1940 жылдардағы американдық қыздар субмәдениеті: "Бобби соксерлер"
Bobby soxer (subculture)
1940 жылдардағы американдық жас қыздар субмәдениеті: Бобби соксерлер, Фрэнк Синатра әуеленушілер, еркін киім және жаңа сән үлгісі. Америка жастарының стилі өзгерді!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1940 жылдардағы американдық қыздардың жасөспірім субмәдениеті
1940s American female youth subculture
Боби соксерлер 1940 жылдардың ортасы мен соңындағы жас әйелдердің субмәдениеті болды. Олардың қызығушылықтарына танымал музыка, әсіресе Фрэнк Синатраның әндері, және кең киім кию, әсіресе боби шұлық кию кіретін. Олардың киім кию стилі бұрынғы әйелдердің сұлулық идеалдарынан күрт өзгеше болғандықтан, дау тудырды. Актриса Ширли Темпл жасөспірім кезінде "Бакалавр және боби соксер" (1947) фильмінде стереотипті боби соксер рөлін ойнады. Боби соксерлердің пайда болуы американдық жастар сәніндегі өзгерісті білдірді. Бизнес пен корпорациялар жасөспірімдердің, әсіресе қыздардың артып келе жатқан тұтыну күшінен пайда табуға болатынын байқады және өнімдерін жас сатып алушыларға бағыттап, американдық мәдениеттің жаңа саласын құрды. Жасөспірімдер биге қатысу және киноға бару сияқты іс-шараларға қатысқанда қоғамда көбірек көзге түсе бастады. 1940 жылдары жасөспірімдер арасында музыка мен би танымал болды; ең танымал музыка түрлері – свинг пен джаз, оларды боби соксерлер ұнатты. Музыканың танымалдылығының артуы оны боби соксерлердің өмірінің маңызды бөлігіне айналдырды, олар бір-бірімен сүйікті музыканттары туралы жиі әңгімелесіп, пластинкалармен байланыста болды. Тағы бір жиі қолданылатын сөз тіркесі – "боби сокс қыздары". Бұл тіркес әдетте орта мектеп оқушылары киетін тобық шұлықтарынан шыққан; бұл шұлықтар көбінесе лоферлермен немесе атпен аяқ киіммен үйлестірілген.
Bobby soxers were a subculture of young women in the mid to late 1940s. Their interests included popular music, in particular that of singer Frank Sinatra, and wearing loose fitting clothing, notably bobby socks. Their manner of dress, which diverged sharply from earlier ideals of feminine beauty, were controversial. As a teenager, actress Shirley Temple played a stereotypical bobby soxer in the film The Bachelor and the Bobby Soxer (1947). The presence of bobby soxers signaled a shift in American youth fashion. Businesses and corporations noticed that they were able to profit from the burgeoning consumer power of teenagers—especially among girls—and began to aim products at younger buyers, creating a new subset of American culture. Teenagers became more prominent in society as they participated in activities such as dancing and going to the movies. Music and dancing grew more popular among teenagers in the 1940s; the most popular types of music were swing and jazz, which were favored by bobby soxers. The increased popularity of music made it a big part of the lives of bobby soxers, as they frequently discussed their favorite musicians with each other and bonded over records. Another common phrase used was "bobby sox girls". The phrase derives from the ankle socks often worn by female high school students; these socks were usually paired with loafers or saddle shoes.
Тарих
ХХ ғасырдың басында жасөспірім қыздарға тұтыну мәдениеті мен танымал мәдениет өндірушілері көп көңіл бөлмеді. Осы кезеңде әйелдер коммерциялық демалыстың артуының нәтижесінде қоғамдық өмірге қатыса бастады. Бұл кинотеатрлар мен би залдары сияқты қоғамдық ойын-сауық орындарын қамтыды. "Нью-Йорк Таймс" газеті Синатраны "поп музыкасына жаңа тыныс берген" "бірінші заманауи поп-жұлдыз" деп жариялады. Оның ерте туындылары жасөспірімдер махаббатының символы болды, өйткені ол армандаған қызға ғашық жас жігіттің көзқарасынан ән айтты. Ата-аналар балаларының – боби соксерлердің – құмарлығы олардың жасөспірімдік сезімдеріне әсер етіп, әділдігін жоғалтады деп қорқады, бірақ Синатраның осы кезде үйленгеніне байланысты, ақыр соңында бұл құмарлық боби соксерлердің жастығына қауіп келтірмеді. Бұл әндердің мазмұны көбінесе құдалануға, ал емес жыныстық қатынас сияқты тыйым салынған тақырыптарға арналды. Бұқаралық ақпарат саласындағы ғалым Тим Снелсонның атап көрсетуінше, әйелдер стилінің өзгешелігінен бөлек, мұндай "бунтарлық" стильдерге "еркек киімдерін киюге құштарлық" және "ақ боби-шоктар мен мокасин сияқты аяқ киімдердің үйлесімі" кірді. Мұндай бейнелер АҚШ-тағы мәдени қорқыныштардың – жас қыздардың жыныстық белсенділікке қатысуы – пайда болған кезде пайда болды; бұл фильмдер жас қыздар арасындағы тәртіпсіздіктің өсуіне байланысты жалпы қоғамның алаңдаушылығымен үйлеседі. Голливуд продюсерлері Джуди Гарланд сияқты актрисалар ересек рөлдерге көшкенде, Темпл мен Джейн Уизерс сияқты бала-актерлерді жасөспірім рөлдеріне тартуды қалады. Темпл мен Уизерстің өнерлері жиі сынға ұшырады және олардың фильмдері кассада сәтсіздікке ұшырады. Мысалы, 1961 жылы социолог Джесси Бернардтың айтуынша, жасөспірімдер мәдениетінің маңызды бөлігі болып табылатын жазбалар жылына 75 миллион долларлық көлемде сатылды. Материалдық игіліктерге қоса, жасөспірімдер мәдениетінде достар тобының күші де маңызды рөл атқарды. Бұрынғы боби-соксерлер үй шаруасымен айналысып, жартылай уақыт жұмыс істейтін әйелдер бір-бірімен ерекше қарым-қатынас орнатып, жасөспірімдер мәдениетінің келешекте дамуына жағдай жасады. Автор Келли Шрумның атап көрсетуінше, 1900 жылдардың басында жасөспірімдер мәдениеті маңызды емес, тіпті болмаған десе де, 2000 жылдардың басында жасөспірімдер американдық мәдениетте үлкен сатып алу қабілетімен көзге түсетін маңызды күшке айналды. Бүгінде жасөспірімдерді зерттеу және оларға жарнама жасаумен айналысатын зерттеу компанияларының саны күрт өсті, ал жасөспірім қыздар нарығы бұрынғыдан гөрі әлдеқайда үлкен және табысты болды.
In the early twentieth century, teenage girls did not receive much attention from producers of consumer culture and popular culture. Around this time, women began accessing the public sphere with the help of an increase in commercialized leisure. This included public entertainment spaces such as movie theatres and dance halls. Sinatra was declared by The New York Times as "the first modern popstar" who "gave pop music a beating heart." His early music was emblematic of adolescent love as he sang from the perspective of a young man smitten with the girl of his dreams. Parents feared that their bobby soxer children's infatuation would impact their burgeoning sexuality and taint their innocence, but with Sinatra being married at the time, swooning was eventually not seen as a threat to the youth of bobby soxers. The content of these songs often focused on courtships rather than taboo topics such as sex. In addition to differing women's styles, media scholar Tim Snelson notes, such "rebellious" styles included a "'craze for wearing men's clothing' and [a] combination of white bobby socks and 'moccasin type shoes' " However, as bobby soxers grew into their twenties, they soon followed teenage norms of the time and began settling down with husbands and children. Such portrayals came at a time when cultural fears in the United States centered around female youths engaging in sexual activity; these films corresponded with the fears of the general public over a rise in delinquency among young girls. Hollywood producers wanted to use child stars such as Temple and Jane Withers for teenage roles as actresses such as Judy Garland evolved into more adult performances. Temple and Withers' performances were often criticised and their films failed at the box office. In 1961, for instance, recordswhich sociologist Jessie Bernard describes as a crucial aspect of teenage culturewere reported to sell $75 million worth of copies annually. In addition to material purchases, the power of bobby soxer friend groups was equally important to the teen culture. Former bobby soxers who became housewives with part time work developed a noticeable peer culture with each other, setting the stage for teenage culture to grow in years to come. Author Kelly Schrum noted that at the start of the 1900s, teenage culture was insignificant and essentially non existent; by the start of the 2000s, teenagers were a prominent presence in American culture with high spending power. Today, the number of research companies that specialize in researching and advertising to teenagers has increased immensely, and the market for teenage girls has become much larger and more profitable than it has ever been.