Сиднейдің Он Екі Жұмысшысының Ісі

Кіріспе

Сиднейлік он екі адам – 1916 жылдың 23 қыркүйегінде Австралияның Сидней қаласында тұтқындалған және 1900 жылғы Қылмыстар туралы заң (Жаңа Оңтүстік Уэльс) бойынша, оған 1848 жылғы (Империя) Елге опасыздық туралы заң қосылған, сол заңға сәйкес елге опасыздық жасады деп айыпталған Дүниежүзілік өнеркәсіптік жұмысшылардың мүшелері. Олар – Джон Гамильтон, Питер Ларкин, Джозеф Фагин, Уильям Тин, Дональд Грант, Бенджамин Кинг, Томас Глинн, Дональд Макферсон, Томас Мур, Чарльз Рив, Уильям Бити. Бұрынғы Еңбек Премьер-Министрі (кейіннен Ұлттық партия өкілі) Билли Хьюз 1916 жылдың желтоқсанында Федералды Парламент арқылы бес күннің ішінде Заңсыз бірлестіктер туралы заңды (1916) қабылдады, содан кейін IWW заңсыз бірлестік деп жарияланды. Он екі адамға қарсы іс-қимылға IWW-ге қарсы үкімет тарапынан тудырылған жағдай көмектесті. Бұл жағдай 1916 жылдың 26 қыркүйегінде Тоттенхэмде IWW-нің үш мүшесіне қатысты болған кісі өлтіру ісінде және Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Тоттенхэмде полицейдің қаза болуында көрініс тапты. Сот органдары бұл қылмысты Сиднейдегі IWW мүшелеріне таңылған айыптамалармен байланыстыруға тырысты. Фрэнк Франц пен Роланд Николас Кеннеди кінәлі деп танылып, 1916 жылдың 20 желтоқсанында Батерст түрмесінде өлім жазасына кесілді. Бұл Жаңа Оңтүстік Уэльсте он жылдан кейін болған алғашқы өлім жазасы еді. Герберт Кеннеди ақталды. Іс Орталық қылмыстық сотта судья Роберт Принг пен қазылар алқасының алдында қаралды. Қазылар алқасы Глинн, Макферсон, Тин, Бити, Фагин, Грант және Гамильтонды үш айыптау бойынша кінәлі деп тапты, ал Рив, Ларкин, Бесант және Мур өрт сөндіру және бүлік салуға қатысты сөз байласуда кінәлі деп танылды, Кинг бүлік салуға қатысты сөз байласуда кінәлі деп танылды. Судья Принг Хилтон, Битти, Фагин, Грант, Тин, Глинн және Макферсонға он бес жылдан, Мур, Бесант, Ларкин және Ривке он жылдан, Кингке бес жылдан жаза берді. Грант үкім шығарылғаннан кейін: «Он бес сөз үшін он бес жыл» деді. Оның сотта айтылған сөзі: «Том Баркер түрмеде отырған әрбір күні капиталистік классқа 10 000 фунт стерлингке түседі». Он екі адам сот шешіміне шағымданып, бірақ шағымдарының көп бөлігі қабылданбады. Қылмыстық апелляциялық сот Глинн мен Макферсонның Баркермен байланысты айыптамаларын жоққа шығарды және олардың жазаларын он жылға дейін қысқартты, бірақ көптеген айыптамалар мен жазалар күшінде қалды. Сиднейлік он екі адамды және басқа IWW мүшелерін түрмеден босату үшін белсенді науқан жүргізілді. Қорғаныс және босату комитеті Австралия жұмысшылар одағының апталық газеті "The Worker" редакторы Генри Бут және Жаңа Оңтүстік Уэльс Еңбек кеңесінің Муниципалдық жұмысшылар одағының делегаты Эрні Джаддтың бастамасымен құрылды. Олардың қолдаушыларының арасында Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы ассамблеясының Стюрт (Брокен Хилл) депутаты Перси Брукфилд және ақын Лесбия Харфорд болды. Кеме бояушылары мен докшылар одағы сияқты кәсіподақтар науқанға белсенді қатысты. Жаңа Оңтүстік Уэльс Еңбек кеңесі 1918 жылы бұл іс бойынша есеп дайындады, ал судья Филип Стрит бұл іс бойынша жеке тергеу жүргізді. Кәсіподақ есебі де, сот есебі де істе кемшіліктер бар екенін көрсетті, мысалы, басты куә Скэлли сотта берген куәлігін өйлеп тапқан. Судья Грант, Бити, Ларкин және Глинннің бүлікшілдікке қатысты сөз байласуға қатысқан болуы мүмкін екенін анықтады, бірақ оларды босатуды ұсынды. Судья алты адамның – Тин, Гамильтон, Макферсон, Мур, Бесант және Фагиннің – «әділ немесе дұрыс» сотталмағанын анықтады. Кинг бүлікшілдік үшін әділ сотталды, бірақ дереу босату ұсынылды. Рив өрт сөндіру үшін әділ сотталды. Алайда судья ер адамдарға жала жабылғаны туралы кез келген ұсынысты жоққа шығарды. Он адам 1920 жылдың тамызында, ал Кинг пен Рив кейінірек босатылды. Халық әншісі Энди Ирвин Сиднейлік он екі адамды еске алу үшін «Гладиаторлар» атты ән жазды, ол 2001 жылдың наурыз айында жарық көрді.

The Sydney Twelve were members of the Industrial Workers of the World arrested on 23 September 1916 in Sydney, Australia, and charged with treason under the Crimes Act 1900 (NSW) which incorporated the Treason Felony Act 1848 (Imp). They were John Hamilton, Peter Larkin, Joseph Fagin, William Teen, Donald Grant, Benjamin King, Thomas Glynn, Donald McPherson, Thomas Moore, Charles Reeve, William Beattie,refn|The appeal judgment spells his name Beatty. Former Labor Prime Minister (and later Nationalist) Billy Hughes forced through the Unlawful Associations Act (1916) through Federal Parliament in five days during December 1916, then had the IWW declared an unlawful association. The case against the Twelve was assisted by the Government hysteria against the IWW. This was typified in the Tottenham murder case involving three members of the IWW and the murder of a policeman at Tottenham, New South Wales, on 26 September 1916. The prosecution made every effort to connect the murder with the charges against the Sydney IWW men. Frank Franz and Roland Nicholas Kennedy were found guilty and executed on 20 December 1916 at Bathurst Gaol, the first executions in New South Wales after a decade. Herbert Kennedy was acquitted. The case was tried in the Central Criminal Court before Justice Robert Pring and a jury. The jury found Glynn, McPherson, Teen, Beattie, Fagin, Grant and Hamilton guilty of all three charges while Reeve, Larkin, Besant and Moore guilty of the arson and sedition conspiracies and King was guilty of the sedition conspiracy. Justice Pring handed down sentences of fifteen years to Hilton, Beatty, Fagin, Grant, Teen, Glynn and McPherson; ten years to Moore, Besant, Larkin and Reeve; and five years to King. Grant remarked after his sentence was passed: "Fifteen years for fifteen words". The actual words which were quoted in his trial were: "For every day that Tom Barker is in gaol it will cost the capitalist class £10,000." The twelve lodged appeals against their convictions, however these met with limited success the Court of Criminal Appeal quashed the convictions of Glynn and McPherson for the Barker conspiracy and reduced their sentences to ten years however the majority of the convictions and sentences were confirmed. There was an active campaign for the release of the Sydney Twelve and other IWW members held in prison. The Defence and Release Committee was established at the behest of Henry Boote, Editor of the Australian Workers' Union weekly paper, The Worker, and of Ernie Judd, delegate from the Municipal Workers Union on Labor Council of New South Wales. Supporters included Percy Brookfield, the member for Sturt (Broken Hill) in the New South Wales Legislative Assembly, and the poet Lesbia Harford. Unions such as the Ship Painters and Dockers Union were active in the campaign. The Labor Council of New South Wales commissioned a report into the case in 1918, and an enquiry into the case was also conducted by Justice Philip Street. Both the trade union report and the judicial report found problems with the case, for example the chief witness, Scully, had concocted evidence which he gave at the trial. The judge found that Grant, Beattie, Larkin and Glynn may have been involved in conspiracy of a seditious nature, but recommended that they be released. Six of the men, the judge found, were not "justly or rightly" convicted of sedition: Teen, Hamilton, McPherson, Moore, Besant and Fagin. King was considered rightly convicted of sedition, but recommended for immediate release. Reeve was found to have been rightly convicted of arson. However the judge also rejected any suggestion that the men had been framed. Ten of the men were released in August 1920, and King and Reeve slightly later. The folksinger Andy Irvine composed a song memorialising the Sydney Twelve, called "Gladiators", released on a record in March 2001.