Кіріспе
5 ғасырдағы грек философы, жартас қылыштар туысы Шарефон (б.з.д. 470/460 – 403/399), афиналық Спетт демосының өкілі, Сократтың адал досы және ізбасары ретінде танымал ежелгі грек. Ол классикалық авторлардың қысқаша сипаттамалары арқылы ғана белгілі және "барлық есептер бойынша ерекше адам" болған, бірақ демократиялық құндылықтарға берілген адам еді.
the genus of bats
Chaerephon ('/k//ɛr//ə//f//ən//, // /,/f//ɒ//n/; wikt:Χαιρεφῶν (Χαιρεφῶν]]), Chairephōn; c. 470/460 – 403/399 BCE), of the Athenian deme Sphettus, was an ancient Greek best remembered as a loyal friend and follower of Socrates. He is known only through brief descriptions by classical writers and was "an unusual man by all accounts", though a man of loyal democratic values.
Өмір
Харефонды өз замандасы үш жазушы атап өткен, олардың барлығы оны жақсы білген: Аристофан, Ксенофонт және Платон. Осы дереккөздерді бірге қарастырғанда, Харефонның сол кездегі танымал, епті, күшті, тартымды тұлға болғандығы байқалады, мүмкін ерекше сырт келбетімен және сол заманғы қоғамдық және зияли айналымдарда оңай араласқан, өзгеше мінезді адам болған деуге болады.
Аристофанның
Харефон Аристофанның үш комедиясында кездеседі: "Бұлттар", "Баспаяндар" және "Құстар". 423 ж.б.э. шығарылған "Бұлттар" пьесасы Сократ пен оның көмекшісі Харефонды Афинада жалған ғылыми мектеп ашқан шарлатандар ретінде көрсетеді. "Бұлттарда" Харефон ақшыл және нашар тамақтанған, "жансыз дене" ретінде бейнеленген, сондықтан ол шынымен арық әрі дені сау болмаған болуы мүмкін деп есептеледі. "Баспаяндарда" Харефон, немесе оның сатиралық бейнесі, бейтарап куәгер ретінде қысқа ғана, сөйлемейтін рөлде көрінеді. "Құстарда" оны "жарқанат" деп атайды, бұл түнгі өмір салтына, сүйекті дене бітіміне немесе ойшау мінезге байланысты болуы мүмкін (Платонның еңбектерінде айтылғандай).
Ксенофонт
Ксенофон өзінің "Сократ туралы естеліктерінде" Харефонды Сократтың "шынайы достары" тізіміне қосады. Ксенофонның айтуынша, Сократтың жақын төңірегінде Крито, Гермоген, Фивалық Симмий, Фивалық Кебес, Фейдон және Харефонның кіші інісі Харекрат та болған, бірақ Ксенофон басқалар да болғанын мойындайды. "Сократ туралы естеліктерінің" кейінірек бөлімінде Ксенофон ағайындылардың араздасуына байланысты Сократ пен Харекрат арасындағы әңгімені баяндайды. Сократ Харекратқа үлкен ағасы Харефонмен мүмкіндігінше жылдам татуласуға тырысу керектігін жеткізеді.
Платонның
Платонның «Апологиясында», б.з.д. 399 жылы Сократтың соты туралы баяндалғанда, Сократ Хаерефонды өзінің көп жылдық досы және қазіргілердің көптеген досы деп атайды. Сократ Хаерефонның қазір қайтыс болғанын, бірақ оның інісі сотқа келгенін көрсетеді. Сократ Хаерефонның жолсыз мінезімен танымал болғанын айтады, және Хаерефон Дельфиге сапар шегіп, Дельфи оракулынан кім ең дана адамды сұраған. (Оракул Сократтан артық дана адам жоқ деп жауап берді.) Сократ сондай-ақ Хаерефон мен басқалардың сүргінге ұшыраған кезеңі туралы айтады. Кейде бұл Хаерефонның, Сократтан өзгеше, Афина демократиясының белсенді қолдаушысы болғанының және Спарта Афинаны жеңгеннен кейін демократия уақытша құлатылғанда қуғынға ұшырағанының дәлелі ретінде қарастырылады. Хаерефон Платонның тағы екі диалогында кездеседі: «Шармид» және «Горгий». «Шармид» диалогының басында Сократ Потидеядағы әскери наурызнан Афинаға оралады және «жабайы адам» деп сипатталған Хаерефон оны зор қуанышпен қарсы алады. Бұл наурыз б.з.д. 430 жылы аяқталды (Платонның туғанына 3 жыл және Сократтың өліміне 31 жыл бұрын), бірақ Платон Хаерефон мен Сократтың қарым-қатынасының бұрыннан қалыптасқандығын дәл бейнелеген болуы мүмкін. «Горгий» диалогының басында Хаерефон мен Сократ атақты софист Горгиямен кешкі әңгіме үшін афиналықтардың жиналысына кешігіп жетеді. Сократ олардың кешігуін Агорада ұзақ сөйлескен Хаерефонға байланыстырады. Содан кейін Хаерефон Горгияның өзінің досы екенін айтады және Сократтың көмегімен ол диалогтың басында Горгиямен алғашқы әңгімелесуші ретінде лайықты рөл атқарады.