Боливиялық Христиан-демократиялық партиясының тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

1954 жылғы 6 ақпанда Әлеуметтік-христиандық партия (исп. PSC) ретінде құрылған, ол 1964 жылғы қарашада партиялық съезде қазіргі атауын алды. Оның интеллектуалдық негізін Шіркеудің әлеуметтік ілімін зерттеу орталықтары, Боливиялық католик әрекеті және «Интегралды гуманизм» (Жак Маритеннің философиясын зерттеу орталығы) құрады. Бұл партия дәстүрлі түрде «үшінші жол» іздеуші, капитализм мен социализм арасында адамгершілікке және шынайы демократияға сай келетін баламаны ұсынады. Партияның негізін қалаушылар: Ремо Ди Натале, Бенжамин Мигель Харб, Хавьер Кабальеро және Эмануэль Андраде. Христиан-демократиялық партия 1958 және 1962 жылғы парламент сайлауларына қатысты, ал 1962 жылы Бенжамин Мигель Харб партияның тұңғыш орынбасары болды. 1964 және 1966 жылғы президенттік сайлауларды бойкоттады. 1967 жылы партия Рене Барриентос Ортуньо президентінің үкіметінде Еңбек және әлеуметтік қамсыздандыру министрлігіне жауапкершілік берді, бұл PDC басшылығының саяси қателігіне айналды. Әскери күштер кеншілер лагерьлеріне жасаған қанды шабуылдардан кейін, Христиан-демократиялық партия ашу мен ұяттан кері шегінуге мәжбүр болды, бұл партия ішінде күрт жікке бөлінуге әкелді. Партия жастары үшінші жол философиясына наразылық білдірген еді, ал кеншілер лагерьлеріне жасалған шабуыл олардың наразылығын күшейтті. Олар Боливияның мәселелерін шешу үшін революциялық социализмді жақтады. 1960 жылдардың соңында жастар қанаты Революциялық ХДП-ны құрды, ол кейін Революциялық солшыл қозғалыс (MIR) атанды. Хосе Луис Рока Гарсия сияқты партияның бірнеше наразы мүшелері 1969-1970 жылдары генерал Альфредо Овандо Кандияның қысқа мерзімді ұлтшыл революциялық үкіметіне қосылды. ХДП 1978 жылғы жалпы сайлауға қатысып, бұрынғы қорғаныс министрі, Хьюго Бансер Суарес режимін қолдаған оңшыл фракцияның жетекшісі генерал Рене Берналь Эскалантені ұсынды. 1978 жылғы сайлаудан кейін Рене Берналь Эскаланте ХДП-дан бөлініп, Христиан-демократиялық одақты құрды. 1979 жылы Христиан-демократиялық партия Депутаттар палатасында тоғыз, ал Сенатта үш орын жеңіп алды. 1980 жылы ХДП «Демократиялық революциялық фронт – Жаңа балама» сайлау коалициясына қатысты, бұл коалиция бұрынғы президент Луис Адольфо Силес Салинасты қолдады, бірақ көп дауыс жинақтамады. ХДП жетекшісі Бенжамин Мигель Харб вице-президенттікке кандидат болды. ХДП 1985 жылғы жалпы сайлауға қатысып, Луис Оссио Санжинесті президенттікке, ал Хайме Понсе Гарсияны вице-президенттікке ұсынды және Депутаттар палатасында үш орын жеңіп алды.

Founded on 6 February 1954 as the Social Christian Party (lang es, PSC), it assumed its present name at a party congress in November 1964. Its intellectual foundations were study centres of the Church's social doctrine, the Bolivian Catholic Action and “Integral Humanism” (a centre for the study of the philosophy of Jacques Maritain). It remains a conventionally “tercerista” Party, calling for a “third way” between capitalism and socialism – a way that would be more humane and truly democratic than either competing social political system. Founded by Remo Di Natale, Benjamín Miguel Harb, Javier Caballero, and Emanuel Andrade. The Christian Democratic Party took part in the 1958 and 1962 congressional elections, and in 1962 Benjamín Miguel Harb became its first deputy. It boycotted the 1964 and 1966 presidential votes. In 1967, the party took part in the Government of the President of René Barrientos Ortuño, being given responsibility for the Ministry of Labour and Social Security and this was a major misjudgment by the PDC leadership. When military forces carried out bloody raids against mining camps, the Christian Democratic Party was forced to withdraw in anger and embarrassment, with severe internal divisions resulting. The party's youth organization had been discontented with the third road philosophy for some time, and the mine camp invasions helped to crystallize their rebellion; they favored revolutionary socialism as a solution to Bolivia's dilemmas. In the late 1960s, the youth wing seceded to form the Revolutionary PDC which later became the Revolutionary Left Movement (MIR). Several discontented members of the party, including Jose Luis Roca Garcia, also left to join General Alfredo Ovando Candía's short lived nationalist revolutionary government in 1969–1970. The PDC took part in 1978 general elections, running former Defense Minister General René Bernal Escalante, a leader of the right wing faction of which supported the Hugo Banzer Suárez regime. After the 1978 election, René Bernal Escalante split from the PDC and founded the Christian Democratic Union. In 1979 the Christian Democratic Party won nine seats in the Chamber of Deputies and three in the Senate. In 1980 the PDC took part in an electoral coalition Democratic Revolutionary Front New Alternative backing ex President Luis Adolfo Siles Salinas, which polled few votes; the leader of the PDC Benjamín Miguel Harb ran as vice presidential candidate. The PDC took part in 1985 general elections, running Luis Ossio Sanjines as its presidential candidate and Jaime Ponce García as vice presidential candidate, and won three seats in the Chamber of Deputies.