Кіріспе
Неміс саясаткері (1926–2009)
Отто Фридрих Вильгельм Фрайхерр фон дер Венге Граф Ламбсдорф, Отто Граф Ламбсдорф (20 желтоқсан 1926 – 5 желтоқсан 2009) – Германияның еркін демократиялық партиясының (FDP) саясаткері. 1977 жылдан 1984 жылға дейін Германия Федералдық экономика министрі болды, оның кейін сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптауларға байланысты отставкаға шығуына себеп болды.
Ерте өмір және білім
Ламбсдорф Аахенде (Рейнландта) Герберт Граф Ламбсдорф пен Ева Шмидт отбасында дүниеге келді. Ол Берлин мен Бранденбург-ан-дер-Хавель қалаларында оқыды және 1944 жылы Вермахт қатарына офицерлік курсант болып қабылданды. 1945 жылдың сәуір айында одақтас әскерлерінің шабуылында ауыр жарақат алып, сол аяғының төменгі жағынан айырылды. Ламбсдорф 1946 жылға дейін соғыс тұтқыны болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Абитур емтиханын тапсырып, Бонн және Кельн университеттерінде құқық білімін оқып, PhD дәрежесін алды.
Саяси мансап
1951 жылы Ламбсдорф либералды FDP партиясына мүше болды, ал 1972 жылдан 1998 жылға дейін ол осы партияны Федералдық парламентте, Бундестагта өкілдік етті. Партия ішінде де, сыртында да ол нарықтық либералдардың өкілі ретінде белгілі болды; оны әжуалы түрде der Marktgraf ("базар графы", Markgraf, "маркграф" сөзімен ойын) деп атады.
Экономика істері жөніндегі федералды министр
Канцлер Вилли Брандт 1977 жылы Хельмут Шмидтге қызметтен кетуге рұхсат бергенде, Ламбсдорф жаңа үкіметте Батыс Германияның Экономика министрі болып тағайындалды және 1977 жылдан 1982 жылға дейін қызмет етті. Ол 1982 жылдан 1984 жылға дейін канцлер Гельмут Кольдің үкіметінде де сол лауазымды сақтап қалды. Оның партиясы Социал-демократиялық партиямен жасаған коалициядан шығып, Кольдің Христиан-демократиялық одағымен жаңа үкімет құрғаннан кейін. 1987 жылы Ламбсдорф қызмет ете жүріп айыптама алған Батыс Германияның алғашқы кабинет министрі болды, себебі ол «Флик ісі» деп аталатын жемқорлыққа қатысты айыптауларға байланысты отставкаға кетуге мәжбүр болды. Алайда, 1987 жылдың қаңтарында прокурор соттан Ламбсдорфты барлық жемқорлық айыптарынан ақтауды сұрады, соның ішінде 1977-1980 жылдар аралығында Флик концернінен салық жеңілдіктері бергені үшін 50 000 доллар алғаны туралы айыптаулар да болды. 1987 жылдың 16 ақпанында ол Бонн мемлекеттік сотында саяси партияларға жасалған қайырымдалықтар бойынша салықтан жалтарғандығы айыптамасы бойынша кінәлі деп танылды. 18 айлық сот процесі барысында ол Парламентке қайта сайланды және өзінің парламенттік тобының экономикалық мәселелер жөніндегі өкілі болды.
"Еркін демократия" партиясының төрағасы
Ламбсдорф 1988 жылдан 1993 жылға дейін FDP төрағасы болды. 1991 жылы, Парсы шығанағы соғысы кезінде Ламбсдорф американдық шенеуніктермен бірге Германия үкіметіне наразылық білдірді, кейбір неміс компанияларының Иракқа қару-жарақ және у газ зауыттарын жеткізуіне қарсы кешіккені үшін оны айыптады. Ханс Дитрих Геншердің отставкаға кеткеннен кейін Ламбсдорф және канцлер Гельмут Коль Геншердің бұрынғы кеңесшісі Ирмгард Швацерді жаңа Сыртқы істер министрі етіп тағайындады. Бірақ, FDP парламенттік фракциясының көпшілігі оның кандидатурасын қабылдамай, оның орнына Әділет министрі Клаус Кинкельді Сыртқы істер министрлігіне жетекші етіп тағайындады.
Саясаттың кейінгі өмірі
Белсенді саясаттан қанағаттанғаннан кейін Ламбсдорф еркін нарықтың жақтаушысы болып қала берді, DSW акционерлер тобының белсенді мүшесіне айналды және бюрократияның және салық жүктемесінің артуының қауіптері туралы үнемі ескертіп отырды. 1993 жылдан 2008 жылға дейін ол Lufthansa компаниясының қадағалау кеңесінде қызмет етті. 1999 жылы Германия канцлері Герхард Шредер Ламбсдорфты Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германиядағы мәжбүрлі еңбек құрбандарына өтемақы төлеу бойынша келіссөздерге федералдық өкілі етіп тағайындады, нәтижесінде "Естелік, жауапкершілік және болашақ" қоры құрылды. Ол сонымен қатар "Шығарып тастауға қарсы орталықтың" ғылыми кеңесші кеңесінің мүшесі және Франц Верфельдің адам құқықтары сыйлығының төрешілер алқасының мүшесі болды. Ламбсдорф Либералдық Интернатционалдың құрметті президенті болды. Осы лауазымында ол 1992 жылы өз елінің билігі елден шығуға тыйым салған кениялық құқық қорғаушы Гитобу Иманяраға Дүниежүзілік газеттер қауымдастығының "Алтын қалам" сыйлығын жеке табыстады.
Саяси ұстанымдар
Бизнесті қолдайтын "Еркін демократиялық партия" (FDP) социал-демократиялық "СДП" партиясымен коалиция құрған, бірақ 1980 жылдардың басында бағытын өзгертті. Ламбсдорф 1977 жылы FDP-ні нарыққа бағдарланған "Киль тезистерін" қабылдауға жетекшілік етті; бұл тезистер кейнсиандық тұтыну сұранысына жасалған баса назарды жоққа шығарды, әлеуметтік көмекке жұмсалатын қаражатты азайтуды және өндірісті ынталандырып, жұмыс орындарын құруға бағытталған саясатты енгізуді ұсынды. Ламбсдорф мұның экономикалық өсімге алып келетінін, ал ол әлеуметтік және қаржылық проблемаларды өздігінен шешетінін айтты. Осының салдарынан FDP ХДС-ке адалдығын ауыстырды, ал Шмидт 1982 жылы парламенттегі көпшілігін жоғалтты. Батыс Германия тарихында тұңғыш рет үкіметке сенімсіздік дауысынан құлады.