Кіріспе
Гаспар Кассадо и Мореу (30 қыркүйек немесе 5 қазан 1897 – 24 желтоқсан 1966) – испандық виолончельші және 20 ғасырдың басындағы композитор.
Gaspar Cassadó i Moreu (30 September or 5 October 1897 – 24 December 1966) was a Spanish cellist and composer of the early 20th century.
Бастапқы шығармалар
Кассадоның көптеген транскрипциялары оның түпнұсқа шығармаларынан кейін тізімделген.
Концерт жазбалары
Ф-мажордағы виолончель концерті, Карл Филипп Эммануэль Бахтың А мажордағы №3 концертіне (Wq. 172) негізделген.
Моцарттың Ми-бемоль мажордағы №3 валторна концертіне (K. 447) негізделген Ре мажордағы виолончель концерті.
Шуберттің Арпеджон сонатасына (D. 821) негізделген Ля минордагы виолончель концерті.
Чайковскийдің фортепианолық шығармаларына (Op. 72, 1940) негізделген Ми мажордағы виолончель концерті.
Кассадо Чайковскийдің тоғыз шығармасын концертке айналдырды. Ол бірінші бөлімде №18 «Би сахнасы» (Трепакқа шақыру), №3 «Жұмсақ сөгіс» және №14 «Элегиялық ән»; екінші бөлімде №5 «Медитация» және №8 «Диалог»; үшінші бөлімде №4 «Сипаттамалы би», №2 «Берсеус», №17 «Алыс өткен» және №1 «Импровизация» қолданды. Бұл концерт Кассадоның сүйіктісі болды. Ол 1940 жылы Edition Schott №3743 баспасында жарияланды. Вебердің Ми-бемоль мажордағы №2 кларнет концертіне (Op. 74) негізделген Ре мажордағы виолончель концерті.
Вивальдидің №5 виолончель сонатасына (RV. 40) негізделген Ми минордагы виолончель концерті.
Боккеринидің Ре мажордағы №2 концертіне (G. 479) негізделген Ми мажордағы гитара концерті.
Кассадо концертті әріптесі Андрес Сеговия үшін толығымен қайта жазды. Транскрипцияда жеке скрипкалық квартет және Родригоны еске түсіретін труба фанфары бар.
Cello Concerto in D major, based on Mozart's Horn Concerto No. 3 in E flat major, K. 447
Cello Concerto in A minor, based on Schubert's Arpeggione Sonata, D. 821
Cello Concerto in E major, based on Tchaikovsky's Piano Pieces, Op. 72 (1940)
Cassadó transformed nine of Tchaikovsky's pieces into a concerto. He used No. 18 Scene dansante (Invitation au trepak), No. 3 Tendres Reproches and No. 14 Chant Elegiaque in the first movement; No. 5 Meditation and No. 8 Dialogue in the second and No. 4 Danse Caracteristique, No. 2 Berceuse, No. 17 Passe Lointain and No. 1 Impromptu in the third. This concerto was a favorite of Cassadó's. It was published in 1940 by Edition Schott No. 3743. Cello Concerto in D major, based on Weber's Clarinet Concerto No. 2 in E flat major, Op. 74
Cello Concerto in E minor, based on Vivaldi's Cello Sonata No. 5, RV. 40
Guitar Concerto in E major, based on Boccherini's Concerto No. 2 in D major, G. 479
Cassadó completely rewrote the Concerto for his colleague Andrés Segovia. The transcription features a solo string quartet, and trumpet fanfares make it reminiscent of Rodrigo.
Соло виолончель үшін транскрипциялар
Иоганн Себастьян Бах Виолончель сюитасы № 4, BWV 1010. Кассадо сюитаны бастапқы E-бемоль мажор тонынан F мажорға көшірді. Фредерик Шопен Этюд, Op. 25, № 1. Георг Фридрих Гендель «Ылғалды ұста» (Клавесин сюиталарынан, 1-том, № 5 «Ауа және вариациялар»).
Cassadó transposed the suite to F major from its original key of E flat major. Frédéric Chopin Étude, Op. 25, No. 1
George Frideric Handel The Harmonious Blacksmith (from the Harpsichord Suites Vol.1 No.5 "Air and Variations")