Уильям Генри Севелл: Англиялық дін қызметкері және білім беруші (1804-1874)
William Sewell (author)
Уильям Генри Севелл (1804-1874) – ағылшын дін қызметкері, екі публик мектептің негізін қалаушы. Трактарианизм әсерімен реформатор-ұстаз, жазушы. Жаңа Зеландия премьер-министрінің туысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын мектебінің негізін қалаушы және дін қызметкері, 1804–1874.
English school founder and divine, 1804–1874
Уильям Генри Сеуэлл (23 қаңтар 1804 – 14 қараша 1874), ағылшын дін қызметкері және жазушы, жоғары шіркеу ағылшын бағытындағы екі мемлекеттік мектептің құрылуына көмектесті. Дінге берілген, білімді ғалым және реформатор мектеп мұғалімі болған ол, трактаторлардың күшті ықпалында болды.
William Henry Sewell (23 January 180414 November 1874), English divine and author, helped to found two public schools along high church Anglican lines. A devout churchman, learned scholar and reforming schoolmaster, he was strongly influenced by the Tractarians.
Ерте өмір
Уайт аралындағы Ньюпортта туған, ол заңгердің екінші ұлы және Оксфордтағы Король колледжінің мүшесі, оның алты бауыры болды, олардың төртеуі ұлттық деңгейде танымал болды. Ричард Кларк Сеуэлл танымал ақын, құқық танушы және Оксфордтың Магдален колледжінің мүшесі еді. Генри Сеуэлл Жаңа Зеландияның премьер-министрі болу үшін эмиграция жасауға дейін отбасылық фирмада жұмыс істеді. Джеймс Эдвардс Сеуэлл 1860-1903 жылдар аралығында Оксфордтың Нью-колледжінің директоры болды. Элизабет Миссинг Сеуэлл діни кітаптар мен балаларға арналған әңгімелер жазды. Ол Вентор Сент-Бонифаций қыздар мектебін құрды. Сеуэлл Винчестерде білім алды, бірақ оны ұнатпады, себебі оны қорлаған. Ол Оксфордтағы Мертон колледжіне оқуға түсіп, онда пошта шебері қызметін атқарды және Литерае Гуманиорес бойынша үздік нәтиже көрсетті. 1827 жылы ол Эксетер колледжінің Петреяндық мүшесі болып сайланды, содан кейін Канцлердің ағылшын тіліндегі эссе сыйлығы мен Канцлердің латын тіліндегі эссе сыйлығын жеңіп алды. Ол дін қызметкері болып тағайындалғанда 26 жасқа толған еді. 1831 жылдан 1853 жылға дейін ол Эксетер колледжінде оқытушы, «Үлкендер» пәні бойынша сарапшы, колледж кітапханашысы, проректор, ал 1839 жылы декан болды.
Born at Newport, Isle of Wight, the second son of a solicitor and Fellow of The Queen's College, Oxford, he had six brothers, four of whom became national figures. Richard Clarke Sewell was a recognised poet, legal writer and Fellow of Magdalen College, Oxford. Henry Sewell worked in the family firm before emigrating to become Premier of New Zealand. James Edwards Sewell was Warden of New College, Oxford (1860–1903). Elizabeth Missing Sewell wrote devotional religious books and children's stories. She founded Ventnor St Boniface School for girls. Sewell was educated at Winchester, which he disliked as he was bullied. He went up to Merton College, Oxford, where he gained a postmastership and a first in Literae Humaniores. He was elected a Petreian Fellow of Exeter College in 1827, and then won both the Chancellor's English Essay Prize and the Chancellor's Latin Essay Prize. He was only 26 when he was ordained. From 1831 to 1853 he was a tutor at Exeter College, an Examiner in Greats, Librarian to the college, Sub Rector, and by 1839 also Dean.
Трактариандар
1835 жылы Сеуэлл Винчестер мектебінің директоры лауазымына үміттү болды, бірақ доктор Моберли бір дауыс айырмасымен жеңіске жетті. 1836-1841 жылдары ол Уайттың моральдық философия профессоры болды. 1830 жылы діни сан алған Сеуэлл, трактариан қозғалысының басында Пьюзи, Ньюман, Кебл және Р. Х. Фроудпен дос болды, бірақ кейін трактариандардың Римге тым жақын екенін сезіп, олардан алшақтады. Оның "Шарқыраған тас" романының мазмұны сол кездегі Ньюманның көзқарасына қарсы келді. Алайда, 1849 жылы Дж.А. Фроуд "Имандың кесірі" атты кітабын жариялағанда, Сеуэлл оның зұлымдығын студенттеріне айтты. Бір оқушысы кітаптың бір данасын иеленгенін мойындағанда, ол кітапты тартып алып, жыртып, отқа лақтырып жіберді. Сеуэлл көптеген уағыз, түсіндірмелер, өлеңдер мен аудармалардың авторы болды. Оның көптеген хат алысқандарының арасында Уильям Гладстон да болды. Ол түрлі мәселелер бойынша саяси тоқсандық шолуға материалдар қосты. Сеуэлл өте сенімді, сүйкімді мінезді болды, бірақ монастырь ғалымдарына тән әзілге құмарлық танытпады.
In 1835 Sewell applied for the Headmastership of Winchester, but was defeated by Dr Moberley by one vote. From 1836 to 1841 he was White's Professor of Moral Philosophy. Sewell, having taken holy orders in 1830, became a friend of Pusey, Newman, Keble and R. H. Froude in the earlier days of the Tractarian movement, but subsequently found that the Tractarians leant too much towards Rome and dissociated himself from them. The plot of his novel Hawkstone opposed to Newman's position at the time. When, however, in 1849, JA Froude published his Nemesis of Faith, Sewell denounced the wickedness of the book to his class, and when a pupil of his confessed to possessing a copy, he seized it, tore it to pieces and threw it in the fire. Sewell was a prolific writer of sermons, commentaries, poetry and translations. His many correspondents included William Gladstone. He contributed to the political Quarterly Review on various subjects. Sewell was supremely confident, had a winning manner, but lacked the droll humour of the cloistered academics.
Сент-Колумба және Сент-Питер колледжі, Радли
1843 жылдың сәуір айында Сеуэлл және оның достары Монселл мен Тодд Мет графтығындағы Стаккаллан үйінде Сент-Колумба колледжін құрды, ол ирландтық Винчестер мен Итонның бір түрі, тіпті «Винчестер мен Итоннан да артық» болуы тиіс еді. Колледж әдемі табиғатта орналасқан. 1861 жылы Кларендон комиссиясы оны мемлекеттік мектеп деп атады, бірақ Сеуэллдің мақсаты – Ирландиядағы құлдырап бара жатқан шіркеу үшін пасторлық күтім мен қатаң классикалық білім беруге баса назар аударған англикандық білім беруді ұсыну болды. Мектепті ақсүйектер мен шіркеу қолдады. Лорд Бойн Синглтон мен Сеуэлл Армгам архиепискобы, колледждің губернаторы Лорд Джордж де ла Пур Бересфордтың айқын қолдауымен жерді жалға алды. Сеуэлл балаларды *locis parentis* орналастырып, оларға «ойларын нығайтып, кеңейтіп, тазартатын» жеке бөлмелер беру арқылы шабыттандыруды үміттенеді. Классикалық пәндермен қатар, олар заманауи тілдерді, заманауи тарихты, математиканы, сурет салуды, сәулет өнерін және ирланд тілін оқытуы керек еді. Сеуэлл Сент-Колумбада ұнамады. Ол қажетті қаражатты жинау үшін көп сапарлар жасағанмен, колледж оған көптеген жиһаз бен күміс әкелген қаржылық демеушіге жаман қарым-қатынас жасады. Оксфордтағы, әсіресе Магдален колледжіндегі байланыстары тиімді болды. Сеуэллдің маңызды үлесі – үлкен кітапхана қоры. Оның әріптестері ирланд тілінде сабақ беруді қаласа, ол жас джентльмендерге лайық үстел әдептерін сақтамағандары үшін балаларды жазаға тартып, тәртіпті қатаң сақтады. Суық душ пен қатты сабау қажет болды, бірақ Сеуэлл ең қорқынышты жазаның шіркеуден шеттету екеніне сенді. Ол «Таңғы және кешкі құлшылық» кітабына жоғары шіркеу түсіндіруін басымдық берді. Сонымен қатар, ол тазалық пен денсаулық сақтаудың жоғары стандарттарымен де танымал болды. Синглтон Сеуэллпен келісіп, ораза және той күндері болуы керек екенін айтты, бірақ бұл ирланд протестанттарының сезімдерін ренжітті. Лорд Адар мен Уильям Монселл католик дініне ауысты. 1846 жылдың мамыр айында ол Оксфорд пен Эксетер колледжіне оралу үшін Уорден Синглтонмен бірге отставкаға кетті, өйткені Сент-Колумба колледжінің профессорлары одан бас тартқан еді. Синглтон тағы бір колледж ашу мәселесін талқылау үшін Турл көшесінде кездесті. 1847 жылдың 9 маусымында ол Рэдли колледжін құруға көмектесіп, Синглтонды Уорден қызметіне тағайындады. Сеуэллдің ниеті – бұл мектепті де жоғары шіркеудің қатаң принциптері бойынша басқару еді. Сеуэлл бастапқыда Сент-Колумбаның менеджерлерінің бірі болған, ал кейіннен Рэдлидің үшінші Уордені болды, бірақ оның бизнес басқаруы екі жағдайда да сәтсіз аяқталды, ал Рэдлиге түскен қарыздар үшін оның жеке жауапкершілігі Оксфорд стипендиясының тоқтатылуына әкелді. 1862 жылы қаржылық қиындықтар оны Англиядан Германияға кетуге мәжбүр етті, ол 1870 жылға дейін сонда тұрды.
In April 1843, Sewell and his friends Monsell and Todd founded at Stackallan House, County Meath, St Columba's College, designed to be a sort of Irish Winchester and Eton "and something more than Winchester or Eton." It was set in beautiful countryside. In 1861 the Clarendon Commission defined it as a public school, but Sewell's aim was to provide an Anglican education for the ailing Church in Ireland, with emphasis on pastoral care and rigorous classical disciplines. The school was supported by the nobility and church. From Lord Boyne Singleton and Sewell rented the land with conspicuous approval from the Archbishop of Armagh, Lord George de la Poer Beresford, the college's Governor. Sewell hoped to inspire boys in locis parentis, giving them cubicles to live in and "strengthen, enlarge and purify their minds." With the classics they were to teach modern languages, modern history and mathematics, drawing, architecture and the Irish language. Sewell was disliked at St Columba's. Despite his trips to raise much needed funds, his college showed bad faith towards a financial supporter who brought it much furniture and silver. His connections at Oxford, particularly Magdalen College, were useful. Another substantial Sewell contribution was a large library collection. His colleagues wanted a more relaxed Irish Gaelic school, whereas he was known to have punished boys for failing to show table manners befitting young gentlemen. Cold showers and hard beatings were necessary, but Sewell believed the most dreaded exclusion to be from chapel. Emphasis on regular attendance at Evensong and Matins was central to his scholastic vision of a High Church interpretation of the Book of Common Prayer. While he also gained a reputation for high standards of cleanliness and medical health. Singleton agreed with Sewell that there must be fasting and feast days, but this offended Irish Protestant sensibilities. The Fellows Lord Adare and William Monsell converted to Roman Catholicism. In May 1846 he resigned with Warden Singleton to return to Oxford and Exeter College, having been outvoted by the Fellows of St Columba's. Singleton met in Turl Street to discuss the opening of another college. On 9 June 1847, he helped to found Radley College, installing Singleton as Warden. Sewell's intention was that this school too should be conducted on strict High Church principles. Sewell was originally himself one of the managers of St Columba's, and later the third Warden of Radley, but his business management was unsuccessful in both cases, and his personal responsibility for the debts contracted by Radley caused the sequestration of his Oxford fellowship. In 1862 his financial difficulties compelled him to leave England for Germany, where he remained until 1870.