Грекия-Бұлғария шекарасындағы Метаксас желісі – бұл бекіністер тізбегі. Бұл қорғаныс құрылыстары бүгінгі күнге дейін сақталған, кейбіреулері іске қосылған. Туризмге ашық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Греко-болгар шекарасындағы бұрынғы бекіністер
Former fortifications on the Greco Bulgarian border
Метакса желісі (Γραμμή Μεταξά, Grammi Metaxa) – Греко-болгар шекарасының бойымен салынған бекіністер тізбегі. Ол Болгарияның қайта қарулануынан кейін болгар басқыншылығына қарсы Грецияны қорғау мақсатымен салынған. Желі Грекияның сол кездегі премьер-министрі Иоаннис Метаксастың құрметіне аталған және негізінен обсерваторияларға, орналасқан жерлерге және пулемет ұяларына жететін туннельдерден тұрады. Құрылыстардың беріктігі соншалық, олар бүгінгі күнге дейін сақталған, ал кейбіреулері әлі де қолданыста. Олардың бір бөлігі жұртшылыққа ашық. Метакса желісі 21 тәуелсіз бекініс кешенінен тұрады, олардың ішіндегі ең ірісі – Форт Рупель. Ол толық 155 шақырымдық желінің 6,1 шақырымын алып жатыр және 322 метр биіктікте салынған. Алғашқыда жарықтандыру көбінесе май шамдарымен жасалған, бірақ генераторлар да орнатылған. Қазіргі уақытта бекіністер мемлекеттік электр қуатымен жабдықталған, сонымен қатар генераторлар да бар. Желдету жүйесі табиғи және жасанды түрде іске асырылған. Сумен жабсыру су құбырлары арқылы жүзеге асырылды. Бекініс жұмыстары төрт жылға созылды және сол кездегі құны 100 400 000 драхманы құрады.
The Metaxas Line (Γραμμή Μεταξά, Grammi Metaxa) was a chain of fortifications constructed along the line of the Greco Bulgarian border, designed to protect Greece in case of a Bulgarian invasion after the rearmament of Bulgaria. It was named after Ioannis Metaxas, then Prime Minister of Greece, and chiefly consists of tunnels that led to observatories, emplacements and machine gun nests. The constructions are so sturdy that they survive to this day, some of which are still in active service. Some of them are open to the public. The Metaxas Line consists of 21 independent fortification complexes, the largest of which is Fort Roupel as it covers 6.1 out of the 155 km of the full line and had been constructed at a height of 322 m. Illumination was initially mostly provided by oil lamps, although generators were also installed. Currently, the fortifications are supplied with public electricity, but they are also equipped with generators. Ventilation was achieved both naturally and artificially. Water was supplied via water mains. The fortification works lasted four years and their cost at the time reached 100,400,000 drachmas.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Рупель бекінісіне қосылған нығайтулар жеткіліксіз деп есептелді. Сондықтан, тек осы аймақта ғана емес, сонымен қатар бүкіл солтүстік Грекия шекарасы бойында қосымша бекіністер салу қажет болды. Жоспарлар 1935 жылы жасалып, Керкинидегі жұмыстар 1936 жылы басталды. Алғашқы ниет бойынша, толық нығайту желісі шекара бойымен Орменионға дейін созылуы тиіс еді. Бірақ 1940 жылы Грекия Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, құрылысты аяқтау мүмкін болмады. Соғыс басталған кезде нығайту желісі тек Фракиядағы Комотиниге жетті және ұзындығы 155 км құрады. Франко-неміс шекарасындағы Мажино сызығы сияқты, Метаксас сызығы да 1941 жылғы сәуірде неміс әскерлері Югославия арқылы Грекияға басып кірген кезде айналып өтілді. Неміс XVIII тау корпусы мен XXX армия корпусы 6 сәуірде таң атпай Metaxas сызығына шабуыл жасады, бірақ генерал Константинос Т. Бакопулостың басшылығымен күшті қарсылыққа тап болды. Үш күнге созылған шайқастан кейін олар шектеулі табысқа қол жеткізді. 2-ші танкілік дивизиясының XVIII тау корпусы айналма жолмен Югославия шекарасын өтіп, югослав және грек қарсылығын жеңіп, 9 сәуірде Салоникині басып алды. Салоникині басып алу Грекияның Шығыс Македония әскерлік бөлімін 10 сәуірде капитуляциялауға мәжбүр етті, сонымен Метаксас сызығындағы шайқас аяқталды. Metaxas сызығына қарсы шабуылға жетекшілік еткен неміс генералы Вильгельм Лист осы сарбаздардың батырлығы мен қайраткерлігіне таң қалды. Ол грек сарбаздарын тұтқынға алудан бас тартып, олардың қару-жарақтары мен жабдықтарын тапсырған жағдайда, әскери туларымен бірге еркін кетуге рұқсат берді. Ол сондай-ақ өзінің сарбаздары мен офицерлеріне грек сарбаздарына салют айтуды бұйырды (Beevor 2005, 20-бет). Грек армиясының көп бөлігі Албания майданында итальяндықтармен күресіп жатқандықтан, сызықты қорғауға жеткілікті әскер болмады.
Before the outbreak of World War II, the additions made to the Roupel Fortress were considered to be too weak. Thus, it was decided that further fortifications should be constructed, not only in that particular region, but also along the entire northern Greek borderline. The plans were drawn up in 1935 and work began at Kerkini in 1936. The original intention was that the full fortifications' line reach as far along the border as Ormenion. Greece, however, became involved in World War II in 1940, thus preventing completion. At the war's outbreak, the fortification line had only reached Komotini, Thrace and was 155 km long. Like the Maginot Line on the Franco German border, the Metaxas Line was outflanked by German forces specifically when the Germans invaded Greece in April 1941 through Yugoslavia. The German XVIII Mountain Corps and XXX Army Corps attacked the Metaxas Line before dawn on 6 April, but they encountered fierce resistance under the leadership of Brig. General Konstantinos Th. Bakopoulos, and after three days of fighting they had only limited successes. The 2nd Panzerdivision XVIII Mountain Corps with an enveloping move crossed the Yugoslavian borders, overcame Yugoslav and Greek resistance and captured Thessaloniki on the 9th of April. The capture of Thessaloniki forced the Greek East Macedonia Army Section to surrender on the 10th of April and the Metaxas Line battle was over. German General Wilhelm List, who led the attack against the Metaxas Line, admired the bravery and courage of these soldiers. He refrained from taking the Greek soldiers prisoner and declared that the army was free to leave with their war flags, on condition that they surrender their arms and supplies. He also ordered his soldiers and officers to salute the Greek soldiers (Beevor 2005, p. 20). There were few troops to defend the line as most of the Greek Army was fighting against the Italians on the Albanian front.