Уилард Фредерик Рокуэлл: Американдық инженер және кәсіпкер

Кіріспе

Американдық бизнесмен (1888–1978)

Уиллард Фредерик Роквелл, аға (31 наурыз 1888 – 16 қазан 1978) – американдық инженер және бизнесмен, ол кейіннен Rockwell International компаниясы болған компанияның қалыптасуына және атына үлкен үлес қосты. Ол автомобиль, авиация және оған байланысты салалар үшін кең ассортименттегі өнімдерді шығаратын бірнеше ірі корпорацияны құрып, басқарды. 1970 жылдарға қарай ол американдық қорғаныс өнеркәсібіндегі жетекші тұлғалардың біріне айналды. "Қозғалса, онда біз оның бір бөлігін жасағанбыз" – деп мақтанатын еді.

Ерте өмір және мансап

Виллард туған жері Массачусетс штатының Бостон қаласы. Әкесі мердігер болған жерде өскен. Ол мемлекеттік мектептерде оқыды, содан кейін үш жыл Массачусетс технологиялық институтында білім алды. 1909-1915 жылдары бірнеше шағын компанияның бас инженері қызметін атқарды. 1915 жылы Огайо штатының Кливленд қаласына көшіп, автомобильдер мен жүк көліктеріне арналған осьтер шығаратын компанияның басқарушысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Армияның Квартирмейстер корпусының моторлы көлік бөлімінде азаматтық маман ретінде жұмыс істеді. 1919 жылы Висконсин штатының Ошкош қаласында алғашқы компаниясын құрды. 1928 жылы оны Timken Detroit Axle Company-на сатты, компанияның менеджері және Timken директоры болып қалды. 1933-1940 жылдары Timken компаниясының президенті, 1940-1953 жылдары басқарма төрағасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери жүк көліктерінің 80 пайызына арналған осьтерді және танктердің 75 пайызына арналған броньды пластиналарды өндірді. Сонымен қатар бірнеше кіші компанияның президенті де болды. 1947 жылы оның біріккен кәсіпорындарында 15 зауытта 5000 қызметкер жұмыс істеді, сату көлемі 62 миллион доллардан асты. 1953 жылы оларды Timken компаниясымен біріктіріп, Rockwell Spring and Axle Company құрды, оның басқарма төрағасы болды. 1958 жылы оның конгломераты Rockwell Standard Corporation деп аталып, автомобиль және жүк көлігі өнеркәсібіне бөлшектерді жеткізуші ірі компаниялардың біріне айналды. Ол автомобильдерге арналған түрлі бөлшектерді, мысалы, беріліс қораптарын, доңғалақтарды, пружиналарды, бамперлерді және әсіресе жүк көліктеріне, автобустарға, трамвайларға, тракторларға және басқа да моторлы көліктерге арналған осьтерді өндірді. Роквелл өзінің ішкі әлемінде инженер болды; Ол 1926 жылы "екі есе азайту және кері дифференциалдық ось құрылымын жақсарту, әсіресе автобус осьтері үшін пайдалы" сияқты бірнеше патент алды. Соғыстан кейін Роквелл авиацияға қызығушылық танытып, қозғалтқыш бөлшектерінің әртүрлі түрлерін, сондай-ақ шағын атқарушы ұшақты жасады. Оның компаниялары газ және су өнеркәсібі үшін есептегіштер шығарды. Сондай-ақ, электр құралдарын, клапандарды, такси және тұрақ өлшегіштерін жасады. Мысалы, Pittsburgh Equitable Meter and Manufacturing Company конгломерат болды, онда су өлшегіштерден бастап шарлы подшипниктерге дейінгі бұйымдарды өндіретін көптеген компаниялар біріктірілген. Компания 1960 жылдары ғарыш жарысының маңызды ойыншысына айналды. 1967 жылы Rockwell Standard Солтүстік Америкалық авиациямен біріктіріліп, North American Rockwell құрылды. 1973 жылы Rockwell International деп аталып, Space Shuttle-дің бас мердігері болды. 1979 жылы сату 6,3 миллиард долларға жетті, бұл қорғаныс келісімшарттарында 11-орынды иеленді, сонымен қатар коммерциялық ұшақтар, электроника және автомобиль бөлшектерінде үлкен үлеске ие болды. Сол жылы Роквелл қызметтен кетті. Көптеген ірі корпорациялар Роквеллді өздерінің кеңестеріне шақырды, олардың ішінде банктер, сақтандыру компаниялары және теміржолдар бар.

Born in Boston, Massachusetts, where his father was a contractor, Willard attended public schools before attending the Massachusetts Institute of Technology for three years. In 1909 1915 he was the chief engineer for several small companies. In 1915, he moved to Cleveland, Ohio, becoming manager of a company making axles for automobiles and trucks. During World War I, he was a civilian specialist in the Motor Transport Division of the Army Quartermaster Corps. In 1919, he started his first company in Oshkosh, Wisconsin. He sold it to the Timken Detroit Axle Company in 1928, staying on as its manager, and also a director of Timken. He became president of Timken in 1933 1940, and chairman of the board 1940 1953. During World War II, it produced 80 percent of the axles for large army trucks, and 75 percent of the armor plate for tanks. Simultaneously he was president of several smaller companies. By 1947, his combined enterprises had 5,000 employees in 15 plants, with sales of over $62 million. He merged them into Timken in 1953 to form the Rockwell Spring and Axle Company, of which he was chairman of the board. In 1958, his conglomerate was renamed the Rockwell Standard Corporation, and became one of the largest suppliers of parts to the automobile and truck industry. It produced a wide variety of automobile parts, such as transmissions, gears, springs, bumpers, and especially axles for trucks, buses, streetcars, tractors and other motorized vehicles. Rockwell was always an engineer at heart; He received several patents, such as one in 1926 for an "improved double reduction and reversing differential axle construction especially useful for bus axles." Rockwell became interested in aviation after the war, and produced a wide variety of engine parts, as well as a small executive aircraft. Expanding beyond transportation, his companies made meters for the gas and water industries. He also made power tools, valves, taxi meters, and parking meters. For example, the Pittsburgh Equitable Meter and Manufacturing Company was a conglomerate, comprising many companies that manufactured items ranging from water meters to ball bearings. The company became a major player in the space race of the 1960s. In 1967 Rockwell Standard merged with North American Aviation, becoming North American Rockwell. It was renamed Rockwell International in 1973 and became the prime contractor on the Space Shuttle. Sales reached $6.3 billion in 1979, ranking it number 11 in defense contracts, in addition to its major presence in commercial aircraft, electronics, automotive components. Rockwell stepped down that same year. Numerous major corporations brought Rockwell onto their boards, including banks, insurance companies, and railroads.

Отбасы

Роквелл янки отбасынан шыққан және 1620 жылы «Мейфлауэр» кемесімен келген Джон Алденнің ұрпағы Клара Тайерге үйленді. Олардың бес баласы болды: Кей, Джанет, Уиллард кіші, Элеонора және Бетти. Ол баптист және республикашыл болды. 1947 жылы ол ұлы Уиллард Фредерик "Ал" Роквелл кішіні (1914-1992) отбасылық бизнестің желісіне енгізді. Роквелл кіші 1960-шы жылдардың ортасында NASA-ның «Аполлон» және «Ғарыш шаттлы» бағдарламаларын басқарып, 1989 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін бірнеше компанияның жоғары басшысы болды. Уиллард ағасы Уолтер Ф. Роквеллді (1899-1973) отбасылық бизнеске тартты, ол 1933-1953 жылдары «Тимкен Детройт Аксел» президенті болды, сондай-ақ басқа да қызметтер атқарды.

Негізгі дереккөздер

Роквелл, Уиллард Фредерик. Компания президентінің он екі қыры: Компанияны басқаруға қажетті нәрселер (Прентис Холл, 1971).