Кіріспе
Bugatti Type 32, көбінесе Tank de Tours деп аталатын, 1923 жылы құрастырылған ағымдағы жарыс машинасы болды. Ол сол жылы 2 шілдеде Тур қаласында өткен Француз Гран-присіне қатысу мақсатымен салынған. Автомобильдің лақап аты оның ерекше пішінінен туындады, ол сол дәуірдегі әскери танктерге ұқсайды, сондай-ақ Гран-при өткен жерге байланысты қойылған. Дизайн мен аэродинамикалық қасиеттері үшін "Танк" деген лақап атқа ие болған тағы бір Bugatti моделі – 1936 жылғы 57G Tank.
French Grand Prix, which was held on July 2 in Tours on the same year. The nickname of the car comes from its particular shape, which resembles battle tanks of its era, as well as the location of the Grand Prix. Another Bugatti model that earned the nickname "Tank" for its design and aerodynamics was the 57G Tank from 1936.
Шолу
1923 жылы Турда өткен Франция Гран-приі үшін арнайы жобаланған, Этторе Бугатти жасаған бұл машина қарапайым және жылдам құрастырылуы тиіс болды. Bugatti Type 30 моделінде қолданылған 1,991 см³ көлемді, қатар орналасқан сегіз цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған, алюминийден жасалған аэродинамикалық корпусы бар алғашқы прототип алты айда салынды. Қозғалтқыштың жарысқа арналған қуаты 90 а.к. құрады, ал машинаның салмағы шамамен 650 кг болды.
Дизайн
Бұрынғы бәсекелестік модельмен, Type 29-бен салыстырғанда, Type 32 тек моторизациясын ғана бөлісті. Type 32 көлемі шағын, дөңгелек аралығы 1,994 м, Bugatti Type 13 сияқты, Type 32-нің 5 данасы жасалды. Прототиппен қатар, төрт жарысқа қабілетті автомобиль құрастырылды. Әр модельде Type 30 негізіндегі 2,0 литрлік (1991 см³/121 куб дюйм) тік 8 цилиндрлі қозғалтқыш орнатылды. Бұл – коленвалда бес подшипнігі бар, тізбектей орналасқан сегіз цилиндрлі, бойлық қозғалтқыш. Онда әр цилиндрге екі сору және бір шығару клапанынан бар, олар бір кемшафт арқылы басқарылады. Алдыңғы тежегіштер гидравликалық, ал артқылары – механикалық (металл тросы) жүйемен жұмыс істейді. Type 32 – төменгі бөлігінің сенімділігін арттыру үшін үлкен коленвал подшипниктерінде дөңгелектер қолданылған алғашқы Bugatti болды. Type 32 жарыстық Bugatti үшін жаңашылдыққа жол ашты, үш жылдамдық және кері бағытты трансаксельді агрегатты пайдаланды, сондай-ақ ерекше қысқа дөңгелек аралығы мен ұзын тік 8 цилиндрлі қозғалтқышқа байланысты дәстүрлі беріліс қорабын орнату қиын болды. Бұл гидравликалық алдыңғы тежегіш жүйесінің пайда болуын да хабарлады. Оның ауырлық орталығы төмен болғанына қарамастан, жолға жақсы жабыспады. Бұның себебі, оның аэродинамикалық пішіні қанаттың профиліне ұқсас болды, нәтижесінде көлік жоғары жылдамдықпен көтерілуге бейімделді. Сонымен қатар, оның қысқа дөңгелек аралығы да осы мәселеге ықпал етті.
Each model came with the 2.0 L (1991 cc/121 in³) straight 8 engine based on that in the Type 30. It was a longitudinal engine with eight cylinders in line and five bearings with main bearings on the crankshaft. It had 3 valves per cylinder, two intake and one discharge, operated by a single camshaft
Brakes hydraulically actuated at the front and mechanically actuated (metal cable) at the rear. The Type 32 was the first Bugatti to be fitted with roller bearing big ends in order to improve the bottom end reliability. The Type 32 also broke new ground (for a racing Bug) by using a three speed and reverse transaxle unit, the exceptionally short wheelbase and long straight 8 engine making a conventional gearbox difficult to accommodate. It also heralded a hydraulic front brake actuation. Despite the low center of gravity, its grip on the road was not good. The reason for this was due to its aerodynamics being similar to that of a wing profile, which meant that the vehicle could tend to rise at high speeds. Also, its short wheelbase contributed to the problem.
Жарыс және мұра
1923 жылғы Франция Гран-приі үшін 4 жарысқа қабілетті автомобиль жасалды. Төмендегі 32-типті автомобильдер Тур жарысына қатысты:
No. 6, Эрнест Фридрих басқарды, финиш сызығында үшінші орынды иеленді.
No. 18, Цистрия князі басқарды, 12-ші айналымда жарыстан шықты.
No. 11, Пьер де Виская басқарды, апаттан кейін старттан шығып кетті.
No. 16, Пьер Марко басқарды, үшінші айналымда жарыстан шықты.
No. 6, with Ernest Friderich, who finished third at the finish
No. 18, driven by the Prince of Cystria, retired on lap 12
No. 11, driven by Pierre de Vizcaya, retired at the start after an accident
No. 16, driven by Pierre Marco, retired on the third lap3
Жарыс барысында 32-типті автомобильдің максималды жылдамдығы 180 км/сағ-қа жетті. Франция Гран-приі 32-типті автомобильдің жалғыз Гран-при жарысы болды. Алайда, мысалы, No. 6 (шасси No. 4059) Чехословакиядан келген Юнек мырза сатып алды, ол 1923 жылдың қалған бөлігінде осы автомобильмен жарысып, мысалы, 3-ші Шёбербергреннен төбелік жарысын жеңіп алды. 32-типті автомобиль жарыстардағы брендтің ең табысты моделі – Bugatti Type 35пен алмастырылды. 1936 жылғы 57G-типті Bugatti-дің тағы бір автомобильі әлдеқайда сәтті болды.