Қасиетті Рикарий: Франк аскеті және монастырь негіздеушісі

Кіріспе

Рикарий саксон королі (; шамамен 560 – 26 сәуір, 645) – франк шүкірі, монах және екі монастырьдың негізін қалаушы. Ол Рим-католик және Шығыс православие шіркеулерінде қасиетті саналды.

Өмір

Рикье туралы "Вита" 7 ғасырдың соңында жазылған болуы мүмкін. 800 жылдан кейін көп ұзамай, ол Алькуиннің өтініші бойынша қайта қарастырылды, ал аббат Анжилиберт осы еңбегін Шарльге арнады. Рихарий 6 ғасырдың соңында Францияның солтүстігіндегі Пикардиядағы Амиен қаласына жақын Понтье графтығында, христиан емес отбасында дүниеге келген. Алькуин жазған "Витаға" сәйкес, Рихарий екі уэльс миссионері – Каидок пен Фрехорийге пана берді. Жергілікті халық оларды қатты жек көріп, егіншілік нашарлауына осы жат жұрттықтарды кінәлады. Ол "саяхатшылардың тұлғасында Құдайды қабылдағандықтан, оған Құдайдың мейірімі көрсетілді". Рихарий олардың ықпалымен христиан дінін қабылдады. Дінгі болғаннан кейін, ол күл қосылған арпа нанымен ораза ұстап, тек су ішті. Ол дін қызметкері болып тағайындалды, Англияға сапар шегіп, Ілванды уағыздады және ауруларды емдеді. Ат емес, есекпен саяхаттап, жолда псалмдерді оқыды. 638 жылы, Англияда бірнеше жыл өткен соң, Рихарий өз туған жері Понтьеде Centule (немесе Centula, латынша Centum Turres – "жүз мұнара" сөзінің өзгеруі) аталған монастырь құрды. Оның қабірлік қалдықтары алдымен еменнен жасалған табытқа салынып, кейін Centula аббаттығына көшірілді. Бір жүз елу жыл өткен соң, Шарль қасиетті реликвияларды сақтау үшін алтын киелі орын салдырып, осы орын үшін Сент-Рикье Ілванды жасатты. 950 жылы граф Арнульф I сүйектерді Монтрейльге, содан кейін қазіргі Сент-Омердегі Сент-Бертин аббаттығына көшірді; 980 жылы Хьюго Капет оларды Сент-Рикьеге қайтарды. Рикье қабірінің үстінде аббаттық салынды, ол кейін қала сияқты оның атымен аталады. Сент-Рикьеден басқа, Нормандиядағы Сент-Рикье-ан-Ривьер және Сент-Рикье-э-Плен ауылдары да оның есімін алып жүр. Орта ғасыр монахтары жыл сайын гүлдердің тізімін жасап, әр гүлді белгілі бір қасиеттіге арнады, себебі ол қасиеттінің мерекесіне жақын уақытта гүлдейтін. Эризимум барбарея (сары ракета немесе қысқы кресс) гүлі Рихариймен байланысты, оның Рим-католик шіркеуінде мерекесі 26 сәуірде тойланады. Оның қабірлік қалдықтарын ауыстыру мерекесі 9 қазанда аталады.

Riquier's vita was probably written at the end of the 7th century. Shortly after 800 it was revised by Alcuin at the request of Abbot Angilibert, who dedicated his work to Charlemagne. Richarius was born a pagan in the late 6th century in the county of Ponthieu near Amiens in Picardy in the north of Francia. According to the vita written by Alcuin, Richarius gave shelter to two Welsh missionaries, Caidocus and Frechorius, who were treated with great hostility by the local people who blamed the strangers for crop failure. Because he "welcomed God in the persons of the travelers this was why he was granted God's mercy." Richarius converted to Christianity under their influence. After his conversion, he fasted on barley bread mixed with ashes, and drank only water. He was ordained a priest, and traveled to England, preaching the Gospel and curing the sick. Travelling by donkey rather than horse, he read the psalter as he rode. In 638, after some years in England, Richarius founded a monastery in his hometown in Ponthieu that was named Centule (or Centula, alteration of Latin Centum Turres: hundred towers). His relics were first put in a coffin made of an oak trunk and then translated to the abbey of Centula. One hundred and fifty years later, Charlemagne built a golden shrine to enclose the relics and had the Saint Riquier Gospels made for the shrine. In 950 Count Arnulf I transferred the bones to Montreuil, then to the Abbey of Saint Bertin in today's St Omer; in 980 Hugo Capet returned them to St Riquier. Above the tomb of Riquier, an abbey was built, which was later named after him, as was the city. Aside from Saint Riquier, the villages of Saint Riquier en Rivière and Saint Riquier ès Plains in Normandy bear his name. Medieval monks compiled a catalogue of flowers for each day in the year, and dedicated each flower to a particular Saint, on account of it flowering about the time of the Saint's feast day. The flower Erysimum barbarea (yellow rocket or wintercress) is associated with Richarius, whose feast day in the Roman Catholic Church is April 26. A feast for the translation of his relics is celebrated on October 9.