Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия тілінен келген сөз, мағынасы - жезөкшехана, монша немесе құлдарға арналған түрме.
Word of Italian origin meaning brothel, bath house or prison for slaves
Багнио – бірнеше тілге алынған сөз. Ағылшын, француз тілдерінде және тағы да басқаларда әртүрлі мағыналар қалыптасқан: көбінесе жезөкше үйі, монша немесе құлдарға арналған түрме.
Bagnio is a loan word into several languages (from ). In English, French, and so on, it has developed varying meanings: typically a brothel, bath house, or prison for slaves.
Осман империясына қатысты
Бұл сезімнің бастауы Ливорнодағы бұрынғы моншалардың орнында салынған түрмеде немесе Константинопольдегі монша үйінің жанындағы кепілдерге арналған түрмеде болған болуы мүмкін. Кейіннен ол Осман империясы мен Барбария билеушіліктеріндегі барлық құлдар тұратын аудандарға тарады. Барбария қаракшыларының кепілдері түнімен түрмеде ұйықтаса, күндіз жұмысшы, галерея құлы немесе үй қызметшісі ретінде жұмыс істеуге шығатын. Аспаптар мен құлдардың, сондай-ақ әртүрлі шығу тегі бар құлдардың арасындағы байланыс Сабир немесе Жерорта теңізі лингва франкасы деп белгілі болған, роман және араб тілдерінен сөздер алынған Жерорта теңізі пиджин тілі арқылы жүзеге асырылды. Мальтадағы Валлеттадағы Құлдар түрмесі, ол түрме де, мұсылман құлдары түнімен ұйықтаған орын да болды, баньо немесе багно деп аталды.
The origin of this sense seems to be a prison in Livorno, built on former baths, or a prison for hostages near a bath house in Constantinople. Thereafter it was extended to all the slave quarters in the Ottoman Empire and the Barbary regencies. The hostages of the Barbary pirates slept in the prisons at night, leaving during the day to work as laborers, galley slaves, or domestic servants. The communication between master and slave and between slaves of different origins was made in a lingua franca known as Sabir or Mediterranean Lingua Franca, a Mediterranean pidgin language with Romance and Arabic vocabulary. The Slaves' Prison in Valletta, Malta, which was both a prison and a place where Muslim slaves slept at night, was known as the bagnio or bagno.
Ағылшын тілінде
Багнио – монша немесе монша үйі деген сөз. Англияда бастапқыда түрік моншаларын ұсынатын кофеханаларды осылай атаған, бірақ 1740 жылға қарай бұл термин сұраусыз бөлме жалға алуға болатын пансионатты немесе жынысқорлық үйін білдірді.
Bagnio was a term for a bath or bath house. In England, it was originally used to name coffeehouses that offered Turkish baths, but by 1740 it signified a boarding house where rooms could be hired with no questions asked, or a brothel.
Француз тілінде
Багн француз теңіз флотының галереядағы құлдардың түрмелері үшін қолданылатын сөз болды; галереялық қызмет жойылғаннан кейін, бұл сөз кез келген қажырлы еңбек түрмесін білдіретін жалпы атау ретінде қолданыла берді. Еуропалық Франциядағы соңғы багн, Тулон багны, 1873 жылы жабылды. Француз Гвианасындағы, 1953 жылға дейін жабылмаған жаза колониясы да багн деп аталды және танымал бестселлер «Papillon» кітабында суреттелген.
Bagne became the word for the prisons of the galley slaves in the French Navy; after galley service was abolished, the word continued to be used as a generic term for any hard labour prison. The last one in European France, the Bagne de Toulon, was closed in 1873. The penal colony in French Guiana, which was not shut down until 1953, was also called a bagne, and features in the famous bestseller Papillon.
Көркем шығармаларда
El trato de Argel (Альжирдегі өмір, 1580), Los baños de Argel (Альжирдің баньолары, 1615), El gallardo español (Галлард испандық, 1615) және La gran sultana (Ұлы сұлтана, 1615) – Мигель де Сервантестің "катиф" деп аталатын галереядағы құлдардың өмірі туралы төрт комедиясы. Сервантестің өзі Алжирде тұтқында болған (1575–1580). Оның "Дон Кихот" романында да катиф туралы оқиға бар (бірінші бөлімнің 39-41-тараулары). "Баньйо", яғни жезөкшехана немесе пансионат, Джеймс Хогтың "Ақталған күнәкардың жеке естеліктері мен жасырын сырлары" (1824) кітабында Эдинбургтың екі жас ақсүйекі арасындағы дау-жанжал орын ретінде еске алынады. Натанаэль Уэсттің "Саранның күні" (1939) романында Клод Эстидің әйелі Элис: «Адамды көтеріп алу үшін жақсы баньйодан артық ештеңе жоқ» дейді. Джон Фаулздың 1736 жылы жазылған және сол заманғы ағылшын тілінде негізінен жазылған "Маггот" (1985) кітабында баньйо туралы жиі айтылады. Фаулздың романында бұл термин "Мисс Клейборн" басқаратын жезөкшехананы білдіреді.
El trato de Argel (Life in Algiers, 1580), Los baños de Argel (The Bagnios of Algiers, 1615), El gallardo español (The Gallard Spaniard, 1615) and La gran sultana (The Great Sultana, 1615) were four comedies by Miguel de Cervantes about the life of the galley slaves, called "caitiffs". Cervantes himself had been imprisoned in Algiers (1575–1580). His novel Don Quixote also features a subplot with the story of a caitiff (chapters 39 41 of the first part). A bagnio, in reference to a brothel or boarding house, is mentioned in The Private Memoirs and Confessions of a Justified Sinner (1824) by James Hogg as the location of a quarrel between two young Edinburgh nobleman that precedes one of them being murdered and the other arrested for the crime. In The Day of the Locust (1939) by Nathanael West, Claude Estee's wife, Alice, says "Nothing like a good bagnio to set a fellow up." Frequent mention of a bagnio is made in A Maggot (1985) by John Fowles, set in 1736 and mainly written in the English of that time. In Fowles' novel, the term denotes a brothel, specifically the one run by 'Mistress Claiborne'.