Кіріспе

Конфедерация армиясының генералы Эвандер МакИвер Лоу (7 тамыз 1836 – 31 қазан 1920) – жазушы, мұғалім және Америка Азамат соғысындағы Конфедерация армиясының генералы.

Ерте өмір

Лоу Оңтүстік Каролина штатының Дарлингтон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі мен екі бабасы Америка Тәуелсіздік соғысында Фрэнсис Марион, "Бұздық түлкісі" атанған партизандық көшбасшының жетекшілігімен шайқасқан. Ол 1856 жылы Оңтүстік Каролина әскери академиясын (қазіргі Цитадель) бітірді және 1858 жылдан 1860 жылға дейін Кингс-Маунтин әскери академиясында тарих профессоры болып жұмыс істеді. Содан кейін Алабама штатына көшіп, Тускеги қаласында жеке әскери орта мектебін құрды.

Азаматтық соғыс

Алабама штатының Одақтан бөлінуінен кейін Лоу Алабама милициясына капитан ретінде қосылды. 1861 жылдың сәуір айында ол Конфедерация армиясына 4-ші Алабама жұмыскерлік полкінің капитаны ретінде ауысты, оның құрамын өз орта мектебінің студенттерінен жинауға көмектесті. 4-ші Алабама полкі "Алабама зуавтары" деп те белгілі болды. Келесі айда ол подполковник шеніне көтерілді. Бірінші Булл-Ран шайқасында ол Бригадир генерал Барнард Э. Бидің бригадасында болды. Оның полкінің полковнигі шайқаста қаза тауып, Лоу қолына жарақат алды. Лоу жазылып, сол қолы қаттырып, жарамсыз халге келгенімен полкке оралды. 1861 жылдың 28 қазанында полковник шеніне көтеріліп, 1862 жылдың мамыр айында Солтүстік Вирджиния армиясының генерал-майоры Джеймс Лонгстрит басқаруындағы "Алабама бригадасы" деп аталған бөлімге қолбасшылық етті. Лоу бригадасын Жарым аралдағы науқан мен Жеті күндік шайқастар арқылы жетектеді. Гейнс Миллде ол және бригада командирі Бригадир генерал Джон Белл Худ одақ әскерлерінің орталық бөлігін бұзып, даңққа ие болды. Олар төрт күннен кейін Малверн-Хилл шайқасында қайтадан бірлесіп шабуыл жасады, бірақ шешулі жеңіліске ұшырады. Солтүстік Вирджиния науқанында, Булл-Ран шайқасының екінші кезеңінде Лоу мен Худ Лонгстриттің күтпеген шабуылында одақ әскерлерінің сол қанатын бұзу үшін негізгі шабуыл күштері ретінде қайтадан қолданылды, бұл генерал-майор Джон Поуптың Вирджиния армиясын жартылай жойды. Мэриленд науқанында Антиетам шайқасында Лоу бригадасы Корнфилд арқылы одақ әскерлерінің шабуылына қарсы тұрып, ауыр шығынға ұшырады – 454 адам қаза тапты немесе жараланды. 1862 жылдың 3 қазанында Лоу бригадир генерал шеніне көтерілді. Желтоқсан айындағы Фредериксбург шайқасында ол көп әрекет етпеді.

Геттисбург

1863 жылы Лоу Лонгстриттің корпусын Вирджиния штатының Саффолк қаласына ертіп барды, бұл оның Чанселлерсвилл шайқасына қатысуына кедергі келтірді. Бірақ корпус Гетисбург науқанына дейін Солтүстік Вирджиния армиясына қайта оралды. Геттисбург шайқасында Лоу бригадасы 1863 жылдың 2 шілдесінде Литтл Раунд Топ және Дьяволдың Үңгіріне қарсы сәтті болмаған шабуылға қатысты. Джон Белл Худтың жараланғаннан кейін ол дивизияның уақытша басқаруын өз мойнына алды. Кейбір тарихшылар Лоуды уақытша командир ретінде қызмет еткен кезде Худ дивизиясындағы үйлесімсіздік үшін сынады. Геттисбург тарихшысы Гарри В. Пфанц Лоудың "сол күні дивизияны толығымен басқаруы өте белсенді және күшті болған жоқ" деп мәлімдеді. Ол күні соғыс аяқталғанға дейін бригада басқарушысын тағайындамады, бұл оның полктерін бағытсыз қалдырды. 3 шілдеде Лоудың әскері Конфедерация шебінің оң жағында болды және генерал-бригадир Джадсон Килпатриктің дивизиясының, оның бригада командирі генерал-бригадир Илон Дж. Фарнсворт басқаруымен жасалған қатерлі кавалерия шабуылына қарсы тұрды. Лоу шайқас туралы ресми есеп жазған жоқ. Бірнеше жыл өткен соң, ол "Раунд Топ үшін күрес" атты 2 шілдедегі шайқас туралы өзінің естеліктерін "Civil War батырлары мен басшылары" жинағында жариялады.

Теннесси штаты

Геттисбургтен кейін Лонгстриттің корпусы Батыс театрына көшіріліп, генерал Брэкстон Брэгг пен Теннесси армиясына қосылды. Чикамауга шайқасында Худ қатысқанмен, ол Теннесси армиясының «қанатының» командирі болып тағайындалған Лонгстриттің астында корпус командирі болды. Бригада командирі ретінде Лоу Худ дивизиясын қайта басқарды. 20 қыркүйекте Лоу басқаратын Худ дивизиясы федералдық қатардағы бұзушылықты пайдаланып, кем дегенде он бес дұшпан артиллериясын басып алды. Сол күні Худ қайтадан ауыр жарақат алды, бұл Лоудың Худ дивизиясын басқаруын талап етті. Лонгстрит Лоудың бұрынғы шайқастардағы ерен еңбегін жоғары бағалағанмен, екеуі арасында ащы даулар туды, олардың кейбіреулері Лоу мен Лонгстриттің сүйіктісі, бригада генералы Мика Дженкинс арасындағы кәсіби қызғанышқа байланысты болды. Лонгстрит әртүрлі уақытта Лоу мен Дженкинске бұл командалық лауазым ашылған жағдайда Худ дивизиясын басқаруға уәде берген. Лоу дивизия құрылғаннан бері Худ дивизиясында қызмет етіп, Геттисбург пен Чикамаугада сәтті басшылық еткен. Дженкинс дивизияға жаңа келген және оған ешқашан басшылық жасамаған, бірақ оның бригадир генерал ретіндегі тағайындалуы Лоудікінен бұрын болды. 1863 жылдың қыркүйегінде Дженкинстің бригадасы Худ дивизиясына қосылғанда, Худтың жарақатынан кейін Лоу Худ дивизиясының басқаруын Дженкинске беруге мәжбүр болды. Худ дивизиясы Брэгг армиясымен бірге Чаттануганы қоршауға қатысты. 1863 жылдың қазан айының соңында Лоу бригадасы Худ дивизиясынан және армиядан бөлініп, Теннесси өзеніндегі Браун паромды күзетті, бұл Лоукаут аңғары деп белгілі болды. Лоу демалыста болғанда, жараланған Худты барып көріп, дивизия командирі Дженкинс Браун паромдағы қорғаныстың жартысынан астам бөлімдерін, жау қызметі туралы хабарларға және 15-ші Алабама полкінің командирі полковник Уильям С. Оутстің күшейту туралы өтініштеріне қарамастан, әлсіретті. 1863 жылдың 24 қазанында одақтың әскерлері Браун паромнан өтіп, оның қорғаушыларын жеңіп алды. Бірнеше күннен кейін Потомак армиясының XI және XII корпустары Лоукаут аңғарының екінші жағындағы Ваухатчи станциясына келді. Осы жаңадан келген одақтың әскерлерінің келуі, Браун паромды одақтың иелігінде ұстауымен бірге, АҚШ генерал-майоры Улисс С. Грантқа «крекер желісін» ашуға және Чаттанугада аштықтан өлген әскерлерін азықтандыруға мүмкіндік берді. Конфедерация генерал-майоры Брэгг «крекер желісі» Чаттануга қоршауының аяқталуын білдіретінін мойындады және 28 қазанда Лонгстритке корпусын алып, Лоукаут аңғарына бақылау орнатуға бұйрық берді. Лонгстрит екі жау корпусымен күресу үшін тек Худ дивизиясын жіберуге шешім қабылдады. Генерал Дженкинс Ваухатчидегі теміржолға түнгі шабуылды жоспарлады, оны полковник Джон Браттон мен бригада генералы Генри Л. Беннинг басқаратын екі бригада жасады. Ваухатчидегі шабуылмен бір мезгілде, бір шақырымнан астам қашықтықта, Техас бригадасы мен Лоу бригадасы Браун паромның жанында қорғаныс ұстады. Сан жағынан кем болған Дженкинс Худ дивизиясының басқа бригада командирі, генерал Джордж Т. Андерсон мен өзінің бригадасының Хэмптон легионының жаяу әскерінің маңызды бөлігін пайдаланбау арқылы жағдайды одан әрі ушықтырды. Шабуыл басталғанда дивизия командирі Дженкинс барлық әскерлерін үйлестіруге тырысатын жағдайға орналасудың орнына, кеңінен тараған дивизиясының сол жағында орналасқан Ваухатчиге аттанды. Соңынан болған ұрыс Конфедерацияның жеңілісімен аяқталды. Кейіннен Дженкинс Лоу өзінің миссиясын мерзімінен бұрын тоқтатқанын мәлімдеді; Лоу мен Техас бригадасының командирі генерал Робертсон олардың бұйрық бойынша әрекет еткендерін мәлімдеді. Бұл дау Дженкинс пен Лоу арасындағы шиеленісті қайнаған нүктеге жеткізді және ешқашан шешілмеді. Дженкинс 1863 жылдың қараша-желтоқсанында Лонгстриттің Шығыс Теннессидегі науқаны арқылы Худ дивизиясының басқаруын жалғастырды. Дженкинс Лоуды дивизияның нашар жұмыс істегені үшін, әсіресе Кэмпбелл станциясында кінәлады. 1864 жылдың наурызында Худ дивизиясы мен Лонгстриттің корпусындағы командалық жағдай айтарлықтай нашарлады, Лоу, генерал-майор Лафайетт Маклоус және кем дегенде бір басқа бригадир генерал қамауға алынып, Лонгстрит сотына тартты; Лонгстриттің өз қол астындағыларға қарсы айыптаулары Конфедерация сотымен расталмады. Ұдайы стресс Лоудың отставкаға кету туралы өтінішіне әкелді, ол оны жеке Ричмондқа жеткізуді ұсынды. Сол жерде ол Худты көріп, Лоуды отставкаға кетуден айнытты және оның ықпалын қолданып, соғыс департаменті оны қабылдамауға көндірді. Лоу бригадасына оралғанда, әлі де Шығыс Теннессиде, Лонгстрит Лоудың басқарбаушылығы үшін қамауға алуға бұйрық берді. Лоу бригадасының адамдары осы уақытқа дейін көтеріліп, полктердің барлығы бірінен басқасы өз полктерінің Алабамаға ауыстырылуын сұрады, бүкіл бригадамен бірге. Лонгстрит оларға қалған корпусымен бірге Теннессиде қалдыру арқылы қарсы әрекет етуге тырысты. Бірақ генерал Роберт Э. Ли Лоу мен алабамалықтарды өз армиясына қайтаруға бұйрық берді. Худ шенділікке көтерілді және Худтың бұрынғы дивизиясын басқаруға Чарльз В. Филд тағайындалды, одан кейін дивизия таңқаларлық түрде жақсарды, Чикамаугада көрсеткен тиімділігін бір айда қайта қалпына келтірді.

186465

1864 жылы 6 мамырда Оверленд кампаниясы аясында Уайлдернесс шайқасында Лоу артқы жақта ұсталды, ал оның бригадасы Оранж Планк жолы бойында Лонгстриттің таңертеңгі қарсы шабуылына қатысты. Бригада Спотсильвания сот үйіне дейін жол тартты, бірақ Лоу Колд-Харбор шайқасына дейін бастықтыққа қайта оралмады, онда бас сүйегі сынып, сол көзі зардап шеккен оқтан жарақат алды. Оның бригадасы Петербургті қоршау шайқасында күрескен кезде, Лоу генерал-лейтенант Уэйд Хэмптонның кавалерия корпусындағы бригада командирі болып тағайындалды. Ол Оңтүстік Каролина штатында орналасып, соғысты аяқтады. Бентонвилл шайқасында генерал-майор Мэтью Батлер жарақаттанғанда, Лоу Батлер дивизиясымен басқарып, командирі қайта қызметке кіргенге дейін осы қызметін атқарды. 1865 жылдың 20 наурызында ол генерал-майор шеніне көтерілді, бірақ Конфедерация Конгресі оны бекітуге үлкермеді.

Соғыстан кейінгі өмір

Соғыстан кейін Лоу қайын атасының мүлігіндегі кең ауыл шаруашылығы және теміржол салаларын басқарды; ол 1863 жылдың 9 наурызында Джейн Элизабет Латтаға үйленді. 1860 жылдардың соңында ол Таскегиге оралып, 1872 жылы Алабама Гранжын құрды. 1881 жылы Лоу Флоридаға көшіп, The Citadel үлгісінде әскери академия ашуды жоспарлады. Ол 1895 жылы Флорида штатының Бартоу қаласында Оңтүстік Флорида әскери колледжін ашып, 1903 жылға дейін басқарды. Ол сондай-ақ 1905 жылдан 1912 жылға дейін Саммерлин институтының қамқоршысы және 1912 жылдан өмірінің соңына дейін Полк округі білім беру кеңесінің мүшесі болып, Флоридадағы мемлекеттік білім берудің қалыптасуына зор үлес қосты. Ол 1915 жылға дейін "Бартоу курьер-информатор" газетінің редакторы қызметін атқарды. Лоу Бартоуда Конфедерацияның ең ұзақ өмір сүрген генерал-майоры болып қайтыс болды және Оук-Хилл зиратында жерленді.