Кіріспе
кең ауқымды трансатлантикалық қатынастар Трансатлантикалық қатынастар – Атлант мұхитының екі жағындағы елдер арасындағы тарихи, мәдени, саяси, экономикалық және әлеуметтік байланыстарды білдіреді. Кейде бұл термин ағылшын тілді Солтүстік Америка елдері (АҚШ және Канада) мен нақты еуропалық елдер немесе ұйымдар арасындағы қарым-қатынасқа қатысты қолданылады, бірақ басқа да мағыналары болуы мүмкін. АҚШ пен Еуропа арасында көптеген келіспеушіліктер бар. Олардың кейбіреулері мәдени сипатта, мысалы, АҚШ-тың өлім жазасын қолдануы, ал кейбіреулері халықаралық мәселелерге байланысты, мысалы, Таяу Шығыстағы бейбітшілік процесінде АҚШ көбінесе Израильді қолдайтын жақ ретінде, ал Еуропа араб жағын (немесе кем дегенде бейтарапты) қолдайтындығы айтылады. АҚШ-тың қазіргі саясаты көбінесе бір жақты бағытталған деп сипатталады, ал Еуропалық Одақ пен Канада көп жақты тәсілді ұстанады, мәселелерді шешу үшін Біріккен Ұлттар Ұйымы және басқа да халықаралық институттарға көбірек сенеді. Олар көптеген басқа мәселелерде де келіседі.
Transatlantic relations refer to the historic, cultural, political, economic and social relations between countries on both side of the Atlantic Ocean. Sometimes it specifically means relationships between the Anglophone North American countries (the United States and Canada), and particular European countries or organizations, although other meanings are possible. There are a number of issues over which the United States and Europe generally disagree. Some of these are cultural, such as the U. S. use of the death penalty, some are international issues such as the Middle East peace process where the United States is often seen as pro Israel and where Europe is often seen as pro Arab (or at least neutral), and many others are trade related. The current U. S. policies are often described as being unilateral in nature, whereas the European Union and Canada are often said to take a more multilateral approach, relying more on the United Nations and other international institutions to help solve issues. There are many other issues upon which they agree.
Тарих
Еуропа мен Америка арасындағы алғашқы қарым-қатынас отаршылдық пен меркантилизмге негізделген. Америкадағы қазіргі заманғы мемлекеттердің көпшілігі еуропалық елдер құрған отаршылдық мемлекеттерге тамыр тартады, бұл мемлекеттер Колумбқа дейінгі цивилизациялар мен мәдениеттерден мүлдем өзгеше болды. АҚШ (кейін Канада) тәуелсіздік алғаннан кейін де екі құрлық арасындағы басты қарым-қатынас бір жақты көші-қон болып қалды. Саяси тұрғыдан АҚШ еуропалық істерден алшақтауға тырысты, ал Канада британдық сыртқы саясатқа бағынышты болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Американың екі мемлекеті де Еуропада соғысып, еуропалық саясатқа белсенді қатысты. Президент Вудро Вильсонның "14 тармақ" жоспары Еуропа картасын қайта құруға көмектесті. Рузвельт әкімшілігі Германияға қарсы соғысқа қатысуды қаласа да, американдықтардың көпшілігі бірінші дүниежүзілік соғыстағы тәжірибесінен кейін көңілі қалғандықтан және оқшауланғысы келгендіктен екінші дүниежүзілік соғысқа араласуға құлшынбады, кем дегенде, АҚШ-қа 1941 жылдың 7 желтоқсанында Жапония Перл-Харборға шабуыл жасағанға және 1941 жылдың 11 желтоқсанында Адольф Гитлер АҚШ-қа соғыс жариялағанға дейін. Соғысқа қатысқаннан кейін АҚШ соғыс күш-жігерінің маңызды бөлігіне айналып, Еуропа саясатына үлкен әсер етті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ және Канада Еуропаны қорғауда тұрақты рөл атқаруды қаласа, еуропалық мемлекеттер Кеңес Одағынан қорғаныс іздеді. Осының нәтижесінде Солтүстік Атлантикалық келісім ұйымы құрылды, ол суық соғыс кезінде Атлантикааралық қатынастардың тірегіне айналды. Атлантизм – Солтүстік Америка мен Еуропа арасындағы тығыз ынтымақтастықты қолдайтын философия.