USS Turner (DD 259) – Clemson классының эсминеці. 1919-1922жж. АҚШ Тәуелсіздік флотында қызмет етті, содан кейін көмекші кеме ретінде пайдаланылды. Тарихы, құрылысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клемсон класының эсминеці
Clemson class destroyer
Бірінші USS Turner (DD 259) 1919 жылдан 1922 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1936 жылдан 1943 жылға дейін ол YW 56 су тасымалдағыш ретінде қызмет етті, ал 1943 жылдан 1946 жылға дейін екінші USS Moosehead (IX 98) болып, түрлі мақсаттағы көмекші кеме ретінде қызмет етті.
The first USS Turner (DD 259) was a in commission in the United States Navy from 1919 to 1922. She served in a non commissioned status as the water lighter YW 56 from 1936 to 1943, and was in commission as a miscellaneous auxiliary, the second USS Moosehead (IX 98), from 1943 to 1946.
Тернер рөлі
Дэниел Тернердің есімімен аталған эсминец 1918 жылдың 19 желтоқсанында Массачусетс штатының Куинси қаласындағы «Бетлехем кеме құрылысы корпорациясының» «Фор Ривер» кеме жасау орнында салынды. Тернер 1919 жылдың 17 мамырында суға түсірілді, оның демеушісі миссис Ли С. Палмер болды. Кеме 1919 жылдың 24 қыркүйегінде Бостонда қолданысқа берілді. Шығыс және батыс жағалауларындағы қызметтен кейін Тернер 1922 жылдың 7 маусымында Калифорния штатының Сан-Диего қаласында демобилизацияланды және резервке қойылды. 1936 жылдың 5 тамызында оның аты Әскери-теңіз күштерінің тізімінен шығарылды.
Named for Daniel Turner, the destroyer was laid down by Bethlehem Shipbuilding Corporation's Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts on 19 December 1918. Turner was launched on 17 May 1919, sponsored by Mrs. Leigh C. Palmer. The ship was commissioned at Boston on 24 September 1919. After duty along the east and west coasts, Turner decommissioned at San Diego, California on 7 June 1922, and she was placed in reserve. Her name was struck from the Navy list on 5 August 1936.
YW-56 түріне ауыстыру
1936 жылғы 28 қыркүйекте төрт түтікті эсминецке өздігінен жүретін су баржасына түрлендіруге рұқсат берілді. Қазан айында Сан-Диегода түрлендірілген ол YW 56 ретінде қайта жіктеліп, Сан-Диего аймағында қызмет етуге кірісті. 1940 жылғы 17 қазанда 11-ші Әскери-теңіз округіне бекітілді. 1942 жылғы мамыр айында Сан-Диего мен Сан-Клементе аралы арасында паромдық қызмет атқару міндеті қосымша жүктелді.
On 28 September 1936 the four stack destroyer was authorized for conversion to a self propelled water barge. Converted at San Diego in October, she was re classified to YW 56 and began operations in the San Diego area. The water lighter was assigned to the 11th Naval District 17 October 1940, and in May 1942 she was given additional duty as a ferry between San Diego and San Clemente Island.
Моусехед ретінде
YW 56 осы атаумен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші кемесі болып қайта аталды және 1943 жылғы 13 ақпанда IX 98 ретінде жіктелді. Сонар және радар жабдықтары орнатылғаннан кейін, 1943 жылғы 5 сәуірде Сан-Диегода комиссияланды. 11 сәуірде ол Тынық мұхиты флотының Оперативтік оқу командасына бағынды, ал 23 сәуірде Контр-адмирал Фрэнк А. Брейстедтің COTCPac штаб-кемесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың қалған жылдарында «Мусхед» Сан-Диегодан операциялар жүргізді. 1943 жылдың мамырынан 1944 жылдың желтоқсанына дейін «Мусхед» 11-ші Әскери-теңіз округі үшін жолаушылар, почта және жүк тасымалдап, ай сайын Сан-Клементе аралына орташа есеппен 11 рет сапар жасады. 1944 жылдың тамызынан 1945 жылдың басына дейін ол линкорлар, крейсерлер және эсминецтер үшін нысаналарды буксирледі және эсминецтер мен торпедалық ұшақтар үшін торпедалық нысана ретінде қызмет етті. Сонымен қатар, «Мусхед» оқу жаттығулары кезінде линкорлар мен крейсерлерді сүйемелдеді. «Мусхед» өзінің ең маңызды қызметін әскери ақпараттық орталықтардың офицерлері мен теңізшілерін даярлау үшін теңіздегі платформа ретінде атқарды. Ол соңғы үлгідегі радар және сонар жабдықтарымен, сондай-ақ CIC оқу сыныбы және тұру орындарымен жабдықталған. 1943 жылдың шілдесінде ол эскорт тасымалдаушылардың CIC экипаждарын даярлай бастады. Келесі екі жарым жыл ішінде ол барлық эскорт тасымалдаушылары мен олардың сыныптары үшін CIC командаларын даярлады. 1944 жылдың басында ол оқу ауқымын кеңейтіп, APA, AKA, DE, AD және PCE командаларын да қамтыды. Бұған қоса, ол эксперименталдық ракеталар, радар жабдықтары және радиокедергі құрылғыларын сынау және бағалау кемесі ретінде де қызмет етті. «Мусхед» осы атпен өзінің барлық қызметін Оңтүстік Калифорния жағалауында өткізгенімен, ол 4200-ден астам офицер мен теңізшіні даярлады және шамамен теңізді жүзіп өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Батыс жағалауындағы Оқу командасының командирі үшін штаб-кеме ретінде оқу қызметін жалғастырды. 1945 жылғы 24 желтоқсанда ол 11-ші Әскери-теңіз округіне жойылу үшін бағынды. 1946 жылғы 19 наурызда Сан-Диегода қызметтен босатылды, ал 17 сәуірде оның аты Әскери-теңіз тізімінен шығарылды. 1947 жылғы 20 ақпанда Теңіз комиссиясына берілді және сол күні Хуго Нойге металл тескілеуге сатылды.
YW 56 was renamed Moosehead, the second U. S. Navy ship of that name, and reclassified IX 98 on 13 February 1943. Following installation of sonar and radar equipment, she commissioned at San Diego on 5 April 1943. She reported for duty with the Operational Training Command, Pacific Fleet, 11 April, and on 23 April she became the flagship of Rear Admiral Frank A. Braisted, COTCPac. During the remaining years of World War II Moosehead operated out of San Diego. Between May 1943 and December 1944 Moosehead made an average of 11 round trips a month to San Clemente Island carrying passengers, mail, and cargo for the 11th Naval District. From August 1944 until early in 1945 she towed targets for battleships, cruisers, and destroyers and served as a torpedo target for destroyers and torpedo planes. In addition Moosehead screened battleships and cruisers during training exercises. Moosehead carried out her most important service as an at sea platform for training officers and men of Combat Information Center crews. She carried the latest radar and sonar equipment as well as a CIC classroom and berthing facilities. In July 1943 she began training CIC crews of escort carriers. During the next two and a half years she trained CIC teams for all escort carriers of the and classes. Early in 1944 she broadened the scope of her training to include CIC teams from APAs, AKAs, DEs, ADs, and PCEs. In addition, she served as a test and evaluation ship for experimental rockets, radar equipment, and radio jamming devices. Although Moosehead operated along the coast of southern California during her entire career under that name, she steamed more than and trained more than 4,200 officers and men. Following the end of World War II, she continued training duty as flagship for commander, Training Command, West Coast. On 24 December 1945 she reported to the 11th Naval District for disposal. She decommissioned at San Diego 19 March 1946, and her name was struck from the Navy list 17 April. She was released to the Maritime Commission 20 February 1947 and sold the same day to Hugo Neu for scrapping.