Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ферреол (Ferreolus) – Узес епископы (530 – 581 жылғы 4 қаңтар) және, мүмкін, Ним епископы («Католикалық энциклопедия» "Ним" мақаласы, 553-581 жылдар). Оның мереке күні – 4 қаңтар. Ол Нарбонн қаласында дүниеге келген, көрінетіндей, рипуар франктарының басшысы Клодериктың немересі. Меровингтер тұсындағы Галлия епископтары көбінесе қоғамның жоғарғы топтарынан таңдалатын. Ферреол бенедиктин аббаттығын құрды, сонымен қатар оның жазған ережесі бүгінге дейін сақталған; ол скрипторийдегі көшіру жұмысын қолмен атқарылатын жұмысқа теңестіреді, себебі монахтың «жерді тырмаламаса, пергаментке саусақтарымен жазуы керек» деп талап етеді. Узес епископы ретінде Ферреол өз епархиясындағы яһудилерді дінге көндіруге ерекше күш салды. Хильдеберт I тұсында Ферреол 555 жылы Септиманиядағы яһудилермен тым жақын қарым-қатынаста болғаны үшін епископтық қызметтен шеттетілді. Бұл аймақ бұрын визиготтар мен ариандықтардың жоғарғы табы басқарған, ал олар ұзақ жылдар бойы қалыптасқан және мәдениетті яһуди қауымымен жақсы қарым-қатынаста болған. «Vita Ferreoli, apud Marcus Antonius Dominicy, Ausberti Familia Rediviva» (1648, Париж басылымы, «Еврей энциклопедиясы») кітабында айтылғандай, Ферреолдың ниеті – яһудилерді дінге қайтару еді. Ол үш жылдан кейін қызметіне қайта оралды («Бенедиктин энциклопедиясы»), бірақ енді қатаң меровингтік саясатты ұстануға міндетті болды: «Ферреол өз епархиясындағы яһудилерді Сент-Теодорик шіркеуінде жиналуға бұйырды және оларға крещение рәсімі туралы уағыз оқыды. Кейбір яһудилер сенімінен бас тартты, ал қалғандарын қалада қалуға тыйым салып, епархиясынан қуды» (558 жыл, «Еврей энциклопедиясы»). Ферреол Джеймс Джойстің «Улисс» романындағы 12-ші эпизодтың («Циклоп») көрінісінде шақырымды кейіпкер ретінде пайда болады. Оның қарындасы, Родез қасиетті Тарсиция (шамамен 600 жылы қайтыс болды), Родез маңындағы Руергте шөлгешіл болып өмір сүрді, онда бенедиктиндер оны әлі де құрметтейді, мерекесі – 15 қаңтар. Ол Клотер II-нің немересі деп жаңылысқан, бірақ дәлірек айтқанда Клотер I-нің немересі және, мүмкін, қасиетті Радегунданың немересі (Католикалық энциклопедия "Родез"). Осылайша, олар католик шіркеуі өлгеннен кейін құрметтеген Меровингтер әулетінің көптеген мүшелерінің бірі болды. Алғашқы, аңызға айналған әулие Фереол (Saint Ferréol) 2-ші ғасырдың соңында Безансонға жаңа дінді тарату үшін жіберілді. 1320 жылы Париждегі Нотр-Дам соборындағы хор жетекшісі Хью де Безансон «Ферреол мен Феррутиен қасиеттілерінің құрметіне» жаңадан салынған шағын ғибадатхананың алдында шіркеушілік қызметін құрды.
Saint Ferréol (Ferreolus) of Uzès (530 – January 4, 581 AD) was bishop of Uzès and possibly bishop of Nîmes (Catholic Encyclopedia "Nîmes") (553 581). His Feast Day is January 4. He was born in Narbonne, apparently a grandson of Cloderic of the Ripuarian Franks. Bishops in Merovingian Gaul were ordinarily drawn from the highest levels of society. Ferréol founded a Benedictine abbey, for which he wrote a rule that survives; it regards the work of transcription in the scriptorium as the equivalent of manual labor, since it charges that the monk "who does not turn up the earth with the plow ought to write the parchment with his fingers." As bishop of Uzès, Ferréol devoted himself in particular to converting the Jews within his diocese. Under Childebert I Ferréol was banished from his see in 555, for having lived in too friendly relations with the Jews of Septimania. The thoroughly Romanized region had until recently been ruled by a Visigothic and Arian upper class, and relaxed relations with the long established and urbane Jewish community was a Visigoth tradition. Ferréol's motive lay in hopes of making conversions, according to the Vita Ferreoli, apud Marcus Antonius Dominicy, Ausberti Familia Rediviva, published in Paris, 1648 (Jewish Encyclopedia). He was restored to his see after three years (Benedictine Encyclopedia), but now had to toe the strict Merovingian line: "Ferréol ordered the Jews of his diocese to meet in the Church of St Theodoric, and preached to them a baptismal sermon. Some Jews abjured their faith; he forbade the others to remain in the city, and expelled them from his diocese" in 558 (Jewish Encyclopedia). Ferréol makes a brief appearance in the phantasmic parade of Episode 12 ("Cyclops") in James Joyce's Ulysses. His sister Saint Tarsicia of Rodez (died ca 600) lived as a hermit in the Rouergue near Rodez, where she is still venerated by the Benedictines, with a feast day of January 15. She was said in error to have been a granddaughter of Clotaire II, and more accurately a granddaughter of Clotaire I and, less likely, of St. Radegunda (Catholic Encyclopedia "Rodez"). Thus, they were two among numerous members of the Merovingian royal house whose posthumous veneration was encouraged by the Catholic Church. An earlier, legendary St. Ferreolus (Saint Ferréol) was sent to evangelize in Besançon in the late 2nd century. In 1320, the chanter of Notre Dame de Paris, Hugues de Besançon, founded a chaplaincy "in honor of Saints Ferréol and Ferrutien" at the altar of one of the recently completed chapels .