Престон мен Уайр темір жолы: Ланкаширдегі ауыл шаруашылық жерлерді ашу, Флитвуд портына қол жеткізу, қалалық кеңею. Тарихы, құрылысы, дамуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Престон және Уайр темір жолы Ланкаширдегі Файлдтегі егіс жерлерін ашу, Флитвуд портына және Престондағы Ланкастер каналына қол жеткізу мақсатымен құрылды: ол 1840 жылы ашылды. Байланысты компания док құрылысын салды, нәтижесінде компанияның атауы Престон және Уайр темір жолы, порты және док компаниясы болып өзгерді. Жолаушылар тасымалы күткеннен де жақсы дамыды, ал компания 1846 жылы ашылған, жаңадан пайда болған Блэкпул және Литам курорттарына сала желілерін салды. Ол кезде желі Ланкашир және Йоркшир темір жолына жалға берілді, кейіннен Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы жалға алуға үлесін қосты, ол кейін толық меншікке айналды. Престон және Уайр темір жолы Престон және Уайр бірлескен темір жолы ретінде ортақ иелікте болды. Блэкпул және Литам темір жолы 1863 жылы Престон және Уайр темір жолымен қосылмай, желі салды. 1871 жылы ол Престон және Уайр тобының құрамына енді. Флитвудтағы кемелермен жүзуге байланысты жолаушылар трафигі 19 ғасыр бойы жалғасты, ал балық аулау маңызды болды, бірақ Блэкпулдің демалыс және туризм орталығы ретінде үлкен өсуі P&WR желісіне басымдық берді. Ланкашир, Йоркшир және басқа да өнеркәсіптік қалаларға жазғы сенбі күндері трафик өте көп болды. Темір жол демалыс кезінде туристердің жергілікті саяхаттарын жүзеге асырды, ал Блэкпулден Флитвудқа дейінгі бағыт 20 ғасырдың басында жиі теміржолмен қамтамасыз етілді. 1960 жылдан кейін Блэкпулге жолаушылар тасымалындағы темір жолдың дерлік монополиясы күрт төмендеді, Блэкпул орталық станциясы жабылды және жер дамыту үшін сатылды. 2018 жылы Блэкпул Солтүстік желісін электрлендіру арқасында Лондон мен Манчестер әуежайына тікелей пойыздар келді.
The Preston and Wyre Railway was promoted to open up agricultural land in the Fylde in Lancashire, access a new port at what became Fleetwood and the Lancaster Canal at Preston: it opened in 1840. An associated company built the dock leading to the company changing its name to the Preston and Wyre Railway, Harbour and Dock Company. Passenger business was more buoyant than expected, and the company built branch lines to the nascent resort of Blackpool and Lytham that opened in 1846. At that time the line was leased by the Lancashire and Yorkshire Railway and later the London and North Western Railway took a share in the lease which was later converted to outright ownership. The Preston and Wyre Railway continued to be jointly owned as the Preston and Wyre Joint Railway. The Blackpool and Lytham Railway built a line without making any junction with the Preston and Wyre railway in 1863. In 1871 it was taken into the Preston and Wyre group. Passenger traffic in connection with steamer sailings at Fleetwood continued throughout the 19th century and fishing was important but the huge expansion of Blackpool as a holiday and trippers' destination dominated the P&WR network. There were massive peak flows of traffic on summer Saturdays to and from the industrial towns of Lancashire, Yorkshire and elsewhere. The railway carried local pleasure journeys by holidaymakers during their stay, and Blackpool to Fleetwood was a prominent route, served by a frequent railmotor service in the early 20th century. After 1960 the railways' near monopoly of passenger transport to Blackpool declined steeply, and Blackpool Central station was closed and the site sold for development. A revival started in 2018 when electrification of the Blackpool North line brought through trains to and from London and Manchester Airport.
Шығу тегі
Солтүстік Одақ темір жолы 1838 жылғы 31 қазанда Парксайдтан Ливерпуль және Манчестер темір жолы арқылы Престонға дейінгі желіні ашты. Бұрын, Файлдтегі ауыл шаруашылығы аудандарын солтүстік-батыстағы теңіз портына және шығыс жағындағы Ланкастер каналына қосуға рұқсат берілген жергілікті желі болған. Риббл сағасының солтүстігінде және Уайр өзенінің бойында орналасқан Файлдта мол егіншілік жерлер бар еді, бірақ жолдары нашар болды және кеме қатынасы үшін порт болмады. Питер Хескет 1824 жылы Россалл Холл иелігіне ие болды және 1831 жылы өзінің атына Флитвудты қосуға Корольдік рұқсат алды. Ол, егер Престонға темір жол байланысы жасалса және Уайр өзенінің қорғалған сағасында порт салынса, иелікті дамытуға болатынын түсінді. Порт Флитвудқа айналды, бірақ сол кезде онда елді мекен болған жоқ. 1835 жылғы 3 шілдеде Престон және Уайр темір жолы мен порты компаниясына 130 000 фунт стерлингтік уәкілеттік капиталмен рұқсат беру туралы акт қабылданды. 1837 жылғы 5 мамырдағы тағы бір акт сол күні уәкілеттік алған Ланкастер және Престон қосылыс темір жолымен байланысқа рұқсат берді. Сондай-ақ, Престон қаласындағы Солтүстік Одақ темір жолының станциясына кіруге рұқсат берілді. Док өте қажет деп есептелді және компанияға Флитвудта 100 000 фунт стерлингтік капиталмен док салуға рұқсат берілді. Престон және Уайр док компаниясы докты салды және екі компания 1839 жылғы 1 шілдеде біріктіріліп, Престон және Уайр темір жолы, порты және док компаниясын құрды. Питер Хескет Флитвуд 1836 жылы Флитвуд қаласын негіздеді.
The North Union Railway opened a line from Parkside on the Liverpool and Manchester Railway to Preston on 31 October 1838. Before that, a local line had been authorised to connect agricultural districts in the Fylde to a sea harbour in the north west and the Lancaster Canal at the eastern end. The Fylde, north of the Ribble estuary and straddling the River Wyre, had agricultural land with rich potential, but the roads were poor and there was no harbour for shipping. Peter Hesketh succeeded to the Rossall Hall estate in 1824 and in 1831 acquired Royal authorisation to add Fleetwood to his name. He saw that the estate could be developed if a railway connection could be made to Preston and a harbour created in the sheltered estuary of the River Wyre. The harbour became Fleetwood, although at the time there was no settlement. On 3 July 1835 an Act was passed authorising the Preston and Wyre Railway and Harbour Company with authorised capital of £130,000. Another Act of 5 May 1837 authorised a connection to the Lancaster and Preston Junction Railway which was authorised on the same day. Also authorised was access to the North Union Railway's station at Preston. A dock was considered to be essential and the company was authorised to construct docks at Fleetwood with capital of £100,000. The Preston and Wyre Dock Company constructed the dock and the two companies were combined on 1 July 1839, forming the Preston and Wyre Railway, Harbour and Dock Company. Peter Hesketh Fleetwood founded the town of Fleetwood in 1836.
Жол және ашылу
Желі Флитвудты құрайтын баспаның оңтүстік бөлігіндегі Док-стриттегі терминалдан басталды. Ол оңтүстікке қарай екі мильге жуық түзу сызықта "Салқын шұңқырлар" деп аталатын таяз сулы батпақтар арқылы жалғасты, онда жолдың бір бөлігін толқындардан қорғайтын дамба салу жоспарланған еді. Батпақты мелиорациялау мақсатында дамба салу көзделгенімен, құрылыс кезінде инженерлік қиындықтар туындады, сондықтан ағаштан жасалған көпөлменің бірнеше бөлігімен алмастырылды. Желі Пултон және Киркхам қалаларына дейін созылды, ал базар күндері Киркхам мен Престон арасындағы Салвик және Лиа Роуд аймақтарында пойыздарды тоқтату үшін шаралар қабылданды. Аталған жерлерде станциялар болған жоқ. Престон станциясы – Лейтон-стриттегі Модлендс, ол Ланкастер каналының жанындағы терминал болды. Көлік көлемі күтілгеннен асып түсті: алғашқы айда 20 000 жолаушы, ал 1841 жылдың алты жазғы айында барлығы 108 000 жолаушы тасымалданды. Жолды Солтүстік Одақ темір жолының локомотивтері мен вагондары қамтамасыз етті. Ланкастер және Престон қосылыс темір жолы 1840 жылдың 25 маусымында ашылды.
The line ran from a terminus at Dock Street on the southern part of the promontory that forms Fleetwood. It continued south in a straight line for two miles across tidal marshes known as Cold Dubbs where it was to be carried on embankment. The intention was to reclaim the marshes which would be contained by the embankment but engineering difficulties were encountered during construction and several sections of timber trestle viaduct were substituted. The line continued to Poulton and Kirkham and arrangements were made on market days to stop trains at Salwick and Lea Road between Kirkham and Preston. There seems to have been no stations at these locations. The Preston station was Maudlands at Leighton Street, a terminus adjacent to the Lancaster Canal. Traffic exceeded expectations: 20,000 passengers were carried in the first month, and in the six summer months of 1841 the total was 108,000. The line was worked by North Union Railway locomotives and rolling stock. The Lancaster and Preston Junction Railway opened on 25 June 1840
Флитвуд желісі Лондоннан Шотландияға дейін жолаушы тасымалдарына қызмет көрсетті, себебі тікелей темір жол байланысы болған жоқ. Флитвудқа пойызбен, Ардроссанға кемемен, содан кейін пойызбен саяхатқа шамамен 27 сағат уақыт кетті. 1848 жылы Каледония темір жолының ашылуымен бұл бағыттың маңызы азайды, тікелей темір жол маршруты пайда болғандықтан.
The Fleetwood line carried traffic from London to Scotland as there was no through railway line. Trains to Fleetwood to and a steamer to Ardrossan and train for the onward journey took about 27 hours. The route ceased to be significant in 1848 with the opening of the Caledonian Railway, providing a through railway route.
Филиалдар
1844 жылы Манчестерден Флитвудке теңіз жағалауына саяхаттар ұйымдастырылды және Блэкпулдің жаңадан өркендеп келе жатқан курортының тартымды екені анықталды. Поултоннан қалаға дейін жол байланысы орнатылды. Престон және Уайр темір жолы Пултоннан Блэкпулге тармақ салуға шешім қабылдады және оны мақұлдау туралы акт 1845 жылғы 21 шілдеде қабылданды. Блэкпул тармағы (Блэкпул-Нортқа) жылдам салынды. Құрылыс барысында мердігерлер жол салуға қолданылған уақытша жолды теңіз жағалауына дейін созып, құмды теңізге төгуді жеңілдетті. Жол 1846 жылғы 29 сәуірде ашылды. Компания кішкентай порты бар Лайтамға тармақ салудың пайдалы екенін шешті. 1845 жылғы 21 шілдедегі акт бойынша ол Киркхемнен батысқа қарай үш төрттен бір миль жердегі қиылыстан басталуға рұқсат етілді. Құрылыс жылдам жүрді және тармақ 1846 жылғы 17 ақпанда ашылды. Wrea Green және Moss Side станциялары салынды, ал желі терминалға және докқа қызмет көрсетуге арналған бұрылысқа бөлінді. Lytham Junction станциясы басты жолдағы қиылыста орналасқан, бірақ ол 1853 жылы жабылды. Lytham пойыздарының бөліктері 1874 жылға дейін осы жерде қосылып, ажыратылды.
In 1844 seaside excursions were run to Fleetwood from Manchester and it became apparent that the emerging resort of Blackpool was an attraction. Hoteliers arranged road connections to their town from Poulton. The Preston and Wyre Railway decided to build a branch to Blackpool from Poulton and an authorising Act was passed on 21 July 1845. The Blackpool branch (to Blackpool North) was built swiftly. During construction the contractor extended the temporary track used for building the line to the sea front to facilitate tipping spoil into the sea. The line opened on 29 April 1846. The company decided that a branch to Lytham where there was a small harbour was worthwhile. It was authorised in the Act of 21 July 1845 to run from a junction three quarters of a mile west of Kirkham. Construction proceeded swiftly and the branch opened on 17 February 1846. Stations were built at Wrea Green and Moss Side and the line forked to a terminus and a spur to serve the dock. Lytham Junction station was provided at the junction on the main line but it closed in 1853. Lytham portions of trains were detached and attached there until 1874.
Құрастыру
Манчестер мен Лидс темір жолы желі бойынша экскурсиялар ұйымдастырды және бірігуге келісім берілді. Престон және Уайр темір жолы 1846 жылдың 3 тамызынан бастап M&LR-ға жалға берілді. M&LR келесі жылы Ланкашир және Йоркшир темір жолы деп қайта аталды. Престондағы басты желіде қызмет көрсеткен Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы да жалға алу қатынасына енді, ал 1849 жылғы 28 шілдедегі заң бойынша Престон және Уайр темір жолы екі темір жолға тиесілі болды: L&YR-ға екі үшін есебінен және LNWR-ға бір үшін есебінен. P&WR жалға алынған компания ретінде сақталды, бірақ 1888 жылғы 7 тамыздағы LNWR заңы бойынша 1 шілдеде таратылды. P&WR желісін басқару үшін LNWR және L&YR бірлескен комитет тағайындады. Желі енді Preston and Wyre Joint Line деп аталды, ол Престон және Уайр желісін биік жерлер арқылы туннель салу арқылы Лонгридж желісімен қосуды жоспарлаған. Оның амбициялық атауы Лонгридж желісінен шығысқа қарай Клитеро және Скиптонға дейін салу жоспарымен негізделген, бірақ ол жоспар ешқашан іске аспады. Престондағы жаңа учаске Престон және Уайр темір жолының Модлендс маңындағы Ланкастер желісімен деңгейлес қиылысы арқылы жалғасты. FP&WRJR ақша тапшылығына тап болды және 1852 жылы Лонгридж желісінде үш апталық жұмысты тоқтатты. 1856 жылы Престон және Лонгридж компаниясы қайтадан бақылауды қолға алды, ал сол жылдың соңында FP&WRJR қайтадан басқаруды иеленді. Ол 1856 жылғы 1 қарашада Модленд көпірінде станция ашты.
The Manchester and Leeds Railway ran excursions over the line and amalgamation was agreed. The Preston & Wyre Railway was leased by the M&LR from 3 August 1846. The M&LR was renamed the Lancashire and Yorkshire Railway the following year. The London and North Western Railway, that operated of the main line at Preston was then included in the leasing relationship, and by Act of 28 July 1849, the Preston and Wyre Railway was vested in the two railways, a two thirds share in the L&YR and one third in the LNWR. The P&WR continued as a leased company until it was dissolved on 1 July 1888 under an LNWR Act dated 7 August of that year. A joint committee was appointed by the LNWR and the L&YR to manage the P&WR network. The line was now known as the Preston and Wyre Joint Line. which planned to connect the Preston and Wyre line to the Longridge line by building a tunnel through high ground. Its ambitious title was justified by a plan to build eastward from the Longridge line to Clitheroe and Skipton that was never built. The new section of line in Preston joining the Preston and Wyre Railway near Maudlands with a level crossing of the Lancaster line opened on 14 January 1850. The FP&WRJR was short of money and suspended operating the Longridge line for three weeks in 1852. The Preston and Longridge company resumed control in 1856, and later that year the FP&WRJR took over again. It opened a station at Maudland Bridge on 1 November 1856.
Даму
1846 жылғы 10 тамызда негізгі желі Берн-Назеге дейін екі есеге дейін жеткізілді. Берн-Назе мен Флитвуд арасындағы жарық жол жоғары бағыт ретінде сақталды және бастапқысынан шамалы қашықтықта, жағалау бойында екі мильдік бұрылыстан кейін 1851 жылғы 13 қаңтарда төменгі бағыт ретінде салынды. Блэкпул тармағы 1865 жылғы 26 мамырдағы акті бойынша екі есеге дейін жеткізілді, шығындары компаниялар тарапынан пропорционалды түрде төленді. 1871 жылы желінің тәуелсіз статусы қаржылық қиындықтарға байланысты қарастырылды және 1871 жылғы 29 маусымдағы актімен Престон және Уайр темір жолымен бірігуге рұқсат берілді, сонымен қатар Литамда қосылатын желі қарастырылды. Литам тармағы Киркхемнің батысынан шамамен үш төрттен бір мильдей жерде айқын бұрылыс жасады. 1873 жылғы акті шамалы бір жарым мильге жуық ұзындығы бар және Блэкпул желісін бастапқы Литам тармағымен байланыстыратын қосылатын желіге рұқсат берді. Екі бөлім де 1874 жылғы 1 шілдеде ашылғаннан бастап екі жолды болды. P&WR-дегі Литам станциясы жүк станциясы деңгейіне төмендетілді. Киркхемдегі бір жолды байланыс, қазір тоқтатылған, батысқа қарайғы байланыс үшін сақталды, ол Киркхем Ескі Тоғысы деп аталды, бұл Литамнан Пултонға тікелей қатынас жасауға мүмкіндік берді. Киркхемдегі шығысқа қарайғы қисық 1874 жылы жабылды. Блэкпул мен Литам желісі 1876 жылы екі есеге дейін жеткізілді. L&YR және LNWR Белфаст, Лондондерри және Мэн аралына кемелерді пайдалануға құқықтары болды және кеме пойыздары арқылы жұмыс істеді. 1883 жылғы 15 шілдеде Флитвудтың кемежайында кеме пойыздарынан кемелерге ауысу үшін жаңа станция ашылды және көлік қозғалысы күрт өсті. Жаңа станция жағажайға кемеге ауыспайтын жолаушыларға жақсы қызмет көрсеткендіктен, ескі станция жабылды. 1860 жылдан бастап кейбір балық аулау кемелері Флитвудты пайдаланды, бірақ 1892 жылы Гримсби фирмасы траулерлік балық аулау флотын құрды және қала батыс жағалаудағы ең ірі балық аулау портына және Ұлыбританиядағы үшінші ірі портына айналды, теміржол арқылы көп мөлшерде балық тасымалданды. 1901 жылғы 1 мамырда бірінші L&YR дәлізді және асхана вагоны экспресі Флитвуд пен Лидс арасында Манчестер арқылы, Белфаст кемесімен байланысатын бағытта енгізілді. Блэкпулдағы Престон және Уайр темір жолының терминалы (Талбот жолы) 1896 жылдан бастап толығымен қайта жаңартылып, кеңейтілді. Негізгі платформалардың жалпы ұзындығы 3600 фут, ал экскурсиялық платформалар 6300 фут болды; олар 1898 жылдың көктемінде толық ашылды. Блэкпул тармағы жаңа Пултон станциясынан сәл иілген жолмен шықты; қала жылдар бойы сол станцияға қарай өскендіктен, Престон бағытынан ескі Пултон станциясына қатынау жүк мақсатында сақталды. Жаңа желідегі батыс қисық 1899 жылғы 1 шілдеде ашылды, ал 1 ақпанда оған Poulton Curve Halt деп аталатын платформа ашылды, ол Блэкпул мен Флитвуд арасындағы теміржол-мотор қызметі үшін пайдаланылды. Күн сайын әр бағытта 19 пойыз жүрді. 1899 жылғы акті Киркхемге жақындаған жаңа желіге арналған көпірді рұқсат етті, бұл деңгейден бөлек тоғысуды қамтамасыз етті.
The main line was doubled as far as Burn Naze by 10 August 1846. The embankment between Burn Naze and Fleetwood was to be retained as the up line and a single line, some distance from the original, following a two mile deviation around the shore was built as the down line opening on 13 January 1851. The Blackpool branch was doubled by an Act of 26 May 1865, paid for by the companies in proportion. In 1871 the independent status of the line was reviewed because of financial difficulties, and by an Act of 29 June 1871, amalgamation with the Preston and Wyre Railway was authorised, along with provision for a connecting line at Lytham. The Lytham branch made a sharp divergence about three quarters of a mile west of Kirkham. An Act of 1873 authorised a cut off line, a little under a mile and a half in length and a connecting line was authorised at Lytham, connecting the Blackpool line to the original Lytham branch. Both sections were double track from opening on 1 July 1874. Lytham station on the P&WR was reduced to goods station status. The single line link at Kirkham, now by passed, was retained for the west facing connection at what became called Kirkham Old Junction, enabling direct running from Lytham towards Poulton. The east facing curve at Kirkham was closed in 1874. The Blackpool and Lytham line was doubled in 1876. The L&YR and the LNWR had powers to operate steamer services to Belfast, Londonderry and the Isle of Man and operated through boat trains. On 15 July 1883 a new station opened on the quay at Fleetwood for transfer from boat trains to the steamers, and traffic developed greatly. The old station was closed as the new station better served the promenade for passengers not transferring to the steamers. Some fishing vessels used Fleetwood from 1860, but in 1892 a trawler fishing fleet was established by a Grimsby firm and the town became the largest fishing port on the west coast and the third largest in Britain, with heavy fish traffic sent by rail. On 1 May 1901 the first L&YR corridor and dining car express was introduced between Fleetwood and Leeds via Manchester, connecting with the Belfast steamer. The Preston & Wyre Railway terminus in Blackpool (Talbot Road) was completely rebuilt and enlarged from 1896. The main platforms had a total length of 3,600 feet and the excursion platforms 6,300 feet; they were fully opened in the Spring of 1898. The Blackpool branch left by a more gently curved line from the new Poulton station; the approach to the old Poulton station from the Preston direction was retained for goods purposes, as the town had grown towards that station over the years. A west curve on the new line was opened on 1 July 1899, and a platform called Poulton Curve Halt was opened on it on 1 February 1909, used by a railmotor service between Blackpool and Fleetwood. There were 19 trains each way daily. An Act of 1899 authorised a flyover approaching Kirkham for the New Line, providing a grade separated junction.
Кливлейлер трамвайдың үстінде
Блэкпуль трамвай жүйесі 1885 жылы құрылды, ал Флитвудқа қарай созылған желі 1888 жылдың 14 шілдесінде ашылды, оның көп бөлігі бөлек жолмен салынған.
The Blackpool tramway system was founded in 1885, and the line to Fleetwood was opened on 14 July 1888, running in a segregated alignment for much of the way.
Жол қозғалысының төмендеуі
Блэкпул британдық теңіз жағасындағы демалыс күндерінің ерекше құбылысы болды, және ондаған жылдар бойы темір жол жолаушылар ағыны мен пойыз қозғалысының көлемін басқаруға тырысты, бірақ бұл маусымдық сипатта болды. Дегенмен, 1945 жылдан кейін автокөліктер көліктің көлемін арттыра бастады, себебі Ланкашир және Батыс Йоркширдің өнеркәсіптік қалаларынан қашықтық тым алыс емес еді. Темір жол бизнесінің төмендеуі, темір жолдағы қаржылық шығындарға қатысты күмәндік кезеңде, бұрынғы пойыз қызметі мен инфрақұрылым деңгейін сақтап тұру мүмкін болмады. Блэкпул орталық станциясы 1964 жылғы 2 қарашада, «Illuminations» мерекесінің соңында жабылды және оның жері сатылды; жағалау бойындағы пойыздар Блэкпул Оңтүстік станциясында тоқтады, ал бірнеше жылдан кейін Киркхемге шаттл рейстері ғана қатынай бастады. Флитвудтан Блэкпулға жолаушылар тасымалы 1964 жылы тоқтатылды. 1966 жылғы 18 сәуірде Флитвуд желісі Уайр докқа дейін қысқартылды. Киркхемнен жаңа желі 1965 жылғы 6 қыркүйекте жабылды, бірақ ол 1967 жылғы 13 ақпанға дейін экскурсиялық пойыздар үшін пайдаланылды. 1970 жылы Литам арқылы қатынайтын Эстон-Блэкпул бағыты Солтүстік станциясына ауыстырылды. 1974 жылдың қаңтарында бұл станция бұрынғы экскурсиялық платформалардың орнында, қазіргі заманғы талаптарға сәйкес кішірейтіліп қайта жаңартылды. 1992 жылы Пултоннан басталатын барлық тармақтар жабылды. 1970-ші жылдардың және 1980-ші жылдардың басында Блэкпул Оңтүстік тармағы, аталғандай, біржаңғылыққа айналдырылды, ал Престон мен Киркхем арасындағы төрт жолды теміржол екі жолға дейін қысқартылды.
Blackpool was an extraordinary phenomenon of British seaside holidays, and for decades the railways had struggled to handle the volume of passengers, and the number of train movements, although this was highly seasonal. Nevertheless, road motor coaches began to handle the traffic in increasing numbers after 1945, as distances from the Lancashire and West Yorkshire industrial towns were not great. The decline in railway business in an era of scepticism about financial loss making on the railways meant that it was impossible to sustain the former levels of train service, and of infrastructure. Blackpool Central station was closed at the end of the 1964 Illuminations period, on 2 November, and the site was sold; trains on the coast line terminated at Blackpool South, and a few years later they were only shuttle services to and from Kirkham. The Fleetwood to Blackpool passenger service had finished in 1964. On 18 April 1966, the Fleetwood line was cut back to Wyre Dock. The New Line from Kirkham closed on 6 September 1965, although it was used for excursion trains until 13 February 1967. In 1970 the Euston Blackpool services, which had hitherto travelled via Lytham, were diverted to the North station. In January 1974 this station was rebuilt on the site of the former excursion platforms, on a smaller scale to suit modern requirements. The entire branch from Poulton closed in 1992. In the 1970s and early 1980s the Blackpool South branch, as it had become, was singled, and the quadruple track between Preston and Kirkham was reduced to double track.
Қазіргі заман
Ұзақ жылдар бойы төмендеу кезеңінде Блэкпул Солтүстік желісі Престоннан орта деңгейдегі тармаққа айналды, ал Блэкпул Оңтүстік желісі Киркхемнен басталатын, оның жергілікті шаттл саласы болды. Флитвуд желісі болмай қалды. Бірнеше жылдан бері жергілікті қоғамдық ой-пікір көшбасшылары жақсы қызмет көрсетуді талап етіп келеді, сондай-ақ Престоннан Блэкпул Солтүстікке дейінгі желі электрлендірілді. Бұл 2018 жылдың 16 сәуірінен бастап жаңа жолаушылар пойыздарының қатынай бастауы үшін іске қосылды. (2020 жылғы мәлімет бойынша) кестеде Лондонға және кері үш тікелей пойыз бар, ал Манчестерге жарты сағат сайын пойыздар қатынайды. Блэкпул Оңтүстік бағытындағы қызмет әдетте сағат сайын жүзеге асырылады.
During a long period of decline, the Blackpool North line became a medium level branch from Preston, and the Blackpool South line a local shuttle subsidiary of that, from Kirkham. The Fleetwood line is no more. For some time local opinion formers have demanded better services, and electrification of the line from Preston to Blackpool North was implemented. This was commissioned in time for new passenger services to operate from 16 April 2018. There are (2020) three through trains to and from London in the timetable and a half hourly service to Manchester. The service from Blackpool South is typically hourly.
Флитвуд филиалының қайта ашылуы
2022 жылдың жаз ортасына қарай BBC Поултоннан Флитвудқа дейінгі темір жолды қайта ашу жоспарлары үкімет тарапынан мақұлданғанын хабарлады.
As of Midsummer 2022, the BBC are reporting that plans to re open the railway from Poulton to Fleetwood have been approved by the government.
Пултон 1893 жыл
1893 жылғы 1 шілдеде қатерлі апат болды, онда Блэкпул қаласынан Стокпортқа қайтып келе жатқан жеңіл саяхаттық пойыз Пултон қисығында жолдан шығып кетті. Кисықтағы жылдамдық шегі 6 миль/сағат болған, ал пойыз осы жылдамдықтан айтарлық дәрежеде асып кеткен.
There was a serious accident on 1 July 1893, when a light excursion train returning from Blackpool to Stockport became derailed at speed on Poulton curve. The speed limit on the curve was 6 mph, and the train considerably exceeded that speed.
Литам, 1924 жыл
1924 жылы 3 қарашада сағат 16:40-та Ливерпульден Блэкпулге бағытталған экспресс жолаушылар поезi дөңгелегінің шинасы бұзылғаннан кейін рельстен шығып кетті. Поезд экипажының үш мүшесі мен он төрт жолаушы қаза тапты. Шинада үлкен, анықталмаған металлургиялық кемшілік болған.
On 3 November 1924 the 4:40 pm express passenger train from Liverpool Exchange to Blackpool derailed, when a tyre on the engine failed. Three traincrew and fourteen passengers were killed. There had been a large undetected metallurgical defect in the tyre.
Уитон, 1961 жыл
1961 жылы 16 шілдеде Кёркхэм мен Пултон арасында Синглтон Банкі сигналды қорабының жанында соқтығысу орын алды. Кольн-Флитвуд бағытындағы экспресс жолаушылар пойызы сағатына шамамен 45 миль жылдамдықпен инженерлік балласт пойызына шағылысты. Соқтығысу салдарынан жүргізуші және алты жолаушы қаза тапты. Балласт пойызы учаскеде жұмыс істеп жатқан, бірақ бір жолды қозғалыс ережелерінің бұзылуы және телефондық хабарламаларды дұрыс түсінбеу экспресс пойызына учаске арқылы кезеңдік сигнал берілуіне әкелді, осылайша ол ашық сигналмен жүріп кетті.
On 16 July 1961 a collision took place near Singleton Bank signalbox, between Kirkham and Poulton. An express passenger train from Colne to Fleetwood struck an engineers' ballast train at about 45 mph. The driver and six passengers died in the collision. The ballast train was working in section but irregular operation of single line working arrangements and misunderstandings of telephone messages led to the express train being signalled through the section, so it was running under clear signals.