Кіріспе

Американдық тарихшы (1937–2015) математика профессоры Аллен Вайнштейн (1 қыркүйек 1937 – 18 маусым 2015) – американдық тарихшы, педагог және түрлі қызметтерде қызмет атқарған федералды шенеунік. Рейган әкімшілігі тұсында ол 1983 жылы Демократияны қолдау үшін Ұлттық қорды (National Endowment for Democracy) құрдас болды. 2005 жылдың 16 ақпанынан 2008 жылдың 19 желтоқсанында отставкаға кеткенге дейін АҚШ Ұлттық архивінің директоры қызметін атқарды. Отставкаға кеткен соң ол Халықаралық сайлау жүйелері қорына аға стратегиялық кеңесші ретінде қайта оралды және Мэриленд университетінде қонақ лекторы болып жұмыс істеді.

Ерте өмір және білім

Ресейлік еврей иммигранттарының ұлы Вайнштейн 1937 жылы Нью-Йорк қаласында үш баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Бронкс және Куинс аудандарында бірнеше деликатес дүкендеріне ие болды. Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің сенаторлары Лугар мен Пеллдің өтінішімен Демократия орталығы 1986 жылғы ақпан айындағы сайлауға дайындыққа қадағалау жасау үшін екі партиялық сайлау заңгерлері тобын ұйымдастырды. Рональд Рейганның өтініші бойынша Вайнштейн сайлау процедураларын бақылауды жалғастыру үшін Филиппинге қайта оралды. Орталық АҚШ бақылаушы делегациясының ресми есебін жазды және сайлау процедуралары мәселелері бойынша президент Акиноның үкіметімен жұмыс істеді. Президенттік қызметін атқаратын кезінде ол ұйымның Сальвадорға (1991), Никарагуаға (1989–1990, 1996), Панамаға (1988–1989) және Ресейге (1991, 1996, 2000) бақылау миссияларын басқарды. Ұйымдар біріккеннен кейін Вайнштейн АҚШ архившісі болып тағайындалғанға дейін IFES ұйымында аға кеңесші қызметін атқарды.

Алгер Хисс ісі

1970 жылы Вайнштейн Альгер Хисс ісін зерттеуге кірісті. Бұл істі қарастырған Джон Эрман ЦРУ-ның ресми сайтында жазғандай, бастапқыда Вайнштейн "Хисс коммунист немесе тыңшы болмаған деп ойлаған". Вайнштейннің кең ауқымды зерттеуіне Чемберспен бірге жұмыс істеген бұрынғы кеңестік барлау офицерлерімен сұхбаттасу және ақпарат алу құқығы бойынша сауалнама кірді, нәтижесінде ФБР мен ЦРУ файлдарының 30 000 беті алынды. Эрман былай деді: "Хисс Вайнштейнмен де ынтымақтастық жасады, оған алты сұхбат берді және қорғау тарапының құжаттарына қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бірақ барлық мәліметтерді зерделегеннен кейін Вайнштейн бұрынғы Хисс жақтастарының ешқайсысы жасамаған нәрсені жасады: ол өз пікірін өзгертті". 2004 жылы Джон Винер Вайнштейнді The Nation журналында 1999 жылғы "Құпиялы ормандар" кітабы үшін кеңестік мұрағаттарға эксклюзивті қол жеткізу үшін төлем жасағаны және басқа зерттеушілерге жеке мұрағаттарына қол жеткізуге рұқсат бермегені үшін кәсіби этиканы бұзды деп айыптады. Гарвард профессоры Дэниел Аарон, Сидни Хук, Ирвинг Хоу, Альфред Казин және Гарри Уиллс сияқты басқа да дереккөздер Вайнштейннің зерттеулерін қолдайды. Элен Шрекер "Аллен Вайнштейннің 1999 жылы жарық көрген "Құпиялы ормандар" кітабы басты коммунистік тыңшылардың кінәлі екеніне мені толық сендірді деп ашық мойындады". 2009 жылы тарихшы Эдуард Марк "Венона құжаттарының жариялануын есептемегенде, Суық соғыс аяқталғаннан бері АҚШ-тағы кеңестік тыңшылықты зерттеуге Аллен Вайнштейн мен Александр Васильевтың бірлесіп жазған "Құпиялы ормандар" еңбегінен артық әсер еткен ешқандай даму болған жоқ" деп жазды.

Жыныстық зорлық-зомбылық туралы айыптаулар

2018 жылы Вайнштейннің Ұлттық мұрағаттанғы қызметінен күштеп кеткені мәлім болды. Бас инспектордың кеңсесінің (OIG) жүргізген тергеуі 2005-2007 жылдар аралығында алты әйел қызметкерден жыныстық қысым көрсету, жыныстық зорлау немесе оның екеуіне қатысты сенімді шағымдарды анықтады.