Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капельбрюкке (Kappelbrücke) – Швейцарияның орталық бөлігіндегі Люцерн қаласындағы Рейсс өзенінен диагональды түрде өтетін жабық ағаштан жасалған жаяу көпір. Бұл көпір жанындағы Әулие Петр шіркеуінің құрметіне аталған, сонымен қатар әлемдегі ең көне сақталған фермалық көпір болып табылады. Ол қаланың символы және Швейцарияның ең танымал туристік орындарының бірі.
Bridge across the Reuss River in Lucerne, Switzerland
The Kapellbrücke (literally, Chapel Bridge) is a covered wooden footbridge spanning the river Reuss diagonally in the city of Lucerne in central Switzerland. Named after the nearby St. Peter's Chapel, as well as the world's oldest surviving truss bridge. It serves as the city's symbol and as one of Switzerland's main tourist attractions.
Тарих
Көпір кешенінің бір бөлігі - сегізбұрышты, жерден биік "Wasserturm" мұнарасы, ол "су мұнарасы" деп аударылады, "судың ішінде тұрған мұнара" мағынасында. Бұл мұнара көпір салынғаннан шамамен 30 жыл бұрын тұрғызылған. Ғасырлар бойы мұнара түрме, пытқылау орталығы, содан кейін қалалық мұрағат және жергілікті қазына ретінде пайдаланылған. Қазіргі таңда мұнара жалпы жұртқа жабық, бірақ ішінде жергілікті артиллерия қауымдастығы мен туристерге арналған сыйлық дүкені орналасқан. Одан немесекей Капельбрюкке көпірі қайта жаңғыртылып, 1994 жылдың 14 сәуірінде 3,4 миллион швейцариялық франк көлемінде қайта ашылды.
Part of the bridge complex is the octagonal tall (from ground) "Wasserturm", which translates to "water tower," in the sense of "tower standing in the water." The tower pre dated the bridge by about 30 years. Over the centuries, the tower has been used as a prison, torture chamber, and later a municipal archive as well as a local treasury. Today, the tower is closed to the public, although it houses a local artillery association and a tourist gift shop. Shortly thereafter, the Kapellbrücke was reconstructed and again opened to the public on 14 April 1994 for a total of CHF 3.4 million.
Суреттер
Люцерннің үш ағаш жаяу жүргіншілер көпірі – XIV ғасырдағы Хофбрукке (қазір жойылған), Капеллбрукке және XVI ғасырдағы Шпрёйербрукке – барлығының ішкі үшбұрышты жақтаулары суреттермен безендірілген. Еуропаның басқа ағаш жаяу жүргіншілер көпірлерінде мұндай ерекшелік кездеспейді. 17 ғасырға жататын суреттерді жергілікті католик суретшісі Ханс Генрих Вагман салған. Бастапқы 158 суреттің 147-сі 1993 жылғы өртке дейін сақталған. Өрттен кейін 47 сурет қалдығы жиналды, бірақ соңында тек 30-ы толық қалпына келтірілді. Суреттерді ұстаған ағаш тақтайлардың ені әртүрлі болды. Панельдердің көп бөлігі қарағайдан, ал қалғаны липа және жапырақталған қайын ағашынан жасалған. Суреттер Контрреформация кезеңінде салынды, оларда католик шіркеуін қолдайтын көріністер бейнеленген. Суреттерге қала кеңесінің мүшелері демеушілік етті, олар панельге демеушілік еткеннен кейін жеке гербтерін қоюға рұқсат алды. Әр сурет туралы түсіндірме әр көріністің астында жазылған. Суреттер көпір бойымен Люцерннің қамқоршысы әулие Лежердің өмірі мен өлімінен бастап, қаланың басқа қамқоршысы әулие Маврикий туралы аңыздарға дейін суреттелген.
Lucerne is unique in that its three wooden pedestrian bridges, the 14th century Hofbrücke (now destroyed) and Kapellbrücke and the 16th century Spreuerbrücke, all featured painted interior triangular frames. None of Europe's other wooden footbridges have this feature. The paintings, dating back to the 17th century and executed by local Catholic painter Hans Heinrich Wägmann, depict events from Lucerne's history. Of the original 158 paintings, 147 existed before the 1993 fire. After the fire, the remains of 47 paintings were collected, but ultimately only 30 were fully restored. The wooden boards that held the paintings varied from to wide and to wide. Most of the panels were made from spruce wood boards, and only a few were made from linden wood and maple. The paintings were created during the Counter Reformation, featuring scenes promoting the Catholic Church. The paintings were sponsored by the city's council members, who, upon sponsoring a panel, were allowed to attribute their personal coat of arms on it. An explanation of each painting was printed below each scene. The paintings ran all along the bridge, dating from the life and death of Lucerne's patron saint St. Leger to the legends of the city's other patron saint St. Maurice.