Иосиф Орурк: Ирландский граф, генерал русской армии. Участник Наполеоновских войн, герой битвы при Варварине (Сербия) против турок. Награды и памятники.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландия тегіндес орыс дворяны және әскери қолбасшы (1772-1849)
Russian noble and military leader of Irish ancestry (1772 1849)
Граф Джозеф Корнелий О'Рурк (орысша: Иосиф Корнилович Орурк; сондай-ақ Иосиф Корнилович О'Рурк; 1772–1849) – Наполеон соғыстарында шайқасқан және генерал-лейтенант шеніне жеткен ирланд тегіндес орыс дворяны және әскери қолбасшы. Ол қазіргі Сербияда түріктерге қарсы науқан жүргізгенімен белгілі, онда 1810 жылы Варварин шайқасында орыс-серб әскері Осман империясын жеңді. О'Рурк әскери жеңістері үшін Әйгілі Георгий, Александр Невский және Әйгілі Анна ордендерімен марапатталды. Оның портреті қазір Эрмитаж мұражайының бөлігі болып табылатын Қысқы сарайдың Әскери галереясына қойылған. О'Рурк пен оның жауынгерлерінің ескерткіші 1910 жылы түріктерге қарсы жеңістің 100 жылдығына арналып Варваринде орнатылды.
Count Joseph Cornelius O'Rourke (Russian: Иосиф Корнилович Орурк; also Ioseph Kornilovich O'Rourke; 1772–1849) was a Russian nobleman and military leader of Irish origin who fought in the Napoleonic Wars and achieved the rank of lieutenant general. He is noted for leading a campaign against the Turks in present day Serbia, where a combined Russian and Serb army defeated the Ottoman Empire at Varvarin in 1810. O'Rourke was awarded the orders of Saint George, Alexander Nevsky, and Saint Anne for his military victories. His portrait was included in the Military Gallery of the Winter Palace, now part of the Hermitage Museum. A monument commemorating O'Rourke and his men was erected in Varvarin in 1910 on the centennial celebration of their victory against the Turks.
Неке және отбасы
О'Рурк Минск маңында кең байлыққа ие болды, оның жерін мың шаруа жұмыспен қамтыды. Кейінірек, оның ұрпағы, поляк Эдвард О'Рурк, католик орденіне кіріп, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гданьск епископы болды.
O'Rourke held a vast estate near Minsk, which was worked on by one thousand serfs. A later descendant, the Pole Edward O'Rourke, joined Catholic orders and became bishop of Gdańsk after World War I.
Кейінгі мансап
1809-1812 жылдар аралығында О’Рурк түріктерге қарсы соғыста қызмет етті. Түріктер империяның оңтүстік шебіне қауіп келтірген кезде, О’Рурк өз қаражатымен полк құрып, Осман империясына қарсы күресу үшін Сербияға жорық жасады. Ол және оның әскері Прахово, Бела-Палаңка, Сокобанья және Ясиканы босату үшін шайқасты және Варваринде маңызды жеңіске жетті. О’Рурк аймақты түріктердің үстемдігінен азат етуге көмектесті және қызметі үшін Сент-Анн орденімен марапатталды. О’Рурк әскери мансабын генерал-лейтенант шенімен аяқтады, содан кейін Германияда француз әскерлерімен қайта шайқасты. Ол Минск маңындағы Вселюб имениесіне зейнетке шығып, 1849 жылы қайтыс болды.
Between 1809 and 1812, O'Rourke served in the war against the Turks. When the Turks threatened the southern edge of the empire, O'Rourke equipped a regiment at his own expense and marched to Serbia to fight against the Ottoman Empire. He and his men fought for the deliverance of Prahovo, Bela Palanka, Sokobanja and Jasika, and they won a decisive victory at Varvarin. O'Rourke helped free the area from domination by the Turks and was awarded the Order of Saint Anne for his service. O'Rourke concluded his military career as a lieutenant general, and he fought French forces again in Germany. He retired to his estate at Vselyub near Minsk, where he died in 1849.