Кіріспе

Меккедегі Қағбаны жабатын мата, Сириядағы қала.

Кисва (كسوة الكعبة, kiswat al ka'bah) – Сауд Арабиясының Меккедегі Қағбаны жабатын мата. Ол хаж уақытында, Зуль-Хиджа айының 9-шы күні, Арафат тауына қадам басатын зорлармен бірге жабылады. Дәстүр бойынша, 12 ғасырдан бері кисваны Меккеге әкелу рәсімі сақталып келеді. Кисва сөзінің бірнеше мағынасы бар, олардың ішінде "көйлек" немесе "киім" дегендері жиі қолданылады. Кисваның ерекше суреттері мен оны жасау үшін қолданылатын материалдардың жоғары сапасы оны ислам өнерінің, рәсімдерінің және құлшылығының ең қасиетті нысандарының біріне айналдырды. Қағбаны жабу дәстүрі исламнан бұрынғы заманда пайда болған және Мұхаммед (с.ғ.с.) пен оның ізбасарлары оны жалғастырған. Тарихи түрде, әртүрлі маталар мен тоқымалар қолданылған, бірақ Египетте жасалған кисвалар ертедегі ислам билеушілері тарапынан кеңінен танымал болды.

Исламға дейінгі

Қағбаны жабу дәстүрі исламның пайда болуына дейін бар еді, оның жабындары әртүрлі йемендік маталардан жасалған. Кейін Түбба Қағбаны жолақты қызыл жүнмен жапқан, оны бұрыннан бар жабындардың үстіне қойған. Меккедегі тайпалар конфедерациясы – Құрайш (قُرَيْشٌ) кейіннен кисва жасау үшін қаржы жинауды ұйымдастырды, ол үшін онда сыйынып құлшылық ететін тайпалар жыл сайын төлемдер жинады. Алайда, Аббасид халифасы әл-Махди 777 жылы Меккеге қажылық жасағаннан кейін, ескі кисвалардың жиналған салмағы Қағбаның құрылымын зақымдауы мүмкін екенін түсініп, жыл сайын ескі кисваны алып тастап, жаңасын орнатуды қалыптастырды. Мамлюк және кейін Осман империясының сұлтандары тікелей тағайындаған хаж керуенін басқарушысы (Әмір әл-Хадж) жыл сайын Мысырдан Меккеге кисваны жеткізіп келді. Мысырдың Мұхаммед Әли пашасы 19 ғасырдың басында кисва жасауға кеткен шығындарды мемлекеттік қазынадан төлеуді бұйырды. Содан бері, Каирдің әл-Гамалея ауданындағы Дар әл-Хоронфош шеберханасы кисва жасауға таңдалды және Мысыр монархиясының билігі тұсында осы қызметті атқаруын жалғастырды. Хиджаз аймағына басып алынғаннан кейін, 1927 жылдан бастап оның өндірісі ішінара Меккеге көшірілді, ал 1962 жылы Египет өндірісті тоқтатқаннан кейін толығымен көшірілді. Меккеге сапар кезінде кисвамен бірге махмал деп аталатын жамылғының да жүру дәстүрі Шажар әл-Дурр патшайым тұсында басталған деседі, бірақ бұл практика 15 ғасырға дейін кеңінен қабылданбады. Махмал кисваны өзі алып жүреді ме, әлде кисваны Меккеге сүйемелдейді ме, әлі де белгісіз, себебі процессиялық жамылғыға қол жеткізу мүмкін емес.

Дизайн

Бүгінде кисваның дизайнында қара, алтын және күміс түстері қолданылады. Қара жібек мата киімнің барлық бөлігін құрайды, үлкен, әшекейсіз бөліктерді көрсетеді және жазулары бар бөліктерге фон қызметін аткарады. Алтын мен күміс жазулар мен әшекейлер киімді безендіреді. Бұл әріптер Тхулут каллиграфиясы стилінде орындалған, бір-бірімен жабысып, кисваның бетінен сәл көтеріледі. Ықлас сүресі кисваның төрт бұрышындағы шаршы ішіндегі дөңгелек медальондарда жазылған: Рукн әл-Хаджар әл-Асвад (арабша: ركن الحجر الأسواد), Рукн әл-Ирақи (арабша: الركن العراقي), Рукн әл-Ямани (арабша: الركن اليميني), Рукн уш Шами (арабша: الركن الشامي). Бұл хизамның астында, онда Құранның ұзын аяттары орналасқан. Шеберлер алтын және күміс жіптерді мұқият тоқып, қара жібекте жарқыраған элементтер жасайды. Бұрынғы үлгілерде көбірек түсті және әртүрлі дизайн болған. Дегенмен, Османдық кезеңге дейінгі кисвалар табиғи тозуға байланысты сирек кездеседі, сондай-ақ кисваны кесіп, оның бөліктерін қажыларға сату практикасы енді қолданылмайды.