Кіріспе

АҚШ-тың Монтана, Вашингтон, Солтүстік және Оңтүстік Дакотаны Одаққа қабылдаған заңы – 1889 жылғы 22 ақпанда қабылданған «Құқықтық акт» (тарау 180, 276–284) – Монтана мен Вашингтонның АҚШ-қа қосылуына, сондай-ақ Дакота территориясының Солтүстік Дакота және Оңтүстік Дакота есімді екі штатқа бөлінуіне рұқсат берген АҚШ заңы. Дакота территориясы «батыс шекараға қарай созылған жетінші стандартты параллель» бойынша бөлінуге тиіс болды. Солтүстік және Оңтүстік Дакотадағы алғашқы конгресс орталықтары Бисмарк және Су-Фолс қалалары болды, бірақ кейіннен Пьер қаласына ауыстырылды. Аталған барлық территориялардың заңды тұрғындары штат өкілдерін сайлауға, сондай-ақ өз штаттарында саяси конвенцияларды ұйымдастыратын делегаттарды таңдауға құқылы болды. «Құқықтық акті» қабылданғаннан кейін жаңа құрылған штаттардың әрқайсысы конгресс өкілдерін сайлауды өткізіп, 1889 жылдың 15 сәуіріне дейін нәтижелерін ұсынуға міндетті болды. Монтана, Вашингтон және Солтүстік Дакота штаттары заң қабылданған кезде АҚШ Өкілдер палатасында бір өкілден құқылы болды, ал Оңтүстік Дакота халық санының көптігіне байланысты екі өкілге ие болды. Солтүстік Дакота конституциясы Оңтүстік Дакота конституциясымен салыстырғанда аз күрделі болды. Оңтүстік штаттың әрбір делегаты «Су-Фолс конституциясы үшін» немесе «Су-Фолс конституциясына қарсы» деп жазылған бюллетеньді ұсынды. Егер көпшілік соңғы нұсқаны қолдаса, конституция қайта қаралып, делегаттардың көпшілігі мақұлдағанша қайтадан ұсынылатын болады. Солтүстік Дакота, Оңтүстік Дакота, Вашингтон және Монтана штаттарының құрылуы діни төзімділікті де қамтыды, яғни аталған штаттардың ешбір тұрғыны діні немесе діни сенімдері үшін мазалануға жатпайды. Алайда, діни төзімділік талап етілсе де, ендігі штаттардың аумағындағы барлық мемлекеттік жерлер (үндістердің резервациялары мен иесіз жерлерді қоса алғанда) мемлекеттік меншікке айналды. Жаңа құрылған штаттар өздерінің территорияларының қарыздарын өтеуге міндетті болды, ал федералдық үкімет бұл штаттарда білім беруді қамтамасыз етуге және мемлекеттік мектеп жүйесін сақтауға міндеттенді. Мектептер барлық балаларға ашық болуы керек еді және фанатизм мен кемсітушілікке жол берілмеуі керек еді. Білім беруге арналған жерлердің барлығы гектарына 10 доллардан кем емес бағамен сатылуға тиіс болды, ал түскен қаражат мемлекеттік мектеп қорына жұмсалатын болады, одан білім беру жүйесін құруға қаражат бөлінетін еді. Бұл жерлер енді федералдық үкіметтің меншігіне айналғандықтан, жеке компаниялар мен жеке тұлғалар оларға ие бола алмады. Солтүстік және Оңтүстік Дакота өкілдері екі штат арасындағы шекараны анықтау үшін Бісмарк қаласында (Солтүстік Дакота) бірлескен конвенция өткізуге тиіс болды. Сонымен қатар, екі штат арасында бөлінетін мәселелердің қатарында мемлекеттік құжаттар, территорияның қарызы және мүліктер де болды. Әр штат өзінің қарызының үлесін төлеуге міндетті болды, бұл қарыз тек осы штатқа ғана тиесілі болғандай және бұрын территориямен бөліспегендей қарастырылатын еді.