Ричард Гордон Хэтчер: Гари қаласының тұңғыш афроамерикалық мэрі

Кіріспе

Ричард Гордон Хатчер (10 шілде 1933 - 13 желтоқсан 2019) – американдық саясаткер және заңгер. 1968 жылдан 1988 жылға дейін 20 жыл бойы Индиана штатының Гэри қаласының тұңғыш афроамерикалық мэрі қызметін атқарды. 1967 жылғы 7 қарашада алғаш рет сайланғанда, ол және Карл Стоукс 100 000-нан астам халқы бар АҚШ қалаларының мэрі болып сайланған тұңғыш афроамерикалықтар еді. Хэтчер 1980-ші жылдардың басында Демократиялық Ұлттық Комитетінің төрағасының орынбасары да болды.

Ерте өмір және білім

Хэтчер Индиана штатының Мичиган-Сити қаласында дүниеге келген. Ол Индиана университетінен бизнес және мемлекеттік басқару саласындағы ғылым бакалавры дәрежесін, 1956 жылы қылмыстық құқық бойынша заң бакалавры дәрежесін, ал 1959 жылы Вальпараисо университетінің құқық мектебінен заң докторы дәрежесін алды.

Мансап

Индиана штатының Гари қаласына көшіп келгеннен кейін, Хатчер Индиана штатының Шығыс Чикаго қаласында заңгерлікпен айналыса бастады. 1961 жылы ол Индиана штатының Лейк округі прокурорының орынбасары болып қызмет етті, 1963 жылы Гари қалалық кеңесіне сайланғанға дейін. Гари қаласы тарихында ол қалалық кеңестің президенті болып сайланған бірінші және жалғыз жаңадан келген мүше болды.

Индиана штатының Гэри қаласының әкімі

Хатчер демократтардың алғашқы сайлауында қолданыстағы мэр А. Мартин Катцке қарсы күресті бастап, бар болғаны 2300 дауыспен жеңіске жетті. Лейк округы демократтық партиясының орталық ұйымы, төрағасы Джон Крупа басқаратын, Хатчерден жалпы сайлауда қолдау көрсету үшін қаланың полиция бастығы мен қалалық прокурорын, сондай-ақ басқа да маңызды қалалық әкімшілік лауазымдарын таңдауға рұқсат беруін талап етті. Хатчер бас тартқан соң Крупа республикалық үміткер Джозеф Радиганды қолдау үшін партиялық машинаны жұмылдырды. Сыбайлас жемқорлық, нәсілдік зорлық-зомбылық, сайлаушы тізімінен шығару және қорқыту, ашық дауыс бұрмалау сипаттаған қарқынды сайлауда Хатчер қара нәсілді және либералды ақ нәсілді сайлаушылардың коалициясын құрып, қарашадағы сайлауда 2200 дауыспен жеңіске жетті. 1967 жылы сайланған Хатчер 1968 жылы Гари қаласының мэрі болып кірісті және 1987 жылға дейін қызмет етті. Мэрлік қызметі кезеңінде ол азаматтық құқықтар үшін күрескен белсенді және жемісті жақтаушы ретінде халықаралық деңгейде танылды. Хатчер қалалық проблемаларды шешуде жаңа тәсілдерді әзірлеуімен және азаматтық құқықтар, аз ұлт өкілдері, кедейлер және Америка қалалары үшін ұлттық және халықаралық деңгейде сөйлеуші ретінде танылды. Ол Мартин Лютер Кинг кіші, Роберт Ф. Кеннеди, Джесси Джексон және азаматтық құқықтар қозғалысының басқа да тарихи қайраткерлерімен бірге жиі сөз сөйледі. 1968 жылдың 5 сәуірінде ол президент Линдон Б. Джонсонқа, сондай-ақ саясаткерлер мен азаматтық құқықтар жетекшілерінің жиналысына Кингтің өлтірілуі және одан кейін туындаған тәртіпсіздіктер туралы сөз сөйледі. Хатчердің билікке келуі басынан бастап қиындықтарға толы болды. Қалалық кеңестің 9 мүшесінің 4-і қара нәсілді болғанымен, олардың екеуі Хатчерге қарағанда демократтық партиялық машинаға адал болды. Қалған бес ақ нәсілді қалалық кеңес мүшесінің үшеуі Хатчерге және оның ұсыныстарына үнемі қарсы болды. Қалалық кеңестің өзара жұмыс істемеуінің себептері нәсілдік антагонизмнен бастап, меценаттық жүйедегі сыбайлас жемқорлыққа және ұйымдасқан қылмысқа, сондай-ақ кейбір кеңес мүшелерінің жеке саяси амбицияларына дейін жетеді. Алайда, Хатчер қызыл шамдар ауданын таратып, заңсыз құмар ойындарды дерлік толығымен тоқтатуға қол жеткізді. Бірақ 1970 және 1980 жылдардағы болат дағдарысының салдарынан қаланың болат өнеркәсібі құлдыраған кезде, жұмыссыздық пен қылмыс өсті, ал ақ нәсілді халықтың қаладан кетуі және халық санының азаюы күшейді. 1971 жылдан кейін басқару оңайырақ болды, өйткені қалалық кеңеске бірқатар одақтастар сайланды және қалалық әкімшілікте лауазымдарға орналасты. Хатчердің жақсы үкіметтік бастамалары полиция бөлімін сыбайлас жемқорлықтан тазартуға және меценаттықты азайтуға көмектесті, бірақ қаланың бақылауынан тыс макроэкономикалық және әлеуметтік факторлар Гаридің күрт құлдырауына әкелді. Бірінші мерзімінде Хатчер қалалық полиция күшін 40%-ға арттырды. Хатчер 1967 жылғы сайлауда жеңіске жеткенімен, ақ нәсілді демократтық машина бас тартып, тактиканы өзгертіп, машинамен ынтымақтасатын, расалық орташа қара үміткерді қолдады: Доктор Александр Уильямс, машинаның қолдауымен Лейк округының сот тергеушісі болып сайланған және Гаридің қара нәсілді орта сыныбын білдіретін, Хатчердің тактикасы мен саясатын сынаған көрнекті дәрігер. Атап айтқанда, Уильямс ағымдағы қылмыс толқыны мен Хатчердің қалаларды жаңарту саясатын сынады, оның салдарынан мыңдаған тұрғын үйлер бұзылып, тек 300-і ғана салынды. Алайда, Уильямс бастапқы сайлауда дауыстардың 37,5%-ын ғана алды, өйткені қара нәсілді сайлаушылар Хатчерге адал болды. Содан кейін Хатчер қарашадағы жалпы сайлауда республикалық үміткерді 50 000-нан астам дауыспен жеңіп, республикашылар мен демократтық машинаның кез келген күрделі сын-қатерлеріне нүкте қойды. 1971 жылы Хатчер көршілес Индиана штатының Мерриллвилл қаласын аннексиялауды жоспарлады, мақсаты – қала маңында кеңейіп, Гариден кеткен халықтың бір бөлігін қайтару. Алайда, ақ нәсілді маңыраудағы штат өкілдері Индиананың қосылу заңдарына ерекше ереже енгізді (бұл қосылған қаланың бес мильдік радиусында қосылуға тыйым салды), бұл Мерриллвиллдің қала болып құрылуына мүмкіндік берді. Осыдан кейін барлық ірі сауда орталықтары, банктер және басқа да бизнес мекемелері өз орындарын жауып, Мерриллвиллге көшті. 1970 жылдары 100-ден астам ірі бизнес Гари қаласының орталығы мен Бродвей даңғылынан Мерриллвиллге көшіп, Гари қаласының орталығын айналдырды. Он мыңдаған ақ нәсілді тұрғындар олардан еріп, Гари жұмыс орындарынан, тұрғындарынан және салық кірісінен айырылды. 1976 жылы демократтық президенттік үміткер Джимми Картер этникалық топтардың өз аудандарының "этникалық тазалығын" сақтауына көңіл білдіргеннен кейін, мэр Хатчер Картерді "Оңтүстік акценті бар Франкенштейн монстр" деп сипаттады. 1980 жылдан 1981 жылға дейін Хатчер АҚШ мэрілер конференциясының президенті болып қызмет етті. 1984 жылғы АҚШ президенттік сайлауында мэр Хатчер Джексонның үгіт-насихат штабының төрағасы болды. 1981 жылдан 1985 жылға дейін ол Демократиялық Ұлттық Комитетінің вице-төрағасы болып қызмет етті. Хатчер қаланың экономикалық құлдырауын тоқтату үмітімен қаланың әуежайын кеңейту, "Genesis Convention Center" құрылысын салу және 1971 жылы "Holiday Inn" қонақүйін ашу сияқты жобаларды іске қосты. Өзінің қызметі кезеңінде Хатчер федералдық үкіметтен субсидияланған тұрғын үйлер мен жұмыс орындарын даярлау бағдарламаларына жүз миллиондаған доллар қаражат тартып алды. Хатчердің қаланың құлдырауын тоқтатуға жасаған күш-жігеріне қарамастан, болат өндірісінің төмендеуіне байланысты қала оның мэрлігі кезеңінде халық санының азаюына және экономикалық қиындықтарға тап болды. Хатчер кеңсеге келген кезде Гариде шамамен 15% кедейлік деңгейі болды. Ол 1987 жылы кеңседен кеткен кезде қаладағы кедейлік деңгейі 25%-ға жетті, ал жұмыссыздық 20%-дан асты. Хатчер және оның жақтастары қаладан инвестициялардың азаюында расизмнің ролі болғанын айтады. Кейін ол Индиана университетінің Солтүстік бөлімінде қосымша профессор болып жұмыс істеді.

Hatcher launched a primary challenge against incumbent mayor A. Martin Katz in the Democratic primary election, and won by just 2,300 votes. The Lake County Democratic Party's central organization, led by Chairman John Krupa, demanded that Hatcher allow them to select the city's police chief and city attorney, among other important city administrative offices, in exchange for their support for the general election. When Hatcher refused, Krupa directed the machine to work in favor of the Republican nominee, Joseph Radigan. In an intensely fought election marked by corruption, racial violence, voter purges and intimidation, and blatant vote rigging, Hatcher was able to cobble together a coalition of black voters and liberal white voters to overcome the odds and win the November election by just 2,200 votes. Elected in 1967, Hatcher was inaugurated mayor of Gary in 1968 and served until 1987. During his tenure as mayor, he became internationally known as a fervent and prolific civil rights spokesman. Hatcher was known for developing innovative approaches to urban problems and for being a national and international spokesman for civil rights, minorities, the poor and America's cities. He often delivered speeches alongside Martin Luther King Jr., Robert F. Kennedy, Jesse Jackson, and other historic proponents of the civil rights movement. On April 5, 1968, he addressed President Lyndon B. Johnson, along with a collection of politicians and civil rights leaders, on the topic of the King assassination the night before and pending civil unrest. Hatcher's tenure in office was difficult from the start. Although 4 of the 9 city council members were also black, two of these members appeared more loyal to the Democratic machine than to Hatcher. Three of the remaining five white city council members were consistently hostile to Hatcher and his proposals. The reasons for an uncooperative city council ranged from racial animosity to corruption over the patronage system and organized crime, to the personal political ambitions of some council members. However, Hatcher was successful in eliminating a red light district and reducing illegal gambling nearly to zero. However, as the city's steel industry began to collapse as part of the steel crisis of the 1970s and 1980s, unemployment and crime began to rise, and white flight and population decline began to intensify. Governing became easier after 1971, when a number of allies were elected to the city council and took positions in city administration. Hatcher's good government initiatives did help clean up the police department of corruption and reduced patronage, but macroeconomic and societal forces beyond the city's control caused Gary to spiral into severe decline. In his first term, Hatcher expanded the city's police force by 40%. Although Hatcher won the 1967 election, the white dominated Democratic machine was not about to give up; instead, they changed tactics and supported a middle class black primary challenger who they felt was a racial moderate and (most importantly) was more cooperative with the machine: Dr. Alexander Williams, a prominent black physician who was elected Lake County coroner with the machine's backing, and who represented Gary's black middle class and criticized Hatcher's tactics and policies. Specifically, Williams criticized the ongoing crime wave and Hatcher's urban renewal policies that saw the demolition of thousands of housing units while only 300 replacement units were built. However, Williams won only 37.5% of the vote in the primary, as black voters remained overwhelmingly loyal to Hatcher. Hatcher then went on to crush the Republican nominee in the November general election by more than 50,000 votes, marking the end to any serious challenges from the Republicans or the Democratic machine. In 1971, Hatcher targeted the neighboring unincorporated area of Merrillville, Indiana, for annexation to gain more land for suburban expansion and to recapture some of the population that had left Gary. However, the white suburban state representatives passed a special exemption to Indiana's incorporation laws (which prohibited incorporation within a five mile radius of an incorporated city) which allowed Merrillville to incorporate itself into a town. Following this, virtually all major retailers, banks, and other business establishments closed their location and fled to Merrillville. Over 100 major businesses moved from downtown Gary and Broadway Avenue to Merrillville in the 1970s, making downtown Gary into a ghost town. Tens of thousands of white residents followed, and Gary lost valuable jobs, residents, and tax revenues. After Democratic presidential nomination candidate Jimmy Carter in 1976 expressed sympathy with ethnics preserving the "ethnic purity" of their neighborhoods, Mayor Hatcher characterized Carter as a "Frankenstein monster with a Southern drawl." From 1980 until 1981, Hatcher served as president of the United States Conference of Mayors. In the 1984 U. S. presidential election, Mayor Hatcher served as the chairman for Jackson's campaign. He served as the Vice Chairman of the Democratic National Committee from 1981 to 1985. Projects Hatcher pursued in hopes of reversing the city's economic decline included an expansion of the city's airport to handle commercial traffic, the construction of the Genesis Convention Center, and the construction and opening of a Holiday Inn hotel in 1971. Over the course of his tenure, Hatcher was able to secure hundreds of million of dollars from the federal government for subsidized housing and job training programs. Despite Hatcher's efforts to stymie the city's decline, which was driven largely by a decrease in steel production jobs, the city continued to lose population during his mayoralty and face economic plight. When Hatcher assumed office, Gary had a roughly 15% poverty rate. When he left office in 1987, the city had a 25% poverty rate and an unemployment in excess of 20%. Hatcher and his supporters have argued that racism played a role in the rate of disinvestment from the city. He later served as an adjunct professor at Indiana University Northwest.

Жеке өмір

Оның қызы, Раген Хатчер, Индиана штатының Өкілдер палатасының депутаты. Хэтчер 2019 жылдың 13 желтоқсанында Чикагодағы Mercy ауруханасында қайтыс болды. Ол 86 жасқа толыпты. Хатчердің қоштасу рәсімі 2019 жылдың 21 желтоқсанында өтті.