Эйлин Херли: Шотландия-Америка актрисасының өмірі мен мансабы
Eileen Herlie
Американ актрисасы Айлин Херли (1918-2008) өмірі мен шығармашылығы. Шотландияда туған, театр актрисасы ретінде танымал. Лондон сахнасындағы жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық актриса Эйлин Герли (8 наурыз 1918 – 8 қазан 2008) – шотланд-американдық актриса.
American actress
Eileen Herlie (March 8, 1918 – October 8, 2008) was a Scottish American actress.
Жеке өмір
Айлин Герли Айлин Изобель Герлихи болып дүниеге келді. Оның әкесі Патрик Герлихи – ирланд католигі, анасы Изобель Кауден – шотланд протестант. Ол бес баланың бірі болды. Қаланың оңтүстік жағындағы Шоуленд академиясында оқыды. Герли театр актрисасы мамандығын алды. Оның Лондон Вест-Энд театрындағы сәтті рөлдерінің қатарында Жан Коктоның "Бүркіттің екі басы бар" пьесасы болды. Ол екі рет үйленді, Филип Барреттпен (1942 ж.) және Витольд Кунцевичпен (1951 ж.), екеуі де ажырасып кетті. Оның балалары жоқ. 1942 жылы Лондон театрындағы алғашқы рөлі – Дафна дю Мориенің өзінің "Ребекка" романы бойынша қойылған спектакльдегі екінші миссис де Винтер. Сол жылы сэр Александр Корда оны өзінің "London Films" компаниясымен келісімшартқа алды. Алайда, ол оған тек екі фильмде түсті: 1949 жылғы "Трампетті періште" және 1952 жылғы "Гилберт пен Салливанның тарихы". Оның қалған үш британдық фильмі – 1952 жылы түсірілген "Өмір керемет пе?", 1954 жылы түсірілген "Жақсырақ, нашаррақ" және 1957 жылы түсірілген "Ол жоқ демеді" фильмдері "Associated British Picture Corporation" (ABPC) үшін түсірілді. Ол 1964 жылғы фильмде де ойнады. 2008 жылдың 19 желтоқсанында "Барлық менің балаларым" телесериалының бір бөлігі Герли мен оның Мертл кейіпкеріне арналды, Мертлге ең жақын адамдар оның өмірін құрметтеп, оның атымен аталған бөлмеде тойлады. Соңында, "Барлық менің балаларымның" авторы Агнес Никсон келіп, Миртлдің портретіне сүйісқандықпен қарады.
Eileen Herlie was born Eileen Isobel Herlihy to an Irish Catholic father, Patrick Herlihy, and a Scottish Protestant mother, Isobel Cowden, in Glasgow, Scotland, and was one of five children. She attended Shawlands Academy, on the city's southside. Herlie was trained as a theatre actress. Among her West End London theatre successes were The Eagle Has Two Heads by Jean Cocteau. She was married twice, to Philip Barrett (m 1942) and Witold Kuncewicz (m 1951), both marriages ending in divorce. She had no children. Her first role in the London theatre in 1942 was as the second Mrs de Winter in Daphne du Maurier's stage adaptation of her own novel Rebecca. In the same year, Sir Alexander Korda placed her under contract to his London Films company. However, she would make only two films for him: The Angel with the Trumpet in 1949 and The Story of Gilbert and Sullivan in 1952. Her remaining three British films Isn't Life Wonderful!, shot in 1952, For Better, for Worse, shot in 1954, and She Didn't Say No!, shot in 1957 were made for the Associated British Picture Corporation (ABPC). and also in the 1964 film version of the production. On December 19, 2008, All My Children dedicated the episode to Herlie and her character Myrtle by having the characters closest to Myrtle celebrate her life in a room named after her. Toward the end, Agnes Nixon, All My Children's creator, entered and blew a kiss toward Myrtle's portrait.