Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аяқтарда майдың артық жиналуымен сипатталатын жағдай.
Condition involving excessive deposition of fat in the legs
Қатысқан жағдайлар
Депрессия мен алаңдаушылық түрлі себептермен жиі кездеседі, әсіресе диагноз қою әдетте ұзаққа созылады және науқастарға диета мен жаттығулар туралы көптеген кеңестер беріледі, бірақ екеуі де липедеманы емдеуге тиімді емес, алайда олармен байланысты жағдайларға көмектесуі мүмкін. Буын ауыруы, артрит, құрғақ тері, зең инфекциялары, целлюлит және жараның жай жазылуы да липедемамен байланысты. Липедема отбасылық топтарда кездесетіні сипатталған, бұл генетикалық фактордың бар екенін көрсетеді. Ол көбінесе жасөспірім шақ, жүктілік және менопауза сияқты гормоналдық өзгерістер кезеңінде пайда болады, бұл гормоналдық фактордың болу мүмкіндігін ұсынады. Липедеманың себебі семіздік емес.
Depression and anxiety are very common for a variety of reasons, particularly the fact that diagnosis usually takes a long time and patients have received much advice on diet and exercise in the meantime, neither of which are effective treatment for the lipedema although they may help associated conditions. Joint pain, arthritis, dry skin, fungal infections, cellulitis and slow wound healing are also associated with lipedema. Lipedema has been described in familial clusters, suggesting a genetic component. It often appears around times of hormonal change such as puberty, pregnancy, and menopause, suggesting a potential hormonal component. Obesity is not the cause of Lipedema.
Ұқсас шарттар
Липедеманы лимфедемадан, семіздіктен немесе басқа ісінулерден ажыратудың қиындығынан кейде дұрыс диагноз қойылмайды.
Lipedema is often underdiagnosed due to the difficulty in differentiating it from lymphedema, obesity, or other edemas.
Липолимфедема
Липолимфедема, екіншілік лимфедема, көбінесе липедемамен және семіздікпен (көп жағдайларда олар бірге кездеседі) байланысты, әсіресе липедеманың 2- және 3-сатыларында.
Lipo lymphedema, a secondary lymphedema, is associated with both lipedema and obesity (which occur together in the majority of cases), most often lipedema stages 2 and 3.
Емдеу
Бірқатар емдеу әдістері пайдалы болуы мүмкін, соның ішінде физиотерапия және лимфа жүйесіне артық күш түсірмейтін жеңіл жаттығулар. Екі ең көп таралған консервативті емдеу – лимфалық дренаж (MLD), онда терапевт лимфалық арналарды жұмсақ ашып, лимфалық сұйықтықты қолмен қозғалтады, және лимфа ағынын жандандырып, сұйықтықтың жиналуын болдырмайтын компрессиялық киім. Хирургиялық әдістерді қолдану міндетті емес, бірақ зерттеулер лимфаны сақтап қалу липосакциясы және липэктомияға қатысты қысқа және ұзақ мерзімді зерттеулерде оң нәтижелер көрсеткен. Ең сапалы зерттеулер көбінесе жай ғана туместенттік липосакция деп аталатын туместенттік жергілікті анестезияны (ТЛА) қамтиды. Бұл Suction Assisted Liposuction (SAL) және Power Assisted (дірілдейтін) липосакция арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Липедеманы туместенттік липосакциямен емдеу бірнеше процедураны қажет етуі мүмкін. АҚШ-тағы көптеген денсаулық сақтану компаниялары липоэдема үшін липосакцияны өтемейді, бірақ 2020 жылы бірнеше компания процедураны қалпына келтіру және медициналық тұрғыдан қажетті деп санайды және өтемақы төлейді. Су көмегімен май жағу (WAL) техникалық тұрғыдан туместенттік деп саналмайды, бірақ анестезиялық ерітінді процедураның бір бөлігі ретінде, алдын-ала емес, инъекцияланатындықтан бірдей мақсатқа жетеді. Германиялық доктор Зиа Тауфинг жасаған бұл процедураны әдетте жалпы анестезиямен жүргізеді және лимфаны сақтап, қан тамырлары сияқты басқа тіндерді қорғайды деп есептеледі.
A number of treatments may be useful including physiotherapy and light exercise which does not put undue stress on the lymphatic system. The two most common conservative treatments are manual lymphatic drainage (MLD) where a therapist gently opens lymphatic channels and moves the lymphatic fluid using hands on techniques, and compression garments that keep the fluid at bay and assist the sluggish lymphatic flow. The use of surgical techniques is not universal but research has shown positive results in both short term and long term studies regarding lymph sparing liposuction and lipectomy. The studies of highest quality involve tumescent local anesthesia (TLA), often referred to as simply tumescent liposuction. This can be accomplished via both Suction Assisted Liposuction (SAL) and Power Assisted (vibrating) liposuction. The treatment of lipedema with tumescent liposuction may require multiple procedures. While many health insurance carriers in the United States do not reimburse for liposuction for lipedema, in 2020 several carriers regard the procedure as reconstructive and medically necessary and do reimburse. Water Assisted Liposuction (WAL) is technically not considered to be tumescent but achieves the same goal as the anesthetic solution is injected as part of the procedure rather than before hand. Developed by Doctor Ziah Taufig from Germany, it is usually performed under general anesthesia and is also considered to be lymph sparing and protective of other tissues such blood vessels.
Болжам
Емдеуі жоқ. Асқынуларға бұзық сыртқы көрініс, төмендеген функционалдық қабілет (қимыл және қадам), нашар өмір сүру сапасы, депрессия, мазасыздық және ауырсыну жатады.
There is no cure. Complications include a malformed appearance, reduced functionality (mobility and gait), poor quality of life, depression, anxiety, and pain.
Тарих
Липедема алғаш рет 1940 жылы АҚШ-тағы Мейо клиникасында анықталды. Көптеген адамдар липедеманы алғаш рет Э. А. Хайнс пен Л. Э. Волд (1951) анықтағанын айтады. Дегенмен, АҚШ-та липедеманы дәрігерлердің де, ауруға шалдыққан науқастардың да көбі білмейді. Липедема көбінесе семіздік немесе лимфедемамен шатастырылады, және қазіргі уақытта семіздік диагнозы қойылған көптеген науқастардың ішінде липедемамен де ауыратындары бар, семіздіктің орнына немесе оған қоса.
Lipedema was first identified in the United States, at the Mayo Clinic, in 1940. Most attribute the original identification of lipedema to E. A. Hines and L. E. Wold (1951). In spite of that, lipedema is barely known in the United States to physicians or to the patients who have the disease. Lipedema often is confused with obesity or lymphedema, and a significant number of patients currently diagnosed as obese are believed to have lipedema, either instead of or in addition to obesity.