Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық тенор саксофонист (1927–1987)
American tenor saxophonist (1927–1987)
Уорн Марион Марш (26 қазан 1927 – 18 желтоқсан 1987) – американдық тенор саксофонист. Лос-Анджелесте дүниеге келген ол 1950-ші жылдары пианист Ленни Тристаноның шәкірті ретінде көзге түсіп, 1970-ші жылдары Supersax тобының мүшесі ретінде танылды.
Warne Marion Marsh (October 26, 1927 – December 18, 1987) was an American tenor saxophonist. Born in Los Angeles, his playing first came to prominence in the 1950s as a protégé of pianist Lennie Tristano and earned attention in the 1970s as a member of Supersax.
Өмірбаян
Марш көркемдік ортада өскен, жақсы жағдайда: оның әкесі – голливуд операторы Оливер Т. Марш (1892–1941), ал анасы Элизабет – скрипкашы болған. Ол актрисалар Мэй Марш пен Маргарита Марш және киномонтажшы Фрэнсис Марштың сіңілі баласы болды. Оған Ленни Тристано сабақ берді және ол Тристаноның импровизация философиясына ең адал болды – ұзын мелодияның тазалығына сенім, жалаулар мен эмоционалдық тартымдылықтан аулақ болу, джаз стандарттарының шағын жиынтығын шексіз зерттеуге ден қою. Марш көбінесе салқын тембрлі музыкант болғанымен, сыншы Скотт Яноу белгілі бір жағдайларда Марш "күткеннен де жалынды ойнайтынын" айтады. Марштың ырғақты, нәзік мелодиялық желілері бірден танылады. Энтони Брэкстон оны "ең ұлы вертикальды импровизатор" деп атады (яғни, мелодиядан гөрі гармония/аккордтарға басымдық беретін импровизатор). 1970 жылдары ол Чарли Паркердің сололарын оркестрлік аранжировкада орындайтын үлкен ансамбль – Supersax құрамында қайтадан танылды. Ол әйелі Джеральдин Марш және екі ұлы, К.С. Марш және Джейсон Маршпен қалды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратына жерленген. Джаз жанкүйерлері мен музыканттары арасында белгілі бір культ фигурасы болғанымен, оның беделі қайтыс болғаннан кейін артып келеді; Марк Тернер сияқты жас музыканттар оның музыкасынан Джон Колтрейннің үлкен ықпалына қарсы салмақ ретінде пайдаланды. Марштың дискографиясы әлі де шашыраңқы және табу қиын, өйткені оның көп бөлігі шағын лейблдер үшін жазылған, бірақ соңғы жылдары оның көптеген туындылары компакт-дискіде жарық көрді. Оның өмірі туралы деректі фильм түсірілуде: "Уорн Марш: Импровизацияланған өмір", режиссері – оның үлкен ұлы К.С. Марш.
Marsh came from an affluent artistic background: his father was Hollywood cinematographer Oliver T. Marsh (1892–1941), and his mother Elizabeth was a violinist. He was the nephew of actresses Mae Marsh and Marguerite Marsh and film editor Frances Marsh. He was tutored by Lennie Tristano. and remained one of the most faithful to the Tristano philosophy of improvisation – the faith in the purity of the long line, the avoidance of licks and emotional chain pulling, the concentration on endlessly mining the same small body of jazz standards. While Marsh was a generally cool toned player, the critic Scott Yanow notes that Marsh played with "more fire than one would expect" in certain contexts. Marsh's rhythmically subtle lines are immediately recognizable. He has been called by Anthony Braxton "the greatest vertical improviser" (i. e., improvising that emphasizes harmony/chords more than melody). In the 1970s, he gained renewed exposure as a member of Supersax, a large ensemble which played orchestral arrangements of Charlie Parker solos. He left a widow, Geraldyne Marsh, and two sons, K. C. Marsh and Jason Marsh. He is interred at Forest Lawn Memorial Park in Glendale, California. Though he remains something of a cult figure among jazz fans and musicians, his influence has grown since his death; younger players such as Mark Turner have borrowed from his music as a way of counterbalancing the pervasive influence of John Coltrane. Marsh's discography remains somewhat scattered and elusive, as much of it was done for small labels, but more and more of his work has been issued on compact disc in recent years. A documentary is being made about him: Warne Marsh: An Improvised Life, directed by his eldest son, K. C. Marsh.