Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корей жазушысы (1879–1944)
Korean writer (1879–1944)
Хан Ён Ун (; 1879 жылғы 29 тамыз – 1944 жылғы 29 маусым) – ХХ ғасырғы корей буддизмін реформалаған және ақын болған тұлға. Бұл есімді оған 1905 жылы медитация оқытушысы діни атақ ретінде берген, ал Манхэ (만해) – оның көркемдік есімі; ал туғандағы есімі Хан Юй Чхон.
Han Yong un (; August 29, 1879 – June 29, 1944) was a twentieth century Korean Buddhist reformer and poet. This name was his religious name, given by his meditation instructor in 1905, and Manhae (만해) was his art name; his birth name was Han Yu cheon.
Өмір
Манхэ Жосонның Оңтүстік Чхунчхон провинциясының Хонгсондағы Ючхон қаласында дүниеге келген. Балалық шағында ол сеодангта, Жосон дәуірінде кең таралған мектептерде қытай классикасын оқыды. Рухани санға ие болғанға дейін ол елдегі жапондық ықпалға қарсы күреске қатысты, бұл 1905 жылдан 1945 жылға дейінгі жапон оккупациясына әкеп соқты. 1896 жылдан бастап Баекдам ғибадатханасындағы Осеамда уақыт өткізді. Осы кезеңде ол буддалық қасиетті мәтіндерді және заманауи философияның бірнеше кітаптарын зерттеді. 1905 жылы Жогье монахтар орденінің киімін алды, ал 1908 жылы Жапонияға барып, алты ай бойы буддизм мен Шығыс философиясын оқу үшін бірнеше ғибадатханаларды аралады. 1919 жылы ол Корея Тәуелсіздік Декларациясына қол қойған патриоттардың қатарында болды.
Manhae was born in Yucheon in Hongseong, South Chungcheong Province, Joseon. During his childhood, he studied the Chinese classics in a seodang; schools that were widespread during the Joseon period. Prior to being ordained, he was involved in resistance to Japanese influence in the country, which culminated in the Japanese occupation from 1905 to 1945. He lived in seclusion at Ose am in the Baekdam Temple from 1896. During this period, he studied Buddhist sacred texts and several books of modern philosophy. In 1905 he received the robes of the Jogye Order of monks and in 1908 he went to Japan and visited several temples to study Buddhism and Eastern philosophy for six months. In 1919 he was one of the patriot signatories to the Korean Declaration of Independence.
Жұмыс
Әлеуметтік жазушы ретінде Манхэ кореялық буддизмді реформалауға шақырды. Манхэнің поэзиясы ұлтшылдық пен сезімтал махаббатты қамтыды, көбінесе оларды біріктірді. Оның саяси жинақтарының бірі – 1926 жылы жарық көрген «Нимүи Чиммук» (Сүйіктінің үнсіздігі, 님의 침묵). Бұл туындылар теңдік және бостандық идеяларына негізделген, Корея тәуелсіздік қозғалысында пассивті қарсылық және зорлықсыздыққа ұмтылысқа ықпал етті. 1913 жылы Хан Ёнгун «Корея буддизмін жаңарту» (Joseonbulgyo yusimlon) атты еңбегін жариялады, онда Жосон буддизмінің өткір заманға сай келмейтін оқшаулану саясаты және сол кездегі шындықпен үйлеспеуі сынға алынды. Бұл жұмыс зиялы қауымды қозғады. Бұл еңбекте автор теңдік, өзіндік тану, буддизмнің әлемді қорғау және прогреске қабілеттілігін жариялады. Оның белсенді және ойшыл ретінде қалыптасуы осы принциптерге адал болуының нәтижесі болды. 1918 жылы Хан жастарды нұрландыруды мақсат еткен «Толық сана» (Yusim) атты туындысын шығарды. Келесі жылы Чхэ Линмен бірге 3.1 тәуелсіздік қозғалысында белсенді рөл атқарды, осының салдарынан тұтқынға алынып, үш жылға сотталды. Түрмеде отырғанда Хан өзінің саяси қызметіне қатысты ресми тергеуге жауап ретінде «Корея тәуелсіздігінің себептері» (Joseondoglib i yuseo) атты туындысын жазды. 1922 жылы ол ақталды, содан кейін бүкіл ел бойынша лекциялық тур бастады. Турдың мақсаты – жастарды қызықтыру және оларға шабыт беру болды, бұл мақсат Ханның «Толық сана» еңбегінде алғаш рет қойылған. 1924 жылы буддалық жастар ассамблеясының төрағасы болды. Ханның «Нимүи Чиммук» кітабында жарияланған өлеңдер бұрынғы жылы Бэкдам ғибадатханасында жазылған. Бұл кітап сол кездегі әдеби сыншылар мен зиялылардың көп назарын аударды. Оның көптеген басқа да жариялымдарына қарамастан, қытай өлеңдерінен бастап сиджоларға дейін, «Толық сана» жинағына енген өлеңдер мен «Қара жел» (Heukpung), «Өкініш» (Huhoe), «Бақытсыздық» (Bakmyeong) сияқты романдарға қарамастан, бұл жинақ ақынның ең маңызды және ұзаққа созылатын әдеби жетістігі болып табылады. Ханның осындай лирикалық, ұзын жолдармен құлшылық білдіру үлгісі Рабиндранат Тагор болды, оның туындыларын білген, ал Тагордың артында мистика мен эротизмді біріктіретін ежелгі үнді дәстүрі тұрды. 2007 жылы Корея ақындары қауымдастығы оны он ең маңызды қазіргі корей ақындарының қатарына енгізді.
As a social writer, Manhae called for the reform of Korean Buddhism. Manhae's poetry dealt with both nationalism and sexual love, often mingling the two. One of his more political collections was Nimui Chimmuk (Lover's Silence, 님의 침묵), published in 1926. These works revolve around the ideas of equality and freedom and helped inspire the tendencies toward passive resistance and non violence in the Korean independence movement. In 1913, Han Yongun published "The Restoration of Korean Buddhism (Joseonbulgyo yusimlon), which criticized the anachronistic isolationist policy of Joseon Buddhism and its incongruence with the then contemporary reality. The work sent tremors through the intellectual world. In this work, the author promulgated the principle of equality, self discovery, the potential for Buddhism for safeguarding the world, and progress. His development as an activist and thinker resulted from his adherence to these very principles. In 1918, Han published "Whole Mind" (Yusim), a work that aimed to enlighten young people. In the following year, he played an important role in the 3.1 Independence movement with Chae Lin, for which he was later imprisoned and served a three year sentence. During his imprisonment, Han composed "Reasons for Korean Independence" (Joseondoglib i yuseo) as a response to the official investigation into his political engagement. He was later acquitted in 1922, at which time he began a nationwide lecture tour. The purpose of the tour was to engage and inspire youth, an objective first established in Han's "Whole Mind". In 1924, he became the Chair of the Buddhist youth assembly. The poems published in Han's Nim ui Chimmuk had been written at Baekdam Temple in the previous year. This book garnered much attention from literary critics and intellectuals at the time. Despite his many other publications, from Chinese poems to sijos and the poems included in Yusim, and novels such as Dark Wind (Heukpung), Regret (Huhoe), Misfortune (Bakmyeong), this collection remains the poet's most significant and enduring literary achievement. Han's model for such rhapsodic, long lined expressions of devotion was Rabindranath Tagore, whose work he knew, and behind Tagore the long Indian tradition of combining mysticism with eroticism. In 2007, he was listed by the Korean Poets' Association among the ten most important modern Korean poets.