Қыптықтар Евангелиясы: Ерте христиандық мәтін фрагменттері
Greek Gospel of the Egyptians
Ежелгі христиан діни мәтіні – "Мысырлықтар Евангелиясы". 2 ғ-да жазылған, Гностик ағымдармен байланысты. Фрагменттері ғана сақталған, мазмұны толық белгісіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Апокрифтік ізгі хабар – Египеттіктердің грек тіліндегі ізгі хабары (грек тілі: Ἑλληνικὸν Εὐαγγέλιον τῶν Αἰγυπτίων) – ерте христиан діни мәтіні. Атауы кіріспе жолынан алынған.
Apocryphal gospel
The Greek Gospel of the Egyptians (Greek: Ἑλληνικὸν Εὐαγγέλιον τῶν Αἰγυπτίων) is an early Christian religious text. Its title is adopted from its opening line.
Кездесу
Мысырлықтардың грек Евангелиясы (кейінірек пайда болған, толық гностикалық копт Евангелиясынан мүлдем өзгеше), шамасы 2 ғасырдың бірінші жартысында жазылған. Бұл Евангелия Александриялық Клименттің «Стромата» атты жинағында айтылған, ондағы цитаталар қазірге дейін сақталған қысқа үзінділердің көп бөлігін құрайды. Гипполит та оны атап өткен, ол «Мысырлықтар бойынша деп аталатын Евангелияда баяндалған жанның түрлі өзгерістеріне» сілтеме жасап, Мысырлықтар Евангелиясын гностикалық Наассен сектасымен байланыстырған. Кейіннен, 4 ғасырдағы ерестік ағымдарды жинаған Эпифаний Саламисский, сабеллиандықтар осы Евангелияны пайдаланған десе де, 3 ғасырдың басындағы Сабеллий туралы оның білуі күмәнді.
The Greek Gospel of the Egyptians (which is quite distinct from the later, wholly Gnostic Coptic Gospel of the Egyptians), perhaps written in the second quarter of the 2nd century, was already cited in Clement of Alexandria's miscellany, the Stromata, where quotations give us many of the brief excerpts that are all that remain; it was also mentioned by Hippolytus, who alludes to "these various changes of the soul, set forth in the Gospel entitled according to the Egyptians" and connects the Gospel of the Egyptians with the Gnostic Naassene sect. Later, that 4th century collector of heresies, Epiphanius of Salamis, asserts that the Sabellians made use of this gospel; though it is unlikely that he had any firsthand information about Sabellius, who taught in the early 3rd century.
Мазмұны
Осы аз ғана фрагменттерден мазмұнының қаншалықты кең болғаны, немесе олар қандай басқа мәселелерді талқылағаны, немесе белгілі фрагменттер бүкіл құрылымның мәнін көрсетеді ме, белгісіз. Бұл, әрине, «әңгімелер» дәстүрі дуологтың таныс формуласына енгізілген. Сонымен қатар, фрагменттілігіне байланысты, бұл басқа белгілі мәтіннің нұсқасы болып табылатыны да белгісіз. «Мысырлықтардың Ізгі хабары» 2 және 3 ғасырларда Мысыр шіркеулерінде оқылған. Мәтіннің белгілі фрагменттері шәкірт Салома мен Исаның арасындағы пікірталас түрінде келеді, онда Иса бойдақ болуды жақтайды, немесе дәлірек айтқанда, «әр фрагмент жыныстық аскетизмді тудың қасіретті циклын үзудің және еркек пен әйел арасындағы күдікті күнәлі айырмашылықтарды жеңудің құралы ретінде қолдайды, бұл барлық адамдарға бастапқы және андрогиндік күйлеріне оралуға мүмкіндік береді» (Кэмерон, 1982). Саломаның «Өлім неше уақытқа дейін билік етеді?» деген сұрағы Исаның «Әйелдер бала туғанда ғана» деген атақты жауабын тудырады, бұл 2 және 3 ғасырлардағы басқа апокрифтік жазбаларда да кездеседі және Византиялық Феодоттың оны жалпы белгілі нәрсе ретінде келтіргені бар: «67. Құтқарушы Саломаға әйелдер бала туғанда өлім болады дегенде, ол тууды жамандаған жоқ, өйткені ол сенушілердің құтқарылуы үшін қажет». Бұл сөздер кеңінен тараған болуы керек, бірақ олар Киелі кітаптың ешбір кітабының мақсатына сай келмеген. Денеге жанын қамау ретінде қарау гностицизмнің маңызды түсінігі болды. Некеден бас тартуды Энкраттар да қолдады, ал көптеген ерте христиандық топтар бойдақ болуды мақтады, сондықтан мәтіннің қай топтан шыққанын анықтау қиын.
From these few fragments, it is unknown how much more extensive the contents were, or what other matters they discussed, or whether the known fragments present essentially the nature of the whole entity, which is apparently a "sayings" tradition worked into the familiar formula of a duologue. Also, due to the fragmentary nature, it is unknown whether it constitutes a version of some other known text. The Gospel of the Egyptians was apparently read in Egyptian churches in the 2nd and 3rd centuries. The known fragments of text takes the form of a discussion between the disciple Salome and Jesus, who advocates celibacy, or, more accurately, "each fragment endorses sexual asceticism as the means of breaking the lethal cycle of birth and of overcoming the alleged sinful differences between male and female, enabling all persons to return to what was understood to be their primordial and androgynous state" (Cameron 1982). The familiar question of Salome— "How long shall death prevail?" provoking Jesus' famous answer "As long as women bear children"— has echoes in other 2nd and 3rd century apocrypha and is instanced by Theodotus of Byzantium as if it were commonly known: "67. And when the Saviour says to Salome that there shall be death as long as women bear children, he did not say it as abusing birth, for that is necessary for the salvation of believers." This saying must have had a wide circulation, though it did not suit the purpose of any canonical Gospel. A similar view of the body as an entrapment of the soul was an essential understanding of Gnosticism. The rejection of marriage was also supported by the Encratites and many of the other early Christian groupings praised celibacy, and therefore it is difficult to tell from what group the text originated.