Бостон қаласындағы жол құрылысы жобасының тоқтатылуы

Кіріспе

Массачусетс штатындағы 695 тас жолы (I 695; сондай-ақ Ішкі белдеу деп аталады) – Бостон, Массачусетс штатында жоспарланған алты жолақты қосымша тас жол, Бостон, Бруклин, Кембридж және Сомервилл қалаларының бір бөлігі арқылы өтуі тиіс еді.

Маршрут сипаттамасы

Тас жол I 695 деп аталатын болар еді және 128-бағыттың ішінде айналма жол қамтамасыз ететін еді. 1955 жылғы жоспар осы бағытты ұсынды:

Жою

Жобаға қарсы ұйымдасқан халықтық қарсылық 1965 жылы Бостонды қайта құру басқармасының (қазіргі Бостон жоспарлау және даму агенттігі) үш қала жоспарлаушысы – Тунни Ли, Фред Сальвуччи және Деннис Блэкетт Кембридж ішкі белдеу комитетін құрған кезде басталды. Кейін қалалық жоспарлауға көмек (UPA) деп аталған топ, Кембридж Chronicle газетінде автожол жоспарына сын айтып, тұрғындарға маршрут карталарын таратып, Кембридж қалалық ландшафтына ішкі белдеудің болуының қаупін көрсетті. UPA, жергілікті дін қызметкері – әке Макманустың көмегімен, Кембридж тұрғындарын штаттың автожол жоспарына қарсы жұмылдырды және автожолға қарсы белсенділер Кембридж қалалық кеңесін жеңіп алды, ол жобаны тоқтатуға міндеттенді. Келесі жылы, 1966 жылы, Кембридж тұрғындары Массачусетс штатының заң шығарушы үйінің алдында ішкі белдеуге наразылық білдірді, бұл сол кездегі губернатор Джон А. Волпті Кембридж арқылы автожол маршрутын қайта қарауға бұйрық берді. 1968 жылы құрылған Қара Біріккен майдан Роксбери тұрғындарын ішкі белдеуге де, кең ауқымды нәсілдік әділет мәселелеріне де жұмылдырды, Ұлы Бостон тұрғындарын жұмылдыру үшін UPA-мен бірлесіп жұмыс істеді. 1968 жылы автожолға қарсы қозғалысты үйлестіру үшін Көлік дағдарысы жөніндегі Үлкен Бостон комитеті (GBC) құрылды. GBC жұмысы 1969 жылдың 25 қаңтарында «Жолдардан бұрын адамдар» наразылығында жемісті болды, онда жүздеген тұрғындар Массачусетс штатының заң шығарушы үйін басып алып, губернатор Фрэнсис Сардженттің (Волп президент Ричард Никсонның көлік хатшысы болып бекітілгеннен үш күн бұрын қызметке келген) ішкі белдеуді және Оңтүстік-Батыс дәлізін жоюды талап етті. Жоба 1971 жылы қоғамдық белсенділер ұйымдастырған қарқынды наразылықтардан кейін және Сардженттің 128-ші маршруттың ішінде автожол құрылысына мораторий жариялағаннан кейін тоқтатылды. Ол шамамен 7000 адамды үйлерінен шығарып тастауға, қарсыластары «қытай қабырғасы» деп атаған, ұзақ жылдар бойы қалыптасқан аудандарды бөліп, Кембридж қаласының үлкен бөлігін және Бостонның Роксбери ауданын қиратуға әкелді. Сондай-ақ, ішкі белдеудің құрылысы Бостонның орталық қаласын толығымен айналып өтеді деп күдік болды, бұл қаладағы экономикалық тұрақсыздыққа әкелуі мүмкін еді. Жобаның тоқтатылуынан туындаған шешілмеген көлік проблемалары ондаған жылдардан кейін Бостонның «Big Dig» автожол жобасына әкелген факторлардың бірі болды. Солтүстік-Батыс экспресс-жолы 2 және 3 маршруттарын солтүстік-батыстан (Бёрлингтондағы АҚШ 3 және 128 маршрутының қиылысы) Кембридж арқылы Сомервиллдегі Юнион-сквердегі ішкі белдеумен байланыстыру үшін төрт қатарлы автожолмен жүргізу жоспарланған. Бірақ 2-ші маршрут Фитчбург желісінің жанынан бағытталған жоқ және қазір бұрынғы Кембридж және Конкорд автожолының (2-ші маршрут) жанынан аяқталады. Бұл қиылыстан кейін автожол 16-шы маршрутпен қиылысатын солтүстік-батыстағы Кембридждегі айналма жолмен аяқталады. 1980 жылдары айналма жол светоформен ауыстырылды және автожол жаңадан кеңейтілген Қызыл желідегі Алевиф станциясындағы тұрақ және саябақ гаражымен қосылды. Сыртқы белдеу, I 495, 1982 жылы Үлкен Бостон айналасында аяқталды.

Organized community opposition to the project began in 1965, when three city planners at the Boston Redevelopment Authority (now the Boston Planning & Development Agency)—Tunney Lee, Fred Salvucci, and Dennis Blackett—founded the Cambridge Committee on the Inner Belt. The group, which later became incorporated as the Urban Planning Aid (UPA), published articles in the Cambridge Chronicle criticizing the highway plan and disseminated maps of the route to residents, highlighting the Inner Belt's potentially disastrous effects on Cambridge's urban landscape. With the help of Father McManus, a local priest, the UPA mobilized Cambridge residents against the state's highway plan, and the anti highway activists won over the Cambridge City Council, which became committed to stopping the project. The following year, in 1966, Cambridge residents protested the Inner Belt outside the Massachusetts State House, leading then Governor John A. Volpe to order a restudy of the highway's route through Cambridge. The Black United Front (established in 1968) also mobilized residents in Roxbury against the Inner Belt and broader racial justice issues, working with the UPA to mobilize residents across Greater Boston. A new group, the Greater Boston Committee (GBC) on the Transportation Crisis, was founded in 1968 to coordinate the anti highway movement. The GBC's work culminated in the People Before Highways protest on January 25, 1969, when hundreds of residents flooded the Massachusetts State House, demanding that Governor Francis Sargent (who assumed office just three days prior when Volpe was confirmed as President Richard Nixon's secretary of transportation) cancel the Inner Belt and Southwest Corridor. The project was canceled in 1971 after intense protests organized by community activists, and following Sargent's 1970 moratorium on highway construction inside Route 128. It would have displaced some 7,000 people from their homes, created what opponents at the time called a "Chinese wall" dividing long established neighborhoods, and gutted large parts of the city of Cambridge and the Boston neighborhood of Roxbury. There was also speculation that the construction of the Inner Belt would essentially bypass Downtown Boston completely, resulting in economic stagnation in a city that was already having considerable financial problems. Unresolved traffic problems resulting from the cancelation were among the factors eventually leading to Boston's Big Dig highway project, decades later. The Northwest Expressway was to carry Route 2 and Route 3 along a four lane highway from the northwest (the current outer intersection of US 3 and Route 128 in Burlington) via Cambridge to connect with the Inner Belt in Union Square, Somerville. Instead, the Route 2 highway was never rerouted to the Fitchburg Line right of way and alternately now terminates along the right of way of the old Cambridge and Concord Turnpike (Route 2). That intersection left the highway terminating at a traffic circle in northwest Cambridge, where it intersected Route 16. In the 1980s, the rotary was replaced by a traffic light and the highway was connected to the park and ride garage at Alewife station on the newly extended Red Line. An outer belt, I 495, was completed by 1982 around Greater Boston.

Жолдың біріншілігін қайта пайдалану

I 95 үшін «Оңтүстік-батыс дәлізі» маршрутының жойылуымен және сол дәліздің көп бөлігінің Оранжевтік желі метросының оңтүстік-батыс бөлігінің қайта орналасқан жер үсті учаскесі үшін балама ретінде пайдаланылуымен, I 95 оңтүстігі мен I 95 солтүстігі арасындағы 128 маршруты I 95 ретінде тас жол жүйесінің бөлігіне айналды. Роксберидегі айналма жолдың I 695 бөлігіне арналған жер бұрыннан дайындалған еді, қазір онда Melnea Cass Boulevard артериялық жолы орналасқан. Бұрынғы Оңтүстік-батыс дәлізінің жері Оңтүстік-батыс дәлізі саябағына айналдырылды және Бостонның Оранжевтік желі метросының жаңа, төмендетілген оңтүстік бөлігі үшін жаңа маршрут жасалды, ол Туфтс Медициналық орталығы станциясынан оңтүстік-батысқа қарай бағытталған. Вашингтон көшесі бойындағы ескі, биік орналасқан Оранжевтік желінің учаскесі 1987 жылға дейін бұзылып, кейіннен Silver Line жылдам автобус қызметімен ауыстырылды. Ішкі айналма жолдың қалдықтары көп жылдар бойы I 93 тас жолында, қазіргі Сторроу Драйв қосылысында (өтпе жол 26 [ескі өтпе жол 18] оңтүстікке қарай) Сомервиллде (I 695-тің солтүстік нүктесі болар еді) және Бостондағы Массачусетс даңғылындағы (бұл айналма жолдың оңтүстік нүктесінде 3/I 95 қиылысы болар еді) көрінді. Бұл қалдықтардың кейбіреуі, бірақ барлығы емес, «Үлкен қазба» аясында бұзылды; атап айтқанда, Леверет айналымын жалғаушы көпір Сомервиллдегі солтүстік пандустарды пайдаланады және оңтүстік пандустардың айналасында салынды. I 93 тас жолының екі деңгейіндегі, жаңа Леонард П. Заким Банкер Хилл ескерткіш көпірінің солтүстігіндегі әлі де сақталған, бірақ тосылған шұңқыр Ішкі айналма жолға қосылуы тиіс еді. Бостон мен Мэн темір жолының 8-ші ауласының қалдықтарына салынған Сомервиллдегі өнеркәсіптік парк, жоспарланған тас жолдың солтүстік нүктесіне жақын орналасқан және «Ішкі айналма жол» деп аталатын көшеге тікелей іргелес салынған.