Альфредо Таунай: Жазушы, саяхатшы, саяси қайраткер және тарихшы өмірі

Кіріспе

Бразилиялық жазушы, музыкант, профессор, инженер, тарихшы, саясаткер және дворян Альфредо Мария Адриано д'Эскрагнолле Таунай, Таунай виконты (22 ақпан 1843 – 25 қаңтар 1899), бразилиялық жазушы, музыкант, профессор, әскери инженер, тарихшы, саясаткер, әлеуметтанушы және дворян болған. Ол Бразилиядағы натурализмнің негізін қалаушыларының бірі саналатын «Регионалист» романымен және Парагвай соғысының бір эпизодына арналған «A Retirada da Laguna» (1874; алғаш рет 1872 жылы француз тілінде «Le retraite de Laguna» деп жазылған) еңбегімен әйгілі. Бразилияны зерттеуші Лесли Бетелл оны «Парагвай соғысының нәтижесінде туған бірден-бір даусыз әдеби шедевр» деп сипаттаған. Ол 1897 жылдан бастап 1899 жылы қайтыс болғанға дейін Бразилия әдебиет академиясының 13-ші орындығын құрып, басқарды.

Өмір

Таунай 1843 жылы Рио-де-Жанейрода дүниеге келген. Оның әкесі Феликс Таунай, Таунай бароны, суретші, профессор және Escola Nacional de Belas Artes мектебінің директоры; анасы Габриэла Герминия Роберт д’Эскрагонолле Таунай, Гастао д’Эскрагонолле баронының қарындасы; ал әкесінің әкесі – француз суретшісі Николя Антуан Таунай, Таунай бароны. Мәдениетті ортада өскен Таунай 1858 жылы Педро II колледжінде әдебиет және гуманитарлық ғылымдарды оқып бітірді. Ол қазіргі Academia Militar das Agulhas Negras әскери академиясында физика мен математиканы зерттеді. 1862 жылы прапорщик, 1863 жылы математика бакалавры, 1864 жылы артиллерия лейтенанты болды. Әскери инженерлік курстың екінші курсына қабылданғанмен, Парагвай соғысының салдарынан оны аяқтамады. Соғыстағы тәжірибесі негізінде 1868 жылы «Cenas de Viagem» (Саяхат көріністері) естеліктерін, ал 1872 жылы «La Retraite de Laguna» (Лагуна шегінуі) тарихи еңбегін жазды. Осы еңбекті екі жылдан кейін португал тіліне аударды. Таунай 1871 жылы «Mocidade de Trajano» (Траян жастығы) атты алғашқы романын Sílvio Dinarte псевдонімімен жазып, жариялады. Болашақ Рио-Бранко виконты Хосе Мария да Силва Паранос ағаның тағайындауымен, 1872-1875 жылдары Гояс штатының бас өкілі, 1875 жылы майор, ал 1876-1877 жылдары Санта-Катарина штатының губернаторы болды. 1885 жылы майор шенінен босатылу туралы өтініш білдірді. Таунай Кристина Тейшейра Лейтеге үйленді, ол Васурас баронының қызы, Итамбе баронының немересі және Айруока баронының шөбересі болды. Олардың бір ұлы болды – тарихшы Афонсо д’Эскрагнолле Таунай (1876–1958). Таунай Консервативтік партияның мүшесі болды, бірақ 1878 жылы партия құлағаннан кейін Еуропаға сапар шегіп, 1880 жылы ғана отанына оралды. 1881 жылдан 1884 жылға дейін Санта-Катарина штатының депутаты болды. Рио-де-Жанейро штатының депутаты болуға үміткер болғанмен, сайлауда жеңіліске ұшырады. 1885-1886 жылдары Парана штатының губернаторы қызметін атқарды. Таунай Парана губернаторы ретінде ең танымал істерінің бірі – 1886 жылы астана Куритибадағы Passeio Público саябағының ашылуы болды. 1889 жылы император Педро II оған Таунай виконты атағын берді. Алайда Бразилия Республикаға айналғаннан кейін барлық дворяндық атақтар жойылды. Монархияшы болған Таунай мұнан кейін саяси мансабынан бас тартты. 1899 жылы қант диабетінен қайтыс болды.

Taunay was born in Rio de Janeiro, in 1843. His father was Félix Taunay, Baron of Taunay, a painter, professor and headmaster of the Escola Nacional de Belas Artes; his mother, Gabriela Hermínia Robert d'Escragnolle Taunay, was one of the sisters of Gastão d'Escragnolle, the Baron d'Escragnolle; and his grandfather was the French painter Nicolas Antoine Taunay, Baron of Taunay. Growing up in a cultured environment, Taunay studied Literature and Humanities at the Colégio Pedro II, graduating in 1858. He studied physics and mathematics in what is now the Academia Militar das Agulhas Negras. An Ensign in 1862, bachelor in Mathematics in 1863 and an Artillery Lieutenant in 1864, he was matriculated in the second year of military engineering course, but he did not finish it because of the Paraguayan War. From his experiences at the war, he wrote the memoir Cenas de Viagem in 1868 and the historic account La Retraite de Laguna (French for The Retreat of Laguna) in 1872, translating it to Portuguese two years later. Taunay wrote and published his first romance, Mocidade de Trajano (Trajan's Youth), in 1871, under the pen name Sílvio Dinarte. Appointed by the future Viscount of Rio Branco José Maria da Silva Paranhos Sr., he became the general deputy of Goiás from 1872 to 1875, a Major in 1875 and the governor of Santa Catarina from 1876 to 1877. In 1885, he asked for his demission of the Major post. Taunay married Cristina Teixeira Leite, daughter of pt (Baron of Vassouras), granddaughter of pt (1st Baron of Itambé) and grandniece of pt (Baron of Aiuruoca). They had one son, the historian Afonso d'Escragnolle Taunay (1876–1958). Taunay was a member of the Conservative Party, but when the party fell, in 1878, he travelled to Europe, returning only in 1880. From 1881 to 1884, he was the deputy of Santa Catarina. He candidated himself to the post of deputy of Rio de Janeiro, but was defeated in the elections. From 1885 to 1886, he was the governor of Paraná. One of Taunay's most famous deeds as governor of Paraná was the inauguration of the Passeio Público in the capital Curitiba, in 1886. In 1889, Emperor Pedro II gave him the title of Viscount of Taunay. However, when Brazil became a Republic, all the nobility ranks were abolished. Taunay, disgusted, abandoned his political career, since he was a monarchist. He died in 1899 due to diabetes.