Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерация армиясының генералы Эвандер МакИвер Лоу (7 тамыз 1836 – 31 қазан 1920) – жазушы, мұғалім және Америка Азамат соғысындағы Конфедерация армиясының генералы.
Confederate army general
Evander McIver Law (August 7, 1836 – October 31, 1920) was an author, teacher, and a Confederate general in the American Civil War.
Ерте өмір
Лоу Оңтүстік Каролина штатының Дарлингтон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі мен екі бабасы Америка Тәуелсіздік соғысында Фрэнсис Марион, "Бұздық түлкісі" атанған партизандық көшбасшының жетекшілігімен шайқасқан. Ол 1856 жылы Оңтүстік Каролина әскери академиясын (қазіргі Цитадель) бітірді және 1858 жылдан 1860 жылға дейін Кингс-Маунтин әскери академиясында тарих профессоры болып жұмыс істеді. Содан кейін Алабама штатына көшіп, Тускеги қаласында жеке әскери орта мектебін құрды.
Law was born in Darlington, South Carolina. His grandfather and his two great grandfathers had fought in the American Revolutionary War under Francis Marion, the "Swamp Fox" guerrilla leader. He graduated from the South Carolina Military Academy (now The Citadel) in 1856 and was a professor of history at Kings Mountain Military Academy from 1858 to 1860, when he moved to Alabama to form his own Military High School in Tuskegee, Alabama.
Азаматтық соғыс
Алабама штатының Одақтан бөлінуінен кейін Лоу Алабама милициясына капитан ретінде қосылды. 1861 жылдың сәуір айында ол Конфедерация армиясына 4-ші Алабама жұмыскерлік полкінің капитаны ретінде ауысты, оның құрамын өз орта мектебінің студенттерінен жинауға көмектесті. 4-ші Алабама полкі "Алабама зуавтары" деп те белгілі болды. Келесі айда ол подполковник шеніне көтерілді. Бірінші Булл-Ран шайқасында ол Бригадир генерал Барнард Э. Бидің бригадасында болды. Оның полкінің полковнигі шайқаста қаза тауып, Лоу қолына жарақат алды. Лоу жазылып, сол қолы қаттырып, жарамсыз халге келгенімен полкке оралды. 1861 жылдың 28 қазанында полковник шеніне көтеріліп, 1862 жылдың мамыр айында Солтүстік Вирджиния армиясының генерал-майоры Джеймс Лонгстрит басқаруындағы "Алабама бригадасы" деп аталған бөлімге қолбасшылық етті. Лоу бригадасын Жарым аралдағы науқан мен Жеті күндік шайқастар арқылы жетектеді. Гейнс Миллде ол және бригада командирі Бригадир генерал Джон Белл Худ одақ әскерлерінің орталық бөлігін бұзып, даңққа ие болды. Олар төрт күннен кейін Малверн-Хилл шайқасында қайтадан бірлесіп шабуыл жасады, бірақ шешулі жеңіліске ұшырады. Солтүстік Вирджиния науқанында, Булл-Ран шайқасының екінші кезеңінде Лоу мен Худ Лонгстриттің күтпеген шабуылында одақ әскерлерінің сол қанатын бұзу үшін негізгі шабуыл күштері ретінде қайтадан қолданылды, бұл генерал-майор Джон Поуптың Вирджиния армиясын жартылай жойды. Мэриленд науқанында Антиетам шайқасында Лоу бригадасы Корнфилд арқылы одақ әскерлерінің шабуылына қарсы тұрып, ауыр шығынға ұшырады – 454 адам қаза тапты немесе жараланды. 1862 жылдың 3 қазанында Лоу бригадир генерал шеніне көтерілді. Желтоқсан айындағы Фредериксбург шайқасында ол көп әрекет етпеді.
Immediately following Alabama's secession from the Union, Law joined the Alabama Militia as a captain. In April 1861 he transferred to the Confederate States Army as a captain in the 4th Alabama Infantry, a unit he helped recruit from students at his high school. The 4th Alabama was also known as the "Alabama Zouaves". The following month he was promoted to lieutenant colonel. At the First Battle of Bull Run he was in Brig. Gen. Barnard E. Bee's brigade. The colonel of his regiment was killed in action and Law was wounded in the arm. Law recovered, although his left arm was stiff and almost useless, and returned to the regiment. He was promoted to colonel on October 28, 1861, and assumed command of what would become known as the "Alabama Brigade" under Maj. Gen. James Longstreet in the Army of Northern Virginia in May 1862. Law led his brigade through the Peninsula Campaign and the Seven Days Battles. At Gaines' Mill, he and fellow brigade commander Brig. Gen. John Bell Hood achieved fame by breaking the center of the Union line. They attacked in tandem again at the Battle of Malvern Hill four days later, but were defeated decisively. In the Northern Virginia Campaign, at the Second Battle of Bull Run, Law and Hood were used again as the primary assaulting force in Longstreet's surprise attack against the Union left flank, almost destroying Maj. Gen. John Pope's Army of Virginia. In the Maryland Campaign, at the Battle of Antietam, Law's Brigade defended against the Union attack through the Cornfield at high cost—454 killed and wounded. Law was promoted to brigadier general on October 3, 1862. At the Battle of Fredericksburg in December, he saw little action.
Геттисбург
1863 жылы Лоу Лонгстриттің корпусын Вирджиния штатының Саффолк қаласына ертіп барды, бұл оның Чанселлерсвилл шайқасына қатысуына кедергі келтірді. Бірақ корпус Гетисбург науқанына дейін Солтүстік Вирджиния армиясына қайта оралды. Геттисбург шайқасында Лоу бригадасы 1863 жылдың 2 шілдесінде Литтл Раунд Топ және Дьяволдың Үңгіріне қарсы сәтті болмаған шабуылға қатысты. Джон Белл Худтың жараланғаннан кейін ол дивизияның уақытша басқаруын өз мойнына алды. Кейбір тарихшылар Лоуды уақытша командир ретінде қызмет еткен кезде Худ дивизиясындағы үйлесімсіздік үшін сынады. Геттисбург тарихшысы Гарри В. Пфанц Лоудың "сол күні дивизияны толығымен басқаруы өте белсенді және күшті болған жоқ" деп мәлімдеді. Ол күні соғыс аяқталғанға дейін бригада басқарушысын тағайындамады, бұл оның полктерін бағытсыз қалдырды. 3 шілдеде Лоудың әскері Конфедерация шебінің оң жағында болды және генерал-бригадир Джадсон Килпатриктің дивизиясының, оның бригада командирі генерал-бригадир Илон Дж. Фарнсворт басқаруымен жасалған қатерлі кавалерия шабуылына қарсы тұрды. Лоу шайқас туралы ресми есеп жазған жоқ. Бірнеше жыл өткен соң, ол "Раунд Топ үшін күрес" атты 2 шілдедегі шайқас туралы өзінің естеліктерін "Civil War батырлары мен басшылары" жинағында жариялады.
In 1863, Law accompanied Longstreet's Corps to Suffolk, Virginia, which prevented his participation in the Battle of Chancellorsville. However, the corps returned to the Army of Northern Virginia in time for the Gettysburg Campaign. At the Battle of Gettysburg, Law's brigade fought in the unsuccessful assault on the Union left on July 2, 1863, on Little Round Top and the Devil's Den. He assumed temporary division command after John Bell Hood was wounded. Some historians have criticized Law for the lack of coordination that existed in Hood's division while he served as a temporary commander. Gettysburg historian Harry W. Pfanz suggested that Law's "control of the division as a whole that afternoon was not very active and strong." He did not appoint his own successor at brigade command until after the fighting was over for the day, leaving his regiments without direction. On July 3, Law's men were at the extreme right of the Confederate line and defended against a suicidal cavalry attack made by Union troops of Brig. Gen. Judson Kilpatrick's division, led by their brigade commander Brig. Gen. Elon J. Farnsworth. Law did not write an official report on the battle. Years later, he published his own account of the fighting on July 2, "The Struggle For 'Round Top'", in Battles and Leaders of the Civil War.
Теннесси штаты
Геттисбургтен кейін Лонгстриттің корпусы Батыс театрына көшіріліп, генерал Брэкстон Брэгг пен Теннесси армиясына қосылды. Чикамауга шайқасында Худ қатысқанмен, ол Теннесси армиясының «қанатының» командирі болып тағайындалған Лонгстриттің астында корпус командирі болды. Бригада командирі ретінде Лоу Худ дивизиясын қайта басқарды. 20 қыркүйекте Лоу басқаратын Худ дивизиясы федералдық қатардағы бұзушылықты пайдаланып, кем дегенде он бес дұшпан артиллериясын басып алды. Сол күні Худ қайтадан ауыр жарақат алды, бұл Лоудың Худ дивизиясын басқаруын талап етті. Лонгстрит Лоудың бұрынғы шайқастардағы ерен еңбегін жоғары бағалағанмен, екеуі арасында ащы даулар туды, олардың кейбіреулері Лоу мен Лонгстриттің сүйіктісі, бригада генералы Мика Дженкинс арасындағы кәсіби қызғанышқа байланысты болды. Лонгстрит әртүрлі уақытта Лоу мен Дженкинске бұл командалық лауазым ашылған жағдайда Худ дивизиясын басқаруға уәде берген. Лоу дивизия құрылғаннан бері Худ дивизиясында қызмет етіп, Геттисбург пен Чикамаугада сәтті басшылық еткен. Дженкинс дивизияға жаңа келген және оған ешқашан басшылық жасамаған, бірақ оның бригадир генерал ретіндегі тағайындалуы Лоудікінен бұрын болды. 1863 жылдың қыркүйегінде Дженкинстің бригадасы Худ дивизиясына қосылғанда, Худтың жарақатынан кейін Лоу Худ дивизиясының басқаруын Дженкинске беруге мәжбүр болды. Худ дивизиясы Брэгг армиясымен бірге Чаттануганы қоршауға қатысты. 1863 жылдың қазан айының соңында Лоу бригадасы Худ дивизиясынан және армиядан бөлініп, Теннесси өзеніндегі Браун паромды күзетті, бұл Лоукаут аңғары деп белгілі болды. Лоу демалыста болғанда, жараланған Худты барып көріп, дивизия командирі Дженкинс Браун паромдағы қорғаныстың жартысынан астам бөлімдерін, жау қызметі туралы хабарларға және 15-ші Алабама полкінің командирі полковник Уильям С. Оутстің күшейту туралы өтініштеріне қарамастан, әлсіретті. 1863 жылдың 24 қазанында одақтың әскерлері Браун паромнан өтіп, оның қорғаушыларын жеңіп алды. Бірнеше күннен кейін Потомак армиясының XI және XII корпустары Лоукаут аңғарының екінші жағындағы Ваухатчи станциясына келді. Осы жаңадан келген одақтың әскерлерінің келуі, Браун паромды одақтың иелігінде ұстауымен бірге, АҚШ генерал-майоры Улисс С. Грантқа «крекер желісін» ашуға және Чаттанугада аштықтан өлген әскерлерін азықтандыруға мүмкіндік берді. Конфедерация генерал-майоры Брэгг «крекер желісі» Чаттануга қоршауының аяқталуын білдіретінін мойындады және 28 қазанда Лонгстритке корпусын алып, Лоукаут аңғарына бақылау орнатуға бұйрық берді. Лонгстрит екі жау корпусымен күресу үшін тек Худ дивизиясын жіберуге шешім қабылдады. Генерал Дженкинс Ваухатчидегі теміржолға түнгі шабуылды жоспарлады, оны полковник Джон Браттон мен бригада генералы Генри Л. Беннинг басқаратын екі бригада жасады. Ваухатчидегі шабуылмен бір мезгілде, бір шақырымнан астам қашықтықта, Техас бригадасы мен Лоу бригадасы Браун паромның жанында қорғаныс ұстады. Сан жағынан кем болған Дженкинс Худ дивизиясының басқа бригада командирі, генерал Джордж Т. Андерсон мен өзінің бригадасының Хэмптон легионының жаяу әскерінің маңызды бөлігін пайдаланбау арқылы жағдайды одан әрі ушықтырды. Шабуыл басталғанда дивизия командирі Дженкинс барлық әскерлерін үйлестіруге тырысатын жағдайға орналасудың орнына, кеңінен тараған дивизиясының сол жағында орналасқан Ваухатчиге аттанды. Соңынан болған ұрыс Конфедерацияның жеңілісімен аяқталды. Кейіннен Дженкинс Лоу өзінің миссиясын мерзімінен бұрын тоқтатқанын мәлімдеді; Лоу мен Техас бригадасының командирі генерал Робертсон олардың бұйрық бойынша әрекет еткендерін мәлімдеді. Бұл дау Дженкинс пен Лоу арасындағы шиеленісті қайнаған нүктеге жеткізді және ешқашан шешілмеді. Дженкинс 1863 жылдың қараша-желтоқсанында Лонгстриттің Шығыс Теннессидегі науқаны арқылы Худ дивизиясының басқаруын жалғастырды. Дженкинс Лоуды дивизияның нашар жұмыс істегені үшін, әсіресе Кэмпбелл станциясында кінәлады. 1864 жылдың наурызында Худ дивизиясы мен Лонгстриттің корпусындағы командалық жағдай айтарлықтай нашарлады, Лоу, генерал-майор Лафайетт Маклоус және кем дегенде бір басқа бригадир генерал қамауға алынып, Лонгстрит сотына тартты; Лонгстриттің өз қол астындағыларға қарсы айыптаулары Конфедерация сотымен расталмады. Ұдайы стресс Лоудың отставкаға кету туралы өтінішіне әкелді, ол оны жеке Ричмондқа жеткізуді ұсынды. Сол жерде ол Худты көріп, Лоуды отставкаға кетуден айнытты және оның ықпалын қолданып, соғыс департаменті оны қабылдамауға көндірді. Лоу бригадасына оралғанда, әлі де Шығыс Теннессиде, Лонгстрит Лоудың басқарбаушылығы үшін қамауға алуға бұйрық берді. Лоу бригадасының адамдары осы уақытқа дейін көтеріліп, полктердің барлығы бірінен басқасы өз полктерінің Алабамаға ауыстырылуын сұрады, бүкіл бригадамен бірге. Лонгстрит оларға қалған корпусымен бірге Теннессиде қалдыру арқылы қарсы әрекет етуге тырысты. Бірақ генерал Роберт Э. Ли Лоу мен алабамалықтарды өз армиясына қайтаруға бұйрық берді. Худ шенділікке көтерілді және Худтың бұрынғы дивизиясын басқаруға Чарльз В. Филд тағайындалды, одан кейін дивизия таңқаларлық түрде жақсарды, Чикамаугада көрсеткен тиімділігін бір айда қайта қалпына келтірді.
After Gettysburg, Longstreet's Corps was transported to the Western Theater to join General Braxton Bragg and the Army of Tennessee for victory at the Battle of Chickamauga. While Hood was present at Chickamauga, he served as a corps commander under Longstreet, who was acting as commander of a "wing" of the Army of Tennessee. As senior brigade commander, Law again acted as commander of Hood's division. On September 20, Hood's division, under Law, struck a gap in the Federal line and captured at least fifteen pieces of enemy artillery. Hood was severely wounded again that day, which should have left Law in command of Hood's division. Despite Longstreet's praise for Law's performances in previous battles, the two became involved in bitter disputes, some of which involved professional jealousy between Law and Brig. Gen. Micah Jenkins, a favorite of Longstreet's. At different times and places, Longstreet had promised both Law and Jenkins command of Hood's division, should that command billet ever open. Law had served in Hood's division since its organization and had commanded it successfully at Gettysburg and Chickamauga. Jenkins was new to the division and had never commanded it, but his commission as a brigadier general pre dated Law's, and when Jenkins's brigade was attached to Hood's division in September 1863, shortly after Chickamauga, with Hood absent due to wounds, Law had to turn command of Hood's division over to Jenkins. Hood's division accompanied Bragg's army to the siege of Chattanooga. By late October 1863, Law's brigade was detached from Hood's division and the army, guarding Brown's Ferry over the Tennessee River in what is known as Lookout Valley. While Law was on leave, visiting the wounded Hood, division commander Jenkins stripped the defenses at Brown Ferry of over half the units, despite intelligence of enemy activity and pleas for reinforcements from Col. William C. Oates, commanding the 15th Alabama Regiment, one of the two regiments still posted near Brown's Ferry. On October 24, 1863, Union troops forced a passage of Brown's Ferry and overwhelmed its defenders. A few days later, Federal reinforcements— the XI and XII Corps from the Army of the Potomac— arrived at the other end of Lookout Valley, at Wauhatchie Station. The arrival of these fresh Federal troops, combined with the Federal possession of Brown's Ferry, enabled U. S. Maj. Gen. Ulysses S. Grant to open his "cracker line" and feed his starving troops in Chattanooga. Confederate Gen. Bragg recognized that the "cracker line" would spell the end of the siege of Chattanooga, and on October 28, ordered Longstreet to take his corps and seize control of Lookout Valley. Longstreet decided to send only Hood's division to deal with the two enemy corps. Gen. Jenkins quickly planned a night attack on the railhead at Wauhatchie, to be made by two brigades, his own under Col. John Bratton, and Brig. Gen. Henry L. Benning's. Simultaneous to the attack at Wauhatchie, and over a mile distant, a holding action near Brown's Ferry was to be made by the Texas brigade and Law's brigade. Already outnumbered, Jenkins further aggravated his situation by failing to utilize Brig. Gen. George T. Anderson's brigade, also of Hood's division, and a sizable portion of the Hampton Legion Infantry, of his own brigade. As the battle broke out, division commander Jenkins rode to Wauhatchie, on the extreme left of his widely dispersed division, instead of placing himself in a position where he could attempt to coordinate all of his troops. The ensuing engagement was a Confederate defeat. Jenkins later claimed that Law quit his holding mission prematurely; Law and Brig. Gen. Robertson, commanding the Texas brigade, claimed they acted in accordance with orders. This controversy brought tensions between Jenkins and Law to the boiling point, and has never been settled. Jenkins continued in command of Hood's division through Longstreet's East Tennessee campaign of November– December 1863. Jenkins again blamed Law for the poor performance of the division, particularly at Campbell's Station. The command situation in Hood's division and Longstreet's Corps deteriorated markedly through March 1864, with Law, Maj. Gen. Lafayette McLaws, and at least one other brigadier general arrested and court martialed by Longstreet; Longstreet's charges against his subordinates were not sustained by the Confederate War Department. The continued stress resulted in Law's request for resignation, which he offered to deliver to Richmond in person. While there, he visited Hood, who talked Law out of resigning and used his influence to keep the War Department from accepting it. On Law's return to his brigade, still in East Tennessee, Longstreet ordered Law's arrest for insubordination. The men of Law's brigade had by this time had enough, and all but one of the colonels requested their regiments' transfer, with the whole brigade, to Alabama. Longstreet attempted to retaliate by leaving them in Tennessee when the rest of his corps rejoined the Army of Northern Virginia. General Robert E. Lee, however, ordered Law and the Alabamians back to his army. Hood had been promoted, and a new commander, Charles W. Field, was assigned to command Hood's old division, after which the division made a remarkable turn around, regaining in a month the efficiency it had last shown at Chickamauga.
186465
1864 жылы 6 мамырда Оверленд кампаниясы аясында Уайлдернесс шайқасында Лоу артқы жақта ұсталды, ал оның бригадасы Оранж Планк жолы бойында Лонгстриттің таңертеңгі қарсы шабуылына қатысты. Бригада Спотсильвания сот үйіне дейін жол тартты, бірақ Лоу Колд-Харбор шайқасына дейін бастықтыққа қайта оралмады, онда бас сүйегі сынып, сол көзі зардап шеккен оқтан жарақат алды. Оның бригадасы Петербургті қоршау шайқасында күрескен кезде, Лоу генерал-лейтенант Уэйд Хэмптонның кавалерия корпусындағы бригада командирі болып тағайындалды. Ол Оңтүстік Каролина штатында орналасып, соғысты аяқтады. Бентонвилл шайқасында генерал-майор Мэтью Батлер жарақаттанғанда, Лоу Батлер дивизиясымен басқарып, командирі қайта қызметке кіргенге дейін осы қызметін атқарды. 1865 жылдың 20 наурызында ол генерал-майор шеніне көтерілді, бірақ Конфедерация Конгресі оны бекітуге үлкермеді.
In the Overland Campaign, on May 6, 1864, at the Wilderness, Law was under arrest in the rear, while his brigade participated in Longstreet's morning counterattack along the Orange Plank Road. The brigade continued to Spotsylvania Court House, but Law did not resume command until the Battle of Cold Harbor, where he received a gunshot wound that fractured his skull and injured his left eye. While his brigade fought in the Siege of Petersburg, Law was transferred to brigade command in Lt. Gen. Wade Hampton's Cavalry Corps. It was stationed in South Carolina, where he finished the war. When Maj. Gen. Matthew Butler was wounded at the Battle of Bentonville, Law exercised command of Butler's division until its commander returned to active duty. On March 20, 1865, he was promoted to the rank of Major General; but the promotion was too late to be confirmed by the Confederate Congress.
Соғыстан кейінгі өмір
Соғыстан кейін Лоу қайын атасының мүлігіндегі кең ауыл шаруашылығы және теміржол салаларын басқарды; ол 1863 жылдың 9 наурызында Джейн Элизабет Латтаға үйленді. 1860 жылдардың соңында ол Таскегиге оралып, 1872 жылы Алабама Гранжын құрды. 1881 жылы Лоу Флоридаға көшіп, The Citadel үлгісінде әскери академия ашуды жоспарлады. Ол 1895 жылы Флорида штатының Бартоу қаласында Оңтүстік Флорида әскери колледжін ашып, 1903 жылға дейін басқарды. Ол сондай-ақ 1905 жылдан 1912 жылға дейін Саммерлин институтының қамқоршысы және 1912 жылдан өмірінің соңына дейін Полк округі білім беру кеңесінің мүшесі болып, Флоридадағы мемлекеттік білім берудің қалыптасуына зор үлес қосты. Ол 1915 жылға дейін "Бартоу курьер-информатор" газетінің редакторы қызметін атқарды. Лоу Бартоуда Конфедерацияның ең ұзақ өмір сүрген генерал-майоры болып қайтыс болды және Оук-Хилл зиратында жерленді.
After the war, Law administered the extensive agricultural holdings and railroad interests in his father in law's estate; he had married Jane Elizabeth Latta on March 9, 1863. He returned to Tuskegee in the late 1860s and organized the Alabama Grange in 1872. Law moved to Florida in 1881, planning to found a military academy that would be modeled after The Citadel. He opened the South Florida Military College at Bartow, Florida, in 1895 and administered it until 1903. There, and as a trustee of the Summerlin Institute from 1905 to 1912, and as a member of the Polk County Board of Education from 1912 until his death, he played a key role in the foundation of public education in Florida. He was the editor of the Bartow Courier Informant newspaper until 1915. He died in Bartow as the longest surviving Confederate major general, and is buried there in Oak Hill Cemetery.