Кіріспе

Адам және жануарлардың саңырауқұлақтық инфекциясы

Бұрын "актиномицетомабулус" деп аталған бактериялық ауру. Эумицетоманы бірнеше саңырауқұлақтар тудыруы мүмкін, және ол Сахара төңірегіндегі Африка, әсіресе Судан, Үндістан, Оңтүстік Американың бір бөлігі мен Мексикада эндемикалық. Египетте мицетоманың эндемикалық деңгейі төмен болуы мүмкін, бірақ ол еумицетомаға көбірек бейім. 2016 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы эумицетоманы назарда болмайтын тропикалық ауру ретінде мойындады. Аурудың кейінгі сатыларында терең тіндердің зақымдануы, сондай-ақ зардап шеккен мүшелердің деформациясы мен функциясын жоғалтуы мүмкін. Көбінесе бір аяқта кездеседі.

Механизм

Ауру топырақтан саңырауқұлақ спораларының терідегі кішігірім жарақаттар арқылы, мысалы, тікеннің шағуынан пайда болған жарылыстар арқылы енуінен пайда болады. Ауру содан кейін терең тіндерге таралады және тері бетіне дейін жететін синустық жолдар құрайды. Ботриомикоз, сонымен қатар бактериялық псевдомикоз деп те аталады, ұқсас клиникалық белгілерді тудырады және көбінесе Staphylococcus aureus бактериясынан пайда болады. Басқа бактериялар да ботриомикозға шақыруы мүмкін.

Диагностика

Диагноз биопсия арқылы, микроскоп астында саңырауқұлақтың көрінуі және егіс арқылы қойылады, олар саңырауқұлаққа тән ерекше жіпшелер мен қапшықтарды көрсетеді. Актиномицеттер әдетте медициналық емге жақсы жауап береді, бірақ эукариоттық инфекциялар көбінесе емге тұрақты болады және сүйек резекциясы немесе тіпті радикалды ампутация сияқты қажетті шараларды қоса хирургиялық араласуды талап етуі мүмкін.

Эпидемиология

Ауру көбінесе 20-40 жас аралығындағы жұмысшылар, фермерлер және малшылар арасында, сондай-ақ ауру эндемикалық болатын тропикалық аймақтарға саяхаттайтын ер адамдарда жиі кездеседі.

Тарих

Мадура аяғы немесе мадуромикоз немесе мадуромикоз Үндістанның ежелгі жазбаларында Падавалмика деп сипатталған, ол аударғанда «Аяқ құмырсқасы» дегенді білдіреді. Мадура аяғының алғашқы қазіргі заманғы сипаттамасы 1842 жылы Гилл Үндістандағы Мадурай қаласынан (осы ауру Мадура микозы деп аталған) жасаған. Аурудың саңырауқұлақты себебі 1860 жылы Картер анықталды.

Қоғам және мәдениет

2016 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы эумицетоманы назарда болмайтын тропикалық ауру деп мойындады. Бұл ауру көбінесе ресурстар жетіспейтін, дәрі-дәрмектердің бағасы жоғары және диагнозы көбінесе кешіктірілетін аймақтарда кездеседі, соның салдарынан күрделі емдеу қажет болуы мүмкін.