындады, ал Village Voice оны жоғары бағалады. 2009 жылдың 3 желтоқсанында Кокетс тобының бірнеше мүшесі (Фейетт Хаузер, Скрамбли Колдевин, Руми Миссабу, Свит Пэм, Тахара) SFMOMA-да Трисияның үйлену тойы, сарайы және Лифт қыздары бондаж фильмдерінің сирек көрсетіліміне жиналды, содан кейін талқылаулар мен есте қаларлық Кокетс сәттері болды. Ноэ көшесіне жақын Маркет көшесіндегі Кафе дю Нордте "Кокетс" Нью-Йорқтың "Дикси Чикс" транссексуалдық труппасын шабыттандырған кеш өтті. Кокеттер: қышқыл сүйреу және жыныстық анархия, Кокеттердің Сан-Францискодағы гей қауымдастығына және одан әрі гей мәдениетіне тигізген күшті әсерін зерттейтін көрме 2022 жылдың наурызында Сан-Франциско қалалық кітапханасында ашылатын болады. Көрме театр труппасының құрылғанына 50 жыл толуымен сәйкес келеді.
Деректі фильм
Кокетс Билл Вебер және Дэвид Вайсман режиссерлік еткен, олардың атымен аталған деректі фильмнің тақырыбы болды, ол 2002 жылы Санденс кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді. Содан кейін фильм шектеулі прокатқа шығып, түрлі кинофестивальдарда көрсетілді. Сан-Францискодағы Кастро театрында өткен премьераға көптеген аман қалған Кокетс мүшелері гендерлік киімдерде келді. "Кокетс" 2002 жылы LA киносыншыларының "Ең үздік деректі фильм" сыйлығын және 2003 жылы Glitter сыйлығын "Ең үздік деректі фильм" номинациясы бойынша жеңіп алды.