Кіріспе
Неміс шебері және мүсіншісі Эразм Грассер (шамамен 1450 – шамамен 1515) 16 ғасырдың басында Мюнхендегі маңызды құрылысшы және мүсінші болған.
Erasmus Grasser (c. 1450 – c. 1515) was a leading master builder and sculptor in Munich in the early 16th century.
Өмірбаян
Ол Николаус Герхарттың еңбектерін дамыта отырып, жанды және реалистік стильде өркендеді. Грассер көбінесе ағаштан жұмыс істеді және ең белгілі туындылары – 1480 жылы жасалған Морискентэнцердің (мореска бишілері) 16 мүсіні (қазірде 10-ы сақталған, ал 6-сының тағдыры белгісіз), олар Ескі қалалық үйдің үлкен би және жиналыс залының қабырғаларын әшекейлейді. Сонымен қатар, ол Фрауенкирхе соборындағы еменнен жасалған хор тұғырларын (1502) және Мюнхендегі Мария (Рамерсдорф) шіркеуінің бас алтарындағы мадоннаны жасады. Ол 1502–1506 жылдары Рейхерсдорф шіркеуі үшін де бас алтар жасаған.
Шығармалары
Грассер "Құдай анасының жерлеуі" туындысын жасаған деп есептеледі, бірақ бұл оның шәкірттерінің бірі жасаған болуы мүмкін. Бұл шығармада Құдай анасы Мәриямның табынына қойылған мәйіті соңғы демалыс орнына апалып бара жатқанда бейнеленген. Бұл оқиға Киелі кітапта көрсетілмеген. Сардис епископы әулие Мелитоға жатқызылатын "Транзитус Марияе" аңыздар жинағында Мәриямның елшілердің арасында қайтыс болғаны айтылады, ал оның денесімен не болғаны туралы бір нұсқада елшілер оны жерлеген.
Моррис бишілері
Грассерге 1480 жылы "Моррис бишілері" (Moriskentänzer) үшін ақы төленді. Олар "Би үйінің" төбесінің төменгі бөлігінің ұзартылған тіректерінде шамамен 5 метр биіктікте орналасқан. Бұл Ескі қалалық үйдің (Altes Rathaus, 1480/1874 жылдары қолданылған) орталық және көрнекті 1-қабаты болды. Би үйі қалалық шараларға, сондай-ақ герцогтық және патшалық үйлерге пайдаланылды. Бишілердің мүсіндері герцог Альбрехт IV Баварияның билік ету туралы талабын бейнелейтін геральдикалық төбе бағдарламасының бір бөлігі болды, онда әлемнің барлық елдерінің гербтері көрсетілген. 1931 жылы түпнұсқалар көшірмелермен алмастырылып, қалалық мұражайға көшірілді, осылайша Ескі қалалық үйдің Екінші дүниежүзілік соғыста қирауынан сақталды. "Би үйі" 1977 жылы қайта жаңартылып/қайта ашылды және бүгінде қалалық шаралар үшін қайта қолданылуда.