Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық ақын және өнер сыншысы Карел Восмаер (20 наурыз 1826 – 12 маусым 1888) Гаагада туған голландиялық ақын және өнер сыншысы болған. Ол Фланор псевдонимімен жазған.
Dutch poet and art critic
Carel Vosmaer (20 March 1826 – 12 June 1888) was a Dutch poet and art critic, born in The Hague. He wrote under the pseudonym Flanor.
Өмір
Ол 1851 жылы Лейден университетінде заң білімі алып, диплом алды. Бірнеше жыл бойы ол туған қаласындағы Жоғары сотқа тіркеуші болып жұмыс істеді, бірақ 1873 жылы осы лауазымынан қанағаттанбай, өнері мен әдебиетке толыққанды берілу үшін кетіп қалды. Оның 1860 жылы жарық көрген алғашқы өлеңдер жинағында ерекше көзге түсетін ештеңе болған жоқ. Vosmaer өзінің талантын сезіне бастаған кезде, Multatuli (Эдвард Доуес Деккердің псевдонимі) сенсация тудырғаннан кейін ғана, ол қырық жасқа келді. 1869 жылы ол Рембрандтқа арналған терең зерттемелік монография жазды, ол француз тілінде басылды. Восмаер голланд әдебиетінің жаңаруына зор үлес қосып, бір журналға қатысып, оның редакторы және рухани жетекшісі болды. Бұл журнал – Nederlandsche Spectator, оның проза мен өлеңдері алғаш рет осы жерде жарияланды. Восмаердің "Түрлі түсті құстар" деп аталатын ерекше жинағы 1872, 1874 және 1876 жылдары үш томдық болып шықты. 1879 жылы ол осы жинақтан барлық өлеңдерін таңдап алып, жаңа өлеңдер қосты. 1881 жылы ол "өнер романы" деп сипатталған "Амазоне" атты археологиялық роман жариялады, оның оқиғасы Неаполь мен Римде өріледі және голланд антикварының махаббатын суреттейді. Диоклетианның ванналарында шеберханасы бар Актол мүсіншісінің прототипі – Мұса Яков Езекиел. Роман француз, неміс, белорус тілдеріне аударылды, ал 1884 жылы ағылшын тілінде жарық көрді. Восмаер Гомерді голланд гексаметрлеріне аударудың қиын міндетін қолына алды және осы аудармасы аяқталып, қайта қарауға үлкерді. 1873 жылы ол өмір бойы досы Лоренс Алма-Тадеманы көру үшін Лондонға сапар шекті. Оралғаннан кейін ол гексаметрлерде жазылған "Londinias" атты ең керемет пародиялық-эпикалық өлеңін жариялады. Оның соңғы өлеңі – грек үлгісіндегі идиллия "Нанно". Восмаер 1888 жылдың 12 маусымында Швейцарияның Монтрё қаласында қайтыс болды.
He studied law at the University of Leiden, obtaining a degree in 1851, and was for many years Deputy Recorder to the High Court of Justice in his native town, "an office he resigned in 1873, in order to devote himself wholly to art and letters." His first volume of poems, 1860, did not contain much that was remarkable. It was not until after the sensational appearance of Multatuli (pen name of Edward Douwes Dekker) that Vosmaer, at the age of forty, woke up to a consciousness of his own talent. In 1869 he produced an exhaustive monograph on Rembrandt, which was issued in French. Vosmaer became a contributor to, and then the leading spirit and editor of, a journal which played an immense part in the awakening of Dutch literature; this was the Nederlandsche Spectator, in which a great many of his own works, in prose and verse, originally appeared. The remarkable miscellanies of Vosmaer, called Birds of Diverse Plumage, appeared in three volumes, in 1872, 1874 and 1876. In 1879 he selected from these all the pieces in verse, and added other poems to them. In 1881 he published an archaeological novel called Amazone, described as an "art novel", the scene of which was laid in Naples and Rome, and which described the raptures of a Dutch antiquary in love. The sculptor Aktol, with his studio in the Baths of Diocletian, is based on Moses Jacob Ezekiel. It was translated into French, German, Belarusian, and an English translation was published in 1884. Vosmaer undertook the gigantic task of translating Homer into Dutch hexameters, and he lived just long enough to see this completed and revised. In 1873 he went to London to visit his lifelong friend, Lawrence Alma Tadema, and on his return published Londinias, an exceedingly brilliant mock heroic poem in hexameters. His last poem was Nanno, an idyll on the Greek model. Vosmaer died in Montreux, Switzerland, on 12 June 1888.
Бағалау
Ол өзінің көркемдік өрнегіндегі ерекшелігімен көзге түсті; ол өте талғампаз, білімді және жақсартылған болды. Гений болмаса да, ол зор талантқа ие болды, ол голланд поэзиясының тозығы жеткен риторикасына қарсы күресте пайдалы болды. Оның өлеңдері Гейнеге және одан да көп грек өлеңдеріне ұқсас; ол қарапайым, түссіз, салтанатты және сәл салқын. Ол өлең құрастыруды зейінмен зерттеді, және дәл оның арқасында гексаметр және сонет Голландияға қайта енгізілді. Ол дәстүрлі, қатаң александриялық өлеңнен бас тартқан алғашқы ақын болды. Прозада ол Мултатулидің күшті ықпалында болды, оны жоғары бағалап, "Ен Заайер" ("Себуші") атты көркем әдеби трактат жазды. Оған ағылшын прозасының үлгілері де әсер етті.
He was unique in his fine sense of plastic expression; he was eminently tasteful, lettered, and relined. Without being a genius, he possessed immense talent, just of the order to be useful in combating the worn out rhetoric of Dutch poetry. His verse was modelled on Heine and still more on the Greeks; it is sober, without colour, stately and a little cold. He was a curious student in versification, and it is due to him that hexameters were introduced, and the sonnet reintroduced, into the Netherlands. He was the first to repudiate the traditional, wooden alexandrine. In prose he was greatly influenced by Multatuli, in praise of whom he wrote an eloquent treatise, Een Zaaier (A Sower). He was also somewhat under the influence of English prose models.